Web Notes

Hallo Celine
Bij het OMC in Haarlem is de wachttijd ook ruim 6 weken,
en ik heb zooooooo weinig geduld momenteel.
Kan nog wel goed in de verte zien hoor en knipogen gaat
ook nog best ;-)
Toevallig ontdekt dat in onze eigen omgeving een opticiën
meer gespecialiseerde onderzoeken doet dan de gemiddelde.
Daar schijnen ze ook contacten te hebben met een oogarts
waardoor het sneller zou gaan. Morgen kan ik al komen voor een
eerste onderzoek, afhankelijk van dat alles maak ik eventueel
een afspraak in Haarlem.
Wat de ziektekostenverzekering betalen gaat merk ik later wel.
Dank jullie wel en ik hoop dat jullie, je dochter en haar vrienden
snel over de nare ervaring met het zinloze geweld heen komen.
Het gebeurt vaker dan we allemaal denken. Mijn echtgenoot
heeft iets dergelijks kunnen voorkomen door maar weg te lopen,
bij de jongelui lukte dat helaas niet.Sterkte ermee.
Fijn dat jullie toch weer even lekker hebben kunnen lachen.
Het 'lag' al even klaar maar ik vergat het op te sturen.
Nu was de timing dus goed ;-)
wazige;-) groetjes,
Anneke

Beste,
Ik ben tegenwoordig niet zo heel erg aktief meer op de lijst.
Er zijn zoveel verzekeringszaken te regelen. En met mijn werk daarnaast
is het teveel om ook nog eens te reageren op de lijst. Vandaar dat
jullie even niks van mij gehoord hebben. De komende dagen zal daar ook
niet veel van komen.
Morgenavond hoop ik naar een concert in Utrecht te gaan. Heerlijk! Maar
ik verwacht wel dat ik helemaal aan mijn eindje ben als ik daar vandaan
kom. Dus vrijdag en de rest van de dagen flink bijkomen. Gelukkig belde
een oud-collega dat ze vrijdagavond wel wil komen en dan gelijk ook voor
warm eten zorgt. Hoef ik dat lekker niet te doen.
Zaterdag hoop ik voor een paar dagen naar mijn ouders te gaan. M'n
moeder hoopt zondag jarig te zijn. Kan ik het gelijk mee vieren.
Zoals jullie zien. Genoeg bezigheden. En daarom ook dan niet aktief
hier.
Toch moet ik zeggen dat ik graag alle mails lees. Ik ben blij (hoe
triest ook) met zoveel mede-lotgenoten!
Alle nieuwelingen van de afgelopen tijd: hartelijk welkom op deze lijst.
Jullie leven is net als dat van ons, totaal op de kop gezet. Hopelijk
vinden we met elkaar weer een nieuwe wending. Maar dat heeft erg veel
tijd nodig hebben. En zelf denk ik wel eens: word je het ooit wel eens
met al die veranderingen. Telkens weer probeer je toch weer je grenzen.
Maar hier kunnen we schelden, janken, vreugdegehuil doen horen etc.
Kom maar op met al je vragen. We zijn niet voor niets lotgenoten.
Groeten, Christien

hoi allemaal,
bedankt voor de leuke reacties van jullie vooral voor de bos tulpen!!! die
zet ik naast de bloemen die ik van die jongen heb gehad.
Vandaag was hij op toch op school zei Stephanie en liep ie ontzettend
kreupel van de spierpijn en van de schaafwonden, vooral die op zijn handen
vond ze er vies uit zien vooral omdat er niks opgeplakt zit en zo moet
genezen.
En als een lopend vuurtje ging het over het schoolplein en kreeg hij en
Stephanie en eefje de vriendin erg veel aandacht en was het het gesprek van
de dag.Toch leuk voor hun zo´n medeleven.Iedereen vond het maar erg stom dat
zoiets maar kan gebeuren !!
Maar ja dat hoort er schijnbaar bij tegenwoordig als je gefrustreerd bent
omdat maar op een onschuldig iemand los te laten.
Als jullie willen hou ik je op de hoogte, maar depolitie zei dat zo´n
berechting wel erg lang op zich kon laten wachten. Och ja waarom haasten ??
Bedankt voor de complimentjes en groetjes van Celine

Hoi allemaal,
wat me gisteren is overkomen brengt weer allerlei herinneringen naar boven
en schiet ik weer meteen uit mijn slof. Maar sommige dingen heb je geleerd
van je eigen ervaringen en daarmee kun je anderen weer erg goed helpen.
Mijn dochter en haar vriendin fietsten samen met een jongen die ze net kende
naar huis toen ze ingehaald werden door een auto. De bestuurder keek door
het rechter raampje naar hun en de jongen dacht: O die zal de meisjes wel
kennen en zwaaide naar de bestuurder. 3oo meter verder bij een parkeerplaats
van een autobedrijf stond de auto en die man hun op te wachten en schreeuwde
hard van :Ja je hoeft niet zo uitdagend te zwaaien god non......Met z´n
drieën hadden ze zoiets van He waar slaat dit nu weer op en fietste verder
zonder er op te reageren.
Nog geen 2 sec. later hoorde ze een auto met piepende banden en met een hoge
snelheid razen langs hun heen en dachten ze oeps nu moeten we uitkijken!!!
100m verder stopt de man en komt uit zijn auto en komt rennend op hun af met
als gevolg....
hij slaat die jongen hardhandig van zijn fiets en wanneer die weer probeert
op te staan duwt hij hem weer.Mijn dochter begint te gillen en zegt waar
slaat dat nu op, hij deed toch niks en daarop rent de man richting auto en
scheurt weg.
Heftig geschrokken en bloedend komen ze met die jongen bij mij aan, ik
probeer rust te créëren en zoek snel de verbandtrommel om de wondjes een
beetje af te dekken en de jongen belt de politie.Gelukkig hadden ze een goed
signalement en het kenteken .
Een uur later nog geen politie, ik bel opnieuw want die jongen moet toch ook
nog naar de EHBO
nee mevrouw wacht daar maar ze bellen zo terug en we sturen iemand
3 kwartier later nog niemand ik bel weer en krijg te horen dat ze op dit
moment hogere meldingen hebben en die gaan voor.krijg ik daar een snauw miep
aan de telefoon en we krijgen woorden zinloos geweld is schijnbaar niet
belangrijk!?!?
Eindelijk na 2 ½ uur wachten komen ze binnen en zeggen : zo jongeman je bent
van je fiets beroofd nou toen werd ik kwaad en vertel voor de derde keer wat
er gebeurt is en de agenten schrokken he he dat werd tijd zei ik.
Na de verklaringen op te nemen word aan de jongen gevraagd of hij
slachtoffer hulp wil want als die man gearresteerd is sta je er alleen voor,
ik zei ja meteen doen en hij moet naar de EHBO.
De agent kijkt me raar aan en vraagt hoezo mevr.?
Nou zeg ik als je zelf slachtoffer bent geweest van aanrijdingen kun je maar
beter alles op papier hebben staan voor dat er later een heel touwtrekkerij
ontstaat of je wel of geen letsel hebt.
Zo zegt de agent mevr. heeft ervaring! Ja zeg ik en goed ook waar een wl op
dat moment niet goed voor is.Goed dat mijn geheugen door de schrik niet weg
is en ik precies weet wat te doen.
Zogezegd zogedaan en zijn wij met de jongen naar de EHBO geweest gelukkig
viel alles mee en had hij alleen maar verschrikkelijke schaafwonden maar ja
wat hij morgen heeft ........?
De jongen weet niet goed hoe mij te bedanken voor de goede hulp en ik zeg
dat zit wel goed als je er maar niks aan overhoud !!!!
Ik hoop alleen maar dat ze hem snel oppakken en berecht word voor het geen
er gebeurd is want dit is pure mishandeling met letsel.
4 uur later zit ik samen met Ben en Stephanie op de bank en ben ik helemaal
op.
Wel met een blij gevoel dat ik iemand heb kunnen helpen en bidden we samen
dat alles goed afloopt.
Snel naar bed want zo´n ervaring kost weer de nodige energie.
Nu één dag later voel ik aan mijn lijf en mijn hoofd dat het een beetje
teveel is geweest maar ja dat gaat weer wel over.
Gr.van Celine

Hallo Helen,
welkom bij deze lijst en ik hoop voor jou dat je er vind wat andere mede wl
ook gevonden hebben , nl.een groep mensen die vrij met elkaar schrijven over
alles wat ze bezig houd en wat ze op hun wl pad tegen komen.
Ik hoop voor jou dat je hier wel her-en erkenning vind want we hakken
allemaal met het zelfde bijltje.De een wat erger dan de andere maar samen
helpen we elkaar door de dagen dat we balen.
Welkom en veel groetjes van Celine

Hallo Anneke,
ik hoop voor jou dat ze in dit oogcentrum iets voor jou kunnen doen zodat je
binnenkort weer beter gaat zien.Het lijkt mij best lastig want die twee
bolletjes kun je toch niet missen bij je dagelijkse bezigheden.Succes van
ons gewenst.
Ook nog bedankt voor het Blunderboek, ik vond hem zondagmorgen en ben gelijk
gaan lezen. Samen met Ben hebben we heerlijk zitten lachen...( sorry
warhoofden) maar als je het zo aan elkaar leest dan kunnen we toch lekkere
blunders begaan.
We hebben in pocket formaat al dik 40 pagina´s bij elkaar en als dat maar
van 2 maanden is zal hij uitgroeien tot een dik boek.
Weet er nog iemand wat ik toen ook al weer voor titel verzonnen had of zijn
er ideeën?
Laat ze maar komen!!!
vriendelijke groetjes van Celine
Warhoofd 10

Hallo allemaal,
Ik ben Helen en nieuw op deze lijst. In 1997 werd ik door een vrachtauto op de
snelweg van achteren aangereden. Ik weet nog goed dat ik dacht dit is het einde.
De schok was dan ook groot dat ik levend uit de auto stapte en alleen bont en
blauw was en een grote wond op m'n achterhoofd. Helaas bleef het hier niet bij.
De volgende dag kreeg ik pijn in mijn nek, hoofdpijn. Ik kon mij nauwelijks
bewegen, vreselijk vermoeid, last van duizelingen en nog veel meer klachten. Ik
was bezig met een opleiding, werkte (stage) en deed op de school van mijn
kinderen nog allerlei dingen. Uiteindelijk kon ik dit niet meer opbrengen. Het
ging steeds slechter.
Daar zat ik dan thuis met overal pijn en een knots van een depressie.
Door de huisarts ben ik toen doorverwezen naar Pels een polikliniek voor
whiplash-patienten. Hier ben ik begonnen met conditie-trainen wat toch wel fijn
om te doen is want je kan dingen ervaren die je nog wel kunt. Ook heb ik voor
verschillende zaken zelf een trainings-progamma opgezet. Ik vond het namelijk
vreselijk dat ik niet meer kon lezen. Terwijl ik boeken verslond. Heel langzaam
ben ik begonnen met kleine stukjes lezen en dat had resultaat.
Op dit moment gaat het redelijk een hoop klachten zijn verdwenen maar ik heb nog
veel pijn in nek en rug en moet voorzichtig omspringen met m'n energie.
Voor mijn gevoel ben ik uitbehandeld ik probeer met de klachten die ik nu nog
heb te leven. Ik ben wel bezig met yoga omdat ik merk als ik mij wat meer kan
ontspannen dat ik beter met pijn om kan gaan.
Waarom dan tocht aangemeld voor deze lijst?
Omdat er toch regelmatig momenten zijn dat ik vreselijk BAAL en wie kan mij dan
beter begrijpen als lotgenoten.
groetjes van Helen

Verkeerd post.

Verzonden: 29 maart 2000 22:07
Onderwerp: [whiplash-nl] LEZING - dr Bonati
From: "Ingrid van Tuyl" <oj.tuyl@...
Ingrid,
Beetje late reactie, had je bericht over het hoofd gezien
maar de info die eerder op deze lijst stond is naar je onderweg.
groeten,
Anneke

Hallo iedereen,
Ik geloof dat ik op dit momment boos ben op iedereen en het meest op
mijzelf.
GETVER, wat heb ik een pesthumeur.
Ga ik lopen met mijn kleine poepiepuppy, van een vriendin zo'n klein flex
lijntje gekregen voor katten.
Kan net 1 1/2 vinger van mij door het gaatje, maarja was leuk geprobeerd.
Komt er iemand aanlopen, ik kijk op en wat gebeurd er. Ik ben van mijn
vingers afgeleid en laat dat domme ding los @#$%&#@#me.
Hond dat ding tegen zijn kont en wegwezen.
(was de persoon die ik tegenkwam mijn buurmeisje, die weet dat ik slecht
loop, is een klein detail hoor)
Nou ga ik weer verder, hond al gillend en piepend over straat met dat ding
achter zich aan. En ik KAN ER NIET ACHTERAAN RENNEN. Grrrrrrr.
Snel mijn andere hond afgelegd.
Zo snel ik maar kon erachteraan proberen te gaan, vond ik hem terug in een
tuin zielig in elkaar gedoken. :(((((
Kon wel janken.
Loop ik helemaal overstuur weer terug, staat daar nog mijn buurmeisje, go
lopen gaat wel beter he. Wat beter de @#$$. Kan nu dus van vermoeidheid
bijna niet meer op of onder.
Had zij niet even achter die hond aan kunnen gaan. Was hij eerder
gevonden!!!
HIj minder overstuur geweest, ik uit de brand en ook niet zo overstuur.
Maarja, staat ze daar te wachten tot ik terugkom, met het riempje van mijn
andere hond in de hand. Terwijl ze weet dat deze supergehoorzaam is en
absoluut niet van zijn plek komt als de riem op de grond ligt.
Nou ik heb de hele avond erom liggen janken.
Om haar reactie, en om het feit dat mijn handen dat ding loslieten. Dat
laatste vond ik nadien eigenlijk nog het ergste.
Verdorie kan dan ook niets fatsoenlijk werken.
Ik ga hem nu nog eens lekker knuffelen ( de hond)
en dan maar proberen te slapen.
Morgen is weer een nieuwe dag.
doggy-s@...
Jolanda#