Web Notes

Beste,
Het is al veel te laat maar toch wil ik ook nog even wat van mij laten
horen.
Ik BAAL!! van die vreselijke werkeloosheidswet. Ik kan niet en ik mag
niet eens meer werken van mijn revalidatie-arts en toch moest ik in de
WW. Minstens iedere week 1 sollicitatiebrief de deur uit. En ik vind het
wel zo belachelijk. Schrijf je daar (nee typ) je brieven en vertel ook
nog eens heel leuk dat je niet eens meer mag werken. Want vertel je heel
leuk dat je vol enthousiasme solliciteerd dan heb ik alle kans
aangenomen te worden. Ze staan te springen om leerkrachten. En krijg ik
een aanbod en wijs ik die af dan weiger je werk en krijg je vervolgens
nog eens geen uitkering meer ook.
Bah! Bah! en nog eens Bah!
Pffffffff heerlijk om er zo even lekker tegenaan te schelden.
Daar had ik nu lekker even zin in.
Vanavond heb ik vier brieven de deur uit gedaan. Allemaal standaard
brieven. Roets, zo de computer uit en dan vind ik het wel weer welletjes
voor deze maand. Dan zijn er deze maand al 5 de deur uit. Dat is in
ieder geval iedere week een.
Voor de rest van deze maand dus rust.
Heerlijk.
Nu duik ik snel mijn nest in, want morgenochtend om kwart over zes gaat
mijn wekker. En aangezien ik afgelopen nacht vreselijk slecht heb
geslapen is het nu wel heel hoog tijd.
Groeten, Christien

Hoi Martine
Kom op meid kom uit dit dal.Niemand is een loser alleen zit het je nu even
niet mee.Ik weet ook hoe dat voelt en iedereen op deze lijst weet dat maar
donders goed.
Maar bij de pakken neer gaan zitten daar help je niemand mee en zeer zekers
jezelf niet.
Je zit niet in een dwangbuis maar in een lichaam dat wl heeft.
En jij wilt zo´n lichaam niet ..ik ook niet ..wie wel?
Blijf alsjeblief het positieve zien en probeer van alles wat je ooit gedaan
heb te genieten .
Dat nemen ze nooit meer van je af.
Ga een lijstje maken met 10 negatieve dingen en 10 positieve dingen wedden
dat je het negatieve eerder af hebt.
Kijk s´morgens in de spiegel en lach naar jezelf....en zeg ..ik ben er nog!!
Ook ik heb de goede raad gekregen om met beide benen op de grond te gaan
staan en te accepteren wat er op dit moment haalbaar is.
Je wl weghalen kan echt niemand, het is nu eenmaal zo.
De eerste dagen leek dit voor mij ook het verkeerde advies, maar hoe langer
ik er over nadenk
hoe meer ik ze gelijk geef .neemt niet weg dat ik blijf vechten en zoeken
maar niet meer zohard als ik altijd gedaan heb.
Je krijgt iedere keer een klap te verwerken en ga nu beseffen dat ik dat
niet meer wil.
Iedereen belooft je gouden bergen en alle peuten en andere denken dat ze een
oplossing weten.
Meestal is dit gouden muziek in mijn oren en voor hun geld in het laadje.
Geniet van de zon, van de regen van alles om je heen
Ga naar het bos en kijk in je tuin en zie dat alles al weer aan het groeien
is.
Groei mee
Kom op meid en hierbij een dikke knuffel van mij
En ik heb ook nog een schouder om uit te huilen ....mag best.
With love Celine

Hallo Celine,
Zoals je ziet ben ik nog steeds wakker...
Mijn aanrijding was in nov.98. Sindsdien heb ik alle peuten , ogen
en artsen wel gehad en hou het voorlopig bij mijn revalidatie arts en
fysiotherapeut.
Tot juni 99 zijn mijn klachten aan de dalende kant geweest. Het ging
heel langzaam maar wel vooruit. Sindsdien zit ik in een dalende lijn
,
grenzen overscheden...je kent het wel... eigen schuld superdikke
bult, en dat terwijl ik nota bene revaliderende mensen zelf vertelde
hoe zij het het beste konden aanpakken...BIG, big oog kleppen
opgezet. Januari 2000 einde verhaal...vitaal compleet uitgeput.
Ik pieker inderdaad veel zowel overdag als s'nachts.
Ik mis mijn vroegere leven ZOOOO ERG... ik verlang naar het bergen
beklimmen, het mountain biken, het delta vliegen, alles wat me een
intens gevoel van vrijheid gaf...IK MIS MIJN VRIJHEID.
Nu zit ik in een dwangbuis ...
Er bestaat waarschijnlijk een manier om hieruit te ontsnappen.
Ogen en euten en artsen zeggen ...grenzen aanhouden...
aanpassen...accepteren en verder gaan...
Ik zoek nog wel even verder , wie weet wat ik nog kan vinden.
Ik ben een echte bad loser...
Groetjes
Martine
P.S: Ben ik moeilijk te lezen op je scherm? Ik kreeg namelijk prive
een mailtje van iemand die hierover klaagde.

Hallo Ruud,
Hoe is het met je vrouw? Ik hoop dat het goed gaat . Wanneer is de volgende
operatie?
Je vroeg laatst of iemand iets wist over die man in Eindhoven die in
hongerstaking is omdat hij door Bonati geholpen kan worden.
Net was hij in het programma van Willibrord Frequin. Hij sprak met Dr.
Peperkamp, liet foto,s zien van het Bonati instituuut en sprak met de
ziektekostenverzekeraar in Eindhoven.
Die willen niet betalen omdat het een experimenteel stadium is. Ik ben
benieuwd wat hieruit komt. Publiciteit is prima.
Mijn verzekering AXA wil wel mijn bezoek en MRI bij Peperkamp betalen.
Misschien is er nog hoop!!
Groet van Anja Boelema.

Hallo Celine en allemaal.
Ik gun haar een onbezorgde jeugd, dat wel, maar die bestaat toch niet?
Dus dubbel zo hard...........nee, gelukkig niet, want ik kan geen extra
sores op mijn nek verdragen.
Zich ergens zorgen over maken hoort bij mensen, maar heel zeker bij de
puberteit.
En is dat geen moeder met WL dan is het wel : haren, make up of
wat dan ook. Dus die WL moeder is zo gek nog niet om je daar zorgen om
te maken.
Precies. Ik zit net even (nieuwsgierig) achter de computer. Vergeet dus
dat het etenstijd is.
Brengt mijn dochter mij nu net het warme eten maar even hier.
"Want als ik roep dat het klaar is, kom je toch pas over een half uur "
zegt ze tegen mij met een BIG SMILE op haar gezicht.
Meestal doen we het eten samen klaar maken.
Dit vind ik heeeeerlijke verrassingen. Ik ben TROTS op haar.
En zij heeft duidelijk al e.e.a. opgestoken, (wanneer 't eten klaar staat)
hoe ze het helemaal zelf klaar kan maken.
Op weg naar volwassenheid. Weer een voordeel voor haar (ook al is het
uit nood geboren.)
Hier krijg ik even een brok van in mijn keel. Prachtig.
Wij schrijven ook veel briefjes naar elkaar.
Ga zo door Celine. ! ! !
( Want een andere keus is niet makkelijk, omdat je de WL toch niet even
in de kast weg kunt leggen toch ?) :-)))
Naar mijn idee verdiept het de relatie met zo'n dochter bijna alleen maar.
Mijn dochter ziet vaak zelf ook veel, en voelt ook heel veel aan.
Ik ben heel blij met deze puber.
Succes Celine.
Vr. groeten Mariaa.

Hallo,
Bedankt voor jullie reactie. Ik heb helaas geen
controle over wat er innerlijk gebeurd als ik wil gaan
slapen. Ik kan op dat moment ook niet mijn geest
leegmaken of mijn dag afsluiten. Dit deed ik vroeger
wel vaker , zo even de dag evalueren.
Als ik dat nu doe word ik alleen nog onrustiger.
En zo blijf ik dus soms wel 3 dagen wakker, het is om
gek van te worden. Ik hoop nu alleen maar nog dat de
gedachten brij die nu in mijn hoofd zit snel zal
verdwijnen .
Groetjes
Martine
=====
carpe diem carpe diem carpe diem carpe diem carpe diem carpe diem carpe diem
carpe diem carpe diem carpe diem

Hallo beste mensen,
hieronder mijn verhaal, voor wie het interesseert :
In Juni 99 had ik een onegluk in Den Haag, toen ik voor m'n werk
onderweg was van het ene naar het andere pand van een klant (ik werk
in de IT en word gedetacheerd). Omdat er iemand door rood ging raakte
ik hem vol in de flank (voor mij was het dus een frontale aanrijding).
Gelukkig had ik m'n gordels om ... ik was erg geschrokken en dacht
nog 'gelukkig kom ik met de schrik vrij'. Politie gezegd dat een
ambulance niet nodig was (fout, het lijkt erop dat als je je met een
ambu binnen laat brengen je veel serieuzer genomen wordt en beter
onderzocht).
Heb me af laten zetten door de sleepwagen bij het pand waar ik naar
onderweg was ... nog steeds trillend op m'n benen daar wat gegeten en
toch maar naar huis gegaan (met de trein, pand is naast Den Haag CS).
Op Den Haag CS ben ik (zeer kort) buiten bewustzijn geweest. Toch
maar even naar de eerste hulp gegaan in Leiden (waar ik woon).
In het ziekenhuis werd ik gezien door een co-assistent. Die
onderzocht of ik geen gebroken wervels had ... vrij overbodig want
als dat het geval was was ik echt niet meer op eigen kracht
binnengekomen.
Verder was er gekeken (lampje, je kent het wel) of ik geen
hersenschudding had. Niet dus ... Ik kon weer gaan met een
pijnstillertje, diclofenac stelde hij voor. Omdat ik slechte ervaring
had met dat soort pijnstillers (NSAIDs) en goede met paracod bij
eerdere rugklachten vroeg ik hierom. 'Ja, haal dat maar bij de
apotheek' Ik : 'Uh, dat is een middel waar een recept voor nodig is'
(vanwege het feit dat de codeine die erinzit een opiaat is). Dit was
hem niet bekend, hij moest dit gaan vragen aan een arts !
Verder is mij niets verteld over het nemen van rust ... later kwam ik
erachter dat veel artsen vinden dat je zo snel mogelijk na een
ongeluk de hele dag door NSAIDs moet slikken, 2 to 6 weken, ook al
heb je nog geen klachten, om latere klachten te voorkomen.
Enfin, ik dus weer naar huis. De volgende dag overal pijn, dit had ik
al eerder gehoord van mensen met een ongeluk en had ik dus wel
verwacht.
Wegens omstandigheden op het werk (baas bij de klant 5 weken op
vakantie, vervangen door mij) ben ik toch nog 5 weken door gaan
werken, zo goed en kwaad als het ging (meestal een half dagje).
Ik had toen al moeite om me te concentreren, maar dacht dat dit kwam
door de pijn ... Na die vijf weken had ik inmiddels thoracale pijn.
Naar de huisarts, die verwijst me door naar een manueel therapeut.
Vanwege vakanties enzo kon ik daar niet direct terecht ... ik dus
naar een chiropractor waar ik al eerder was geweest voor (lage)
rugklachten ... die adviseerde me 2 weken ibuprofen 1200 mg dagelijks
te slikken. Behandeling hielp verder niet echt. Inmiddels heb ik ook
pijn in m'n nek, vergeetachtig, concentratieproblemen etc ...
Naar de huisarts : Die doet het af als 'allemaal spanning' en lacht
me bijna in m'n gezicht uit als ik vertel dat ik last heb van
cognitieve klachten.
Enfin, om een lang verhaal kort te maken, tijd doet soms wonderen, de
nekklachten zijn een stuk minder, concentratieproblemen grotendeels
over (gelukkig) maar ik heb verschrikkelijke rugpijn.
En toen kwam ik natuurlijk terecht bij een bedrijfsarts. In eerste
instantie was ik hier nog wel positief over, want hij luisterde
tenminste. Het teleurstellende is alleen dat ongeacht wat ik hem
vertel het eindresultaat altijd een briefje is met hoeveel uur per
week ik weer moet gaan werken. IK wil dolgraag, maar het lukt gewoon
niet (teveel pijn, waardoor ik me niet meer kan concentreren).
Eerst moest ik drie keer per week vier uur werken. Dit lukte niet (na
twee dagen vergin ik weer van de pijn). Na het volgende bezoek, waar
ik aangaf dat het niet ging, stond ik weer buiten met een briefje
voor 3x 6 uur per week ! Daar heb je echt wat aan ...
Ik ga er nog steeds braaf heen, omdat ik geen problemen wil ..
Als dit echter is wat een bedrijfsarts hoort te doen dan zouden ze
net zo goed palen neer kunnen zetten waar je tegenaan kan praten en
als je klaarbent op een knopje drukken om een briefje te printen
hoeveel uur je weer aan het werk moet. Is in ieder geval veel
goedkoper ...
Ik vind m'n werk ontzettend leuk en moet er niet aan denken m'n baan
te verliezen.
Overigens heeft nooit iemand bij mij de officiele diagnose whiplash
gesteld, ik had alleen een aantal whiplash-achtige klachten (die al
erg genoeg waren, geloof me..) Inmiddels kan dat ook niet meer, want
ik heb nu voornamelijk alleen nog maar rugpijn (maar wel veel)
Vraag : Zou het zin hebben om een klacht in te dienen tegen het
ziekenhuis waar ik op de eerste hulp kwam ?
Inmiddels heb ik overigens een nieuwe huisarts die me wel serieus
lijkt te nemen ... Heeft rontgenfotos laten maken, waarop niets
bijzonders te zien was. Verder heeft hij steunzolen voorgeschreven en
ibuprofen, wat trouwens niet helpt tegen de pijn.
Nog een vraag : De bedrijfsarts heeft voorgesteld om me te verwijzen
naar een Rug Advies Centrum. Ik heb geprobeerd hier informatie over
te vinden, maar niet gelukt. Zijn er hier mensen die daar ervaring
mee hebben ? Graag hoor ik dan van je, positief of negatief ...
NOg een laatste opmerking : Het kan toeval zijn, maar toen ik zware
concentratie en geheugenproblemen had ben ik vit E gaan slikken in
hoge doses, en de klachten waren binnen korte tijd (1-2 weken)
stukken minder. Kan toeval zijn natuurlijk, maar je weet maar nooit.
Baat het niet dan schaad het in ieder geval ook niet. Ik nam 800 IU
Vit. E per dag ... nog goed voor hart en vaten ook !
Rest mij al die mensen hier die er nog veel erger aan toe zijn heel
veel sterkte te wensen.
Groeten,
Marcus
mj_augustus@...

--- Van Rootselaar <rootselaar@...
<HR
<html
<tt
"Van Rootselaar"
&lt;rootselaar@...&gt;</tt
<br
<tt
<
Wel is me opgevallen, dat wanneer ik de slaap niet
vatten of hervatten, ik heel vaak koude voeten
heb.<BR
Met sokken aan in bed ( ja gezellig hoor) wil dat nog
wel <BR
eens een stuk beter gaan. :-)<BR
<Hallo Mariaa,
Ik trek soms ook nog van die dubbele wandelsokken aan
als ik naar bed ga (komen die dingen toch nog af en
toe uit de kast) het liefst zou ik dan ook nog mijn
wandelschoenen aan willen trekken, maar dat vind ik
toch een te gek gezicht
Maar ik vond het leuk om NU even te reageren.
Ik denk dat ik wel in mijn bed verder kan slapen nu.
Ik wens jou ook een goede nachtrust toe mèt slaap
Van het slapen is niets gekomen, ik heb de rest van de
nacht maar naar muziek geluisterd.
Vond het wel leuk dat je nog even reageerde, voelde
me best een eenzame nachtbrakster.
Groetjes
Martine<BR
<hr
<!-- begin banner runid: 2103 crid: 1002 --
<a target="egnewwin"
href="http://click.egroups.com/1/2103/4/_/142826/_/952309433/"
<img width="468" height="60"
border="0"
alt=""
src="http://adimg.egroups.com/img/2103/4/_/142826/_/952309433/clace08b.gif"
nter
color="white"
<!-- end banner --
<hr
<tt
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; CORRIGEER&nbsp; S.V.P.&nbsp;
ALTIJD&nbsp; EEN&nbsp; ONJUISTE&nbsp; CATEGORIE /
ONDERWERP <BR
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++<BR
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&n\
bsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;
als ik jou was zou ik mezelf niet zijn<BR
===============================================================<BR
De informatie in dit e-mailbericht is uitsluitend voor
privegebruik door de lijstleden.<BR
Verstrekking aan en gebruik door anderen, en
publikatie elders, is niet toegestaan.<BR
===========================VRIJWARING==========================</tt
<br
</body
=====
carpe diem carpe diem carpe diem carpe diem carpe diem carpe diem carpe diem
carpe diem carpe diem carpe diem

--- Jeannette Weinberg <j.m.weinberg@...
écrit:
<HR
<html
<tt
"Jeannette Weinberg"
&lt;j.m.weinberg@...&gt;</tt
<br
<tt
Dag Martine,<BR
<BR
Mijn aanrijding c.q. whiplash dateert van begin
februari 1999. Het heeft tot<BR
december vorig jaar geduurd totdat ik door had dat ik
aan ernstige<BR
slapeloosheid leed. Door de klap is er kennelijk iets
beschadigd, waardoor<BR
het inslapen niet meer vanzelf gaat.<BR
hallo Jeanette'
Ik heb er vooral last van als het slechter met me
gaat. Het schommelt heel erg , het is nu wel heel
hinderlijk omdat ik ook overdag als een zombie
ben.<BR
Mijn neurologe heeft mij op een stevige dosis
Melatonine gezet. Zij hoopt<BR
dat ik daardoor uit mijn "eeuwige jetlag"
kom. Ik slaap nu inderdaad in (na<BR
4 weken Melatonine). Alleen word ik vroeg in de
ochtend wakker met een<BR
knallende hoofdpijn, wat ik tot vanmorgen aan de
Melatonine heb<BR
toegeschreven. Maar gisterenavond heb ik geen
Melatonine ingenomen dus ik<BR
vrees dat dit weer WL is. Ik start nu met een
hoofdpijndagboekje om een<BR
beetje te kunnen zien wat er aan de hand is. Hierin
kan ik dan ook aangeven<BR
hoe het met het inslapen gaat.<BR
<BR
Ik heb een tijdje diazepam geslikt, was hierdoor vaak
ook overdag compleet van de kaart maar sliep als een
roos.
Het probleem met al die middelen is dat er na een
tijdje gewenning optreedt . Het lost het probleem niet
op, het onderdrukt het alleen maar.
Ik verkeer zo af en toe in een toestand van
constante scherpe alertheid waarvan ik knetter gek
van word. Dan staan al mijn zintuigen op 200% van hun
capaciteit. Na een paar slapeloze nachten ben ik daar
gewoon bang voor omdat ik dan op ontploffen of
instorten sta....eng hoor...ik weet dan niet wat me te
wachten staat en heb daar ook geen controle op.
Ik kan het niet goed verwoorden het is gewoon erg
vreemd en eng.
Bedankt in ieder geval voor je reactie
groeten
Martine
<BR
<BR
</tt
<hr
<!-- begin banner runid: 2103 crid: 1002 --
<a target="egnewwin"
href="http://click.egroups.com/1/2103/4/_/142826/_/952327657/"
<img width="468" height="60"
border="0"
alt=""
src="http://adimg.egroups.com/img/2103/4/_/142826/_/952327657/clace08b.gif"
nter
color="white"
<!-- end banner --
<hr
<tt
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; CORRIGEER&nbsp; S.V.P.&nbsp;
ALTIJD&nbsp; EEN&nbsp; ONJUISTE&nbsp; CATEGORIE /
ONDERWERP <BR
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++<BR
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&n\
bsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;
als ik jou was zou ik mezelf niet zijn<BR
===============================================================<BR
De informatie in dit e-mailbericht is uitsluitend voor
privegebruik door de lijstleden.<BR
Verstrekking aan en gebruik door anderen, en
publikatie elders, is niet toegestaan.<BR
===========================VRIJWARING==========================</tt
<br
</body
=====
carpe diem carpe diem carpe diem carpe diem carpe diem carpe diem carpe diem
carpe diem carpe diem carpe diem

Dag Martine,
Mijn aanrijding c.q. whiplash dateert van begin februari 1999. Het heeft tot
december vorig jaar geduurd totdat ik door had dat ik aan ernstige
slapeloosheid leed. Door de klap is er kennelijk iets beschadigd, waardoor
het inslapen niet meer vanzelf gaat.
Mijn neurologe heeft mij op een stevige dosis Melatonine gezet. Zij hoopt
dat ik daardoor uit mijn "eeuwige jetlag" kom. Ik slaap nu inderdaad in (na
4 weken Melatonine). Alleen word ik vroeg in de ochtend wakker met een
knallende hoofdpijn, wat ik tot vanmorgen aan de Melatonine heb
toegeschreven. Maar gisterenavond heb ik geen Melatonine ingenomen dus ik
vrees dat dit weer WL is. Ik start nu met een hoofdpijndagboekje om een
beetje te kunnen zien wat er aan de hand is. Hierin kan ik dan ook aangeven
hoe het met het inslapen gaat.
Groetjes
Jeannette

Hallo allemaal,
Ik wilde jullie eens vragen over wat klachten waar ik zelf het meeste
mee te kampen heb, buiten de standaard klachten.
Ik heb het probleem dat alles wat ik met mijn ogen zie. Normaal gesproken
word dat meteen omgezet in een plaatje(door je hersens) bij mij duurt dat
een fractie van een seconde langer, dus alles wat ik opneem zie ik
eigenlijk ook iets later. Dit levert dagelijks zo veel problemen op en
kost zo veel energie, kortom het is nooit rustig in mijn hoofd.
Het gaat om TV kijken en dus de drukke beelden, ook buiten als je over
een parkeerplaats fietst bijvoorbeeld daar staan dan zoveel verschillende
kleuren en afmetingen van autos dat ik het overzicht kwijt raak, de wind
die je orientatie weg haalt, geluiden die je niet kan plaatsen zonder dat
je werkelijk gezien hebt waar het vandaan komt. enz.
Ik heb hier zo veel problemen mee en hoor hier over eigelijk maar weinig
over op de lijst vandaar mijn vraag aan jullie, wie herkend dit en heeft
er ook mee te maken.
Ik zou daar graag eens over willen praten met iemand die deze klachten
ook heeft.
Groetjes Corry.

Hallo Martine,
ik was al even op de bank omgevallen.
(Daar lig ik wel lekker hoor onder de plaid.)
Wilde net de computer uit schakelen, en kwam jouw berichtje
tegen.
Zelf heb ik ook al veel "afgeworsteld" met die "slaap", maar een
narcose hamertje ben ik nog steeds niet tegen gekomen.
Wel is me opgevallen, dat wanneer ik de slaap niet goed kan
vatten of hervatten, ik heel vaak koude voeten heb.
Met sokken aan in bed ( ja gezellig hoor) wil dat nog wel
eens een stuk beter gaan. :-)
Of naar een "luister" boek gaan liggen luisteren. Val ik ook
nog wel eens mee in slaap.
Je weet het misschien allemaal al.
Maar ik vond het leuk om NU even te reageren.
Ik denk dat ik wel in mijn bed verder kan slapen nu.
Ik wens jou ook een goede nachtrust toe mèt slaap.
Welterusten.
Vr. groeten Mariaa.

hallo allemaal,
Zou het schelen met slapen nu ik mijn klok ingesteld
heb op de goede tijdzone, of is die slaapeloosheid
toch inherent aan WL.
Na een paar nachteloze nachten krijg je als mens toch
vreemde gewaarwordingen.Ik bedoelde slapeloze
nachten..sorry
Het enige wat echt helpt is wakker blijven tot de
slaap je overmeestert...machtige functie van de mens
die slaap. Daar heb je dus ook absoluut geen inzage.
Je kunt wel gaan liggen en zeggen...slaap! het werkt
niet.
Je zou eigenlijk zo'n soort narcose hammer tot je
beschikking moeten hebben...voor noodgevallen .
Groeten
Martine
=====
carpe diem carpe diem carpe diem carpe diem carpe diem carpe diem carpe diem
carpe diem carpe diem carpe diem

Beste Marten,
de aanleiding klinkt bekend, maar de klachten en de frustratie ookl. Wil je er
wat meer over vertellen of er over praten, lucht dan je hart op deze lijst en
schrijf
het van je af. Je staat niet alleen en uitleggen is hier niet nodig, we
begrijpen het
even goed wel. Gaat het alleen om de fysieke en geestelijke gezondheid? Heb
je een goede advocaat? Hoe zit het met je werk?
Laat maar iets van je horen. Alvast de hartelijke groeten van Bernard.

Hallo Linda, nog iemand met PUBER dochter en anderen.
(Celine ?)
Ik ben nog even niet bij wat de e mail post betreft, en voor de rest
ben ik misschien ook niet helemaal bij. :-)))
Maar sommige berichten pik ik er vast even tussen uit.
Ja, met kinderen , en zeker in de puberteit, valt het niet altijd mee.
Erger nog, het waren voor mij " 5 dubbele Tropen" jaren.
Onze dochter is deze week 18 jaar geworden.
En gelukkig is ze aardig door de puberteit heen.
Onze zoon is bijna 22 jaar inmiddels en woont zelfstandig.
Wanneer onze dochter uit school komt, vraag ik altijd wel even hoe haar
dag geweest is, en wat haar plannen zijn voor de rest van de dag, ook
al gaat het wel eens super slecht met mij.
En daarna vertel ik haar wel iets over mezelf. Of ze vraagt er zelfs naar.
Nou wilde ik wel even vermelden, dat wij een soort "ouder training"
gevolgd hebben i.v.m. de overactiviteit van onze zoon.
Hij was toenertijd een jaar of 12. Dus ........A.D.H.D. èn puberteit
èn een moeder met WL ( bleek 7 jaar later.)
Die oudertraining heette "Luisteren naar Kinderen" van Thomas Gordon.
Wordt tegenwoordig in bijna elke gemeente gegeven.
Dus Linda, (wij hadden al even contact hier omtrent) je hebt nog even tijd
voor "herstel" voordat je zoon in de puber jaren komt.
(Nogmaals heel veel sterkte met je operatie.)
Die andere persoon (Celine?) wens ik een goed contact of nog beter contact
met haar dochter.
Misschien helpt het wanneer je eens samen lekker op de bank kruipt.
En samen eens lekker "boomt" over de gevoelens van een ieder.
Zeker als je dochter er al zo'n tijd mee rond loopt. En een luisterend oor,
met een beetje geduld doen soms wonderen.
Wie weet wordt het wel een potje met tranen, maar die kunnen ook zo
heerlijk opluchten.
Sterkte allemaal.
Hartelijke groeten Mariaa.

Hallo Inge/ Angelique
OEPS!!!!! Sorry, foutje, ben ik weer met mijn grote mond :-)
Jullie hebben volkomen gelijk hoor, ik was iets te snel met mijn reactie.
Nee hoor, ben niet geschrokken, was alleen een klein beetje verontwaardigd
(onterecht dus)
Groetjes,
Linda
*Een fout begaan
en deze niet rechtzetten
duidt op echt falen*

Uit Computer Idee van de afgelopen maand:
Startech heeft een mobiel werkstation. Dit rijdende bureau kan je overal
mee naar toe nemen. Computer, beelscherm, randapparatuur en kabels worden
in dit station weggewerkt. De hoogte van het werkblad en de opbouw van
andere onderdelen van het mobiele werkstation kan je variëren en aanpassen
aan je eisen. Helaas is het station alleen geschikt voor een computer met
LCD-monitor.
Maar je kan hiermee liggend op je bed toch computeren; in plaats van dat
je naar het plafond staar, zie je nu een beeldscherm voor je neus.
Prijs; 405 euro.
Degenen met een tegenpartij en die aan kunnen tonen dat ze het ding echt
nodig hebben kunnen het declareren, ook een 17 inch LCD monitor.
Zie ook www.startech.nl 023-5478888

Beste Joop,
Met veel belangstelling heb ik je verslag gevolgd, fijn dat je ons zo op de
hoogte houd van alles.
Gelukkig zeg!! Er wordt veel te snel en naar mijn idee soms ook wel eens te
gemakkelijk gezegd dat het wel tussen de oren zal zitten.
Het is natuurlijk wel waardeloos dat je wat je cognitieve problemen betreft
eigenlijk niet verder komt. Ikzelf krijg over 1 1/2 week de uitslag van mijn
neuropsychologisch onderzoek. Ik vind het op zih wel prettig dat dan in
kaart is gebracht waar de problemen precies liggen, en in welke maten, maar
verder denk ik niet dat ik er iets mee opschiet. Dat had de psycholoog me
ook al voorspeld trouwens, hij wil wel gaan proberen me wat handvatten mee
te geven zodat ik er "beter mee om kan gaan" Geen idee wat ik daarvan kan
verwachten.
Nogmaals bedankt voor je verslag Joop, en hopelijk tot volgende week.
Groetjes,
Nan.

)
Dank je wel Inge zo bedoelde ik het ook. Linda ik hoop dat je niet te veel
geschroken bent omdat je dacht dat ik de lijst bedoelde. Hier mag je alles
schrijven zoals inge aangeeft.
En ook van mij heel veel sterkte in het ziekenuis.
Angelique Nossent

Hallo allemaal
Wat ik zelf zo moeilijk vind is dat ik soms zo vreselijk geïrriteerd kan
raken van mijn kinderen.
Dan heb ik het even gehad en kan ik echt nergens meer tegen. Dan heb ik echt
een gevoel in mijn hoofd dat ik gek word.
Het enige wat ik dan nog kan denken is : "laat me alsjeblieft eventjes met
rust".
Maar ja, dat snappen ze nog niet als ze 2 en 4 zijn, en dus gaan ze gewoon
door.
Met als gevolg dat ik best wel eens heel onredelijk kan zijn, en naderhand
vind ik dat dan weer zo erg.
Tenslotte kunnen hun er ook niets aan doen, en snappen ze het gewoon echt
niet.
Maar ja, ik vrees dat ik er zelf ook niets aan kan doen,
Ik zou ook zo graag een aantal leuke dingen met ze willen doen, gewoon een
dagje naar de Efteling of gaan fietsen of wat dan ook.
Dat neemt niet weg dat er nog genoeg andere dingen overblijven om met ze te
doen, een beetje creativiteit wil nog wel eens helpen.
Zo zijn we vanmiddag naar de carnavalsoptocht wezen kijken (een kleine
optocht, maar toch).
Ik had mijn uitklapbare krukje bij en voila daar zat ik: een kruk op een
kruk:-)))))
Volgens mij leer je als whippie wel de kleine dingen waarderen en ook ervan
te genieten.
En als ik die mannekes 's avonds in bed zie liggen slapen, smelt mijn hart
en geeft het me weer moed om door te vechten.
Groetjes,
Linda
*Wie glimlacht
in plaats van tekeer te gaan
is altijd de sterkste*

Hoi Sylvia (Hansen)
Hoe is het met je? HEb je de onderzoeken gehad en de uitlslagen ervan?
Kunnen ze iets oplossen aan de epileptische aanvallen die je hebt?
Ik hoop dat het allemaal voor je meegevallen is en dat je het een beetje red
allemaal. Ik ben erg benieuwd hoe het met je gaat.
Groetjes Harriëtte

Harriëtte,
Mijn verwachting is dat ook die klachten een stuk verbeteren, maar dat
kunnen we je pas melden als Tiny haar eerste operatie (op C2/C3) gehad
heeft. Daarna zou het beter moeten zijn.
Zodra we wat weten laat ik dat op de lijst weten.
Vr.gr.
Tjibbe.

Hallo
Ik weet niet meer wie het was aan wie ik dit bericht moet sturen maar ik ben
erg nieuwsgierig of deze behandeling alleen de pijnen wegneemt of ook de
overige whiplashklachten. Zoals concentratieprobelmen geheugenproblemen,
oorsuizen, vermoeidheid slecht slapen ed.
BVD
Groetjes Harriëtte

Hoi Linda,
Ik denk dat er een klein misverstandje is ontstaan bij je reactie op
Angelique:
(Angelique)
(Linda)
Angelique bedoelde hiermee de WAO keuring, als je daar zegt dat je
pijn hebt krijg je inderdaad (soms/vaak) de reactie van, nou dat
hebben we allemaal wel eens. Zij bedoelde hier niet de lijst hoor!!!
Want daarin heb je gelijk dat je daar over alles moet kunnen
schrijven.
Nog veel sterkte toegewenst in het ziekenhuis! Hopelijk kom je er in
ieder geval iets beter weer vandaan.
Klopt.
*De dwaas zoekt het geluk in verre oorden.
De wijze raapt het gewoonweg op van zijn eigen stoep.*
Uit: het kleine boek van groot geluk.
Groet van Inge:-))

Beste mensen,
Zoals beloofd mijn verslag van de derde week RAC.
De derde week is verlopen zoals ik gedacht en gehoopt had.
We zijn nog steeds veel met intensieve lichamelijke arbeid bezig. Mijn
conditie wordt er zeker niet slechter op. Ik doe mee aaan de marathon...
alleen weet ik niet meer wanneer die gehouden wordt en waar???
Tot mijn spijt kan ik helaas nog niet zeggen dat mijn problemen
concentratie, en cognitieve beperkingen minder geworden zijn.
Men is gestopt mij allerlei psychische zaken aan te praten en ben daar wel
blij mee.
De sessies (werkhouding, stress, ontspanning, assertiviteit) zijn helaas
voor mij bekende thema's.
In onze groep zitten mensen die enorme baat hebben bij de aanpak. Ze krijgen
zicht op zichzelf en krijgen tips het een en ander anders aan te pakken.
De tips waarop ik zit te wachten (hoe verbeter ik mijn concentratie hoe
worden mijn cognitieve beperkingen beter) krijg ik helaas niet.
Ik vraag me af of er voor dit soort problemen geen behandeling bestaat?
Waar ik wel iets aan gehad heb is het maken van mijn reintegratieplan.
Alhoewel ik na mijn ongeluk 10-2-1999 niet direct vol aan de slag ben
gegaan en het op diverse manieren geprobeert heb ontdek ik nu dat dat
misschien toch niet de goede manier was.
Ik heb op advies van deskundigen, neuroloog, huisarts en ARBO-dienst mijn
werk gedeeltelijk hervat. Dit lukte niet en daarna weer met al die
deskundigen minder gaan werken en dus minder belasting gegeven.
Dit heeft niet tot het resultaat geleid dat het beter met me ging. Nee het
werd eigenlijk steeds maar slechter.
Ik ga nu proberen een programma op te stellen met werkzaamheden die ik wel
aan kan en kijken of ik daarna zaken kan uitbouwen in plaats van telkens
afbouwen.
Voor mezelf is dit de enigste poging die ik nog niet geprobeerd heb. Lukt
het niet dan zal ik moeten leren leven met wat ik nog wel kan.
We gaan de laatste week in en de sfeer is nog steeds goed. We lachen heel
wat af en er waren in een andere groep mensen die het erg vonden dat de
training erop zat.
Ik zelf kijk tot nu toe met een redelijk tevreden gevoel op de training
terug. Ik kan mezelf nooit verwijten dat ik niet alles gedaan heb om aan
mijn probleem Whiplash te werken.
Mensen tot de volgende keer.
Joop.

Hallo Angelique,
Hier ben ik het niet mee eens. Ik vind dat je over alles waar je mee zit en
dus ook over de pijn die je hebt moet kunnen schrijven. Tenslotte is de pijn
ook een wezenlijk onderdeel waar je als whippie mee te maken hebt.
Dus: lucht gerust je hart!!!!!!!1
Groeten,
Linda Backer
* Als men geduldig wacht
wordt het heel mooi weer*

Hallo allemaal,
Ik ben gisteren voor een herkeuring naar Cadans
geweest. Ik kreeg bij binnenkomst een akelig deja vu
gevoel.
Dezelfde arts, dezelfde onderzoekkamer ...hetzelde
nare knagende gevoel in mijn maag...
De arts onderzoekt me weer grondig...tja mevrouw, uw
schouder ziet er niet bepaald florissant uit...U was
dacht ik toen een verstandig iemand , legt U me eens
uit hoe en waarom u de situatie zover hebt kunnen
laten komen.
Nou daar heb ik toevallig geen zin in. Ik heb
simpelweg te veel van mezelf gevergt, that's it.
Of het vinden van een passende functie lukte ?
Ik maak tijdens sollicitatiegesprekken altijd melding
van het feit dat ik als arbeidsgehandicapte ben
aangemerkt en dus ook in aanmerking kom voor de WREA.
Zodra ik dat doe, ontstaat er in de kamer een nogal
beladen sfeer, men vindt het wel interressant maar
men wil zo snel mogelijk overgaan tot de volgende
sollicitant. Dit is pijnlijk voor mij en sinds kort ,
geef ik ook al in sollicitatiebrieven aan hoe het zit.
Dat heeft me al heel wat reisjes bespaard.
Op de vraag of ik nu met mijn beperkingen had leren
leven is mijn antwoord: Ik leef ermee maar wil niet
ermee leren leven.
Of ik nog last had van spanningen....nou ja mag dat
! Ik heb geen baan meer, mijn vader ligt op sterven,
ik ben niet in staat om mijn leven en nieuwe wending
te geven, ik ben razend op mezelf en iedereen,.
Dit vond hij nogal depressief klinken, ik ben gewoon
vitaal compleet uitgeput niet depressief. Ik wil wel
van alles maar heb geen energie meer. Er is een te
grote kloof tussen wat ik wil en wat ik kan, dat is
mijn probleempje.
Conclusie van de dokter: Het gaat nog niet zo best met
U
Mijn conclusie: Dit reisje had ik me ook kunnen
besparen.
Groeten allemaal Martine

Hallo Allemaal,
Ik ga jullie verlaten, ik heb op deze lijst niets meer te melden.
Als ik iets te melden heb of schrijf word ik steeds privé
terecht gewezen, of er wordt op een negatieve manier
gereageerd, door een bepaald persoon.
Dat ben ik gewoon zat.
Ik ben maar een gewone whiplash-patiënt, met ook mijn
tekortkomingen en maar wel een met heel veel rechtsgevoel
en daarom heb ik misschien wat meer zakelijker informatie,
dan spirituele of medische.
Ik heb me bij een whiplash-groep aangesloten waar ik me
prettiger voel en in vrijheid alles kan mailen,zonder me af te
vragen of ik het onderwerp/ naam/ informatie e.d. wel goed heb
ingevuld, het ligt niet aan jullie persoonlijk.
Mijn privé mail adres is nog voor ieder bereikbaar voor vragen
en uiteraard ook via het actie comité ben ik bereikbaar. Daar blijf
ik me gewoon voor inzetten, dat is niet afhankelijk van deze lijst.
Ons team blijft zich medegesteund door vele whiplashpatiënten,
inzetten tegen het onrecht in whiplash wereld.
Ik wens jullie heel veel sterkte en wie weet tot mails.
Groetjes
Margriet
Mijn ICQ nummer is 60384266

Hallo Linda,
Het meeste medeleven ontvangen we van mensen,
die zelf in hun bestaan door moeilijke en pijnlijke
situaties hebben geleerd wat lijden is.
veel sterkte en kracht in de tijd naar de operatie toe,
en uiteraard na de operatie voor jou en je familie.
groetjes van Astrid.

Hoi Astrid,
Sorry hoor maar dat jij de gene was die al eerder vragen had gesteld was mij
even compleet ontgaan (ik ben er ook niet helemaal bij)
Ik ga voor 4 weken intensieve revalidatie (intern) met een mogelijkheid tot
verlenging van 2 weken (eerst maar eens zien hoe die eertse 4 weken gaan.)
Ik zal iedere week proberen een verslag op de lijst te zetten maar ik weet
niet of dit me ook echt zal lukken
Groetjes Angelique Saat

Hallo Ingrid
Hier zitten toch nog wel wat puntjes in die me niet helemaal duidelijk
zijn en als je het goed vindt wil ik daar nog wat over vragen. Ik begrijp
dat je (direct) na het ongeluk bij je huisarts bent geweest en dat hij
zonder verdere onderzoeken (neuroloog) heeft vastgesteld dat het een
whiplash is. Wat is er daarna gebeurd? Ben je nu al een jaar thuis na
het ongeluk en ben je nog nergens anders geweest voor verdere on-
derzoeken? Heeft de tegenpartij je al eens op laten roepen voor een
keuring?
Fysiotherapie en soortgelijke behandelingen en pijnstillers zijn alleen
maar om de symptomen te bestrijden. Als je een "echte" WL hebt dan
is het gewoon lastig om dit structureel aan te pakken. Maar heb je
alleen lichamelijke klachten of heb je ook last van: snel geirriteerd zijn,
gauw moe zijn, duizelig worden van de tv, emotionele uitbarstingen,
vergeetachtigheid, enz.? Fijn te horen dat je zoveel plezier beleefd aan
je gezin, dat is een hele troost.
Hier zou ik toch wat aandacht aan willen besteden. Door het ongeluk
heb je namelijk schade geleden. Matrieel gaat het dan om de schade
aan de auto (total loss of reparatie) en dat zijn dan gaat het om overzich-
telijke bedragen. Veel anders is het met de immaterieele schade. Als
je een baan had, kom je na een jaar in de WAO en derf je inkomsten.
Hoe zit het met de pijn die je al die tijd hebt? Daar moet een verzekerings
maatschappij ook voor gaan betalen. Wat me daarin opvalt is dat de
maatschappij conctact met je houdt. Ik heb een donkerbruin vermoeden
dat ze dit doen om straks "makkelijk van je af te komen". Dit klinkt heel
vervelend, maar het gaat om geld. Wat ik je met klem zou willen adviseren
is, zoek een LetselSchade Advocaat (LSA) in je omgeving en vraag om een
gratis "intake". Als de tegenpartij schuld heeft bekend hoef je je daarna
geen zorgen te maken over de kosten want die moeten door de tegen-
partij worden betaald. Zorg dat je sterk staat als het zo meteen op een
afwikkeling aankomt, want anders ga je onherroeplijk voor de haaien.
Denk vooral aan dingen als: ik kan niet meer functioneren in het gezin op
de manier die ik gewend was, misschien heb je wel huishoudelijke hulp
nodig, je kunt niet op vakantie, je kunt niet eens een keer lekker uitgaan,
enz. Alle directe kosten voor hulp en/of medische voorzieningen moet je
ook declareren.
Dus... zorg dat je juridische hulp krijgt want dat gaat heel belangrijk worden.
Veel sterkte, hartelijke groeten en als je nog vragen hebt dan hoor ik het wel,
Bernard.

Beste Wouter,
zoals afgesproken hierbij een e-mail met het verzoek mijn een week op no
mail te zetten, vanaf morgen graag.
Ik wens jullie een mooi carnaval en doe niet te gek.....
Vanaf morgen ben ik bereikbaar op Port Zelandé
Met vriendelijke groet Peter.
P-Bosman@...
bosmanp@...

Bedankt actieve mede Noord hollanders,
Ik had het artikel ook uitgeknipt met de bedoeling het op de lijst te
zetten. Maar gezien de enorme lap text had ik het nog even uitgesteld. En
zie, daar stond het al.
Bedankt dus.
Groetjes,
Nan

Hoi allemaal,bedankt voor jullie opbeurende woorden.Fijn dat jullie erzijn
als je iemand even nodig hebt.
Ik heb Stephanie duidelijk proberen te maken dat ondanks mijn beperkingen ik
er nog steeds ben!
En ik een probleem ..zij een probleem.
En als zij problemen heeft kom ik ook weer niet toe aan mijn rust..gevolg
een cirkel.
Natuurlijk lijkt het voor haar dat die stevige grond die we hadden weg is,
maar toch is er die nog steeds.Hij zit in die rugzak die we al die jaren
haar hebben meegegeven, alleen vergeet ze nu even om hem open te maken.
Na een heftig en langdurend gesprek met veel emoties kwamen we er achter dat
chagrijnig worden en snauwen tegen elkaar de oplossing niet was.Maar voor
haar leek dit nu de beste manier om met de situatie om te gaan. Fout dus!
Het valt voor een 15 jarige niet mee maar ik heb haar gezegd dat een 40
jarige er ook moeite mee heeft.Er veranderd te veel vind ze.Vind ik ook.
Maar we zullen samen de strijd aan moeten gaan.
Misschien is de raad om niet alles meer te vertellen wel een goede raad.
Maar wij houden van alles samen te delen en ja ....een puber heeft het al
moeilijk genoeg met zichzelf en dan nog tweemaal dit mee te moeten maken is
natuurlijk niet niks.
Maar ik heb haar ook gezegd dat ze gerust mag zeggen dat het k.t is.Gooi het
eruit, geeft niks.
Maar ga niet dingen doen waar je zelf meteen al spijt van hebt.Koop ik niks
voor en zij nog minder.
Een ding is door de wl niet veranderd zei ik en dat is de liefde voor
elkaar.
Andere moeders werken en ik ben altijd thuis, dus ik ben er ook altijd.
En wl blijft er ook , nu en over dertig jaar ook, dus we zullen er samen
tegen aan moeten.
Samen huilen, samen knuffelen, samen praten,samen, samen komen we er wel.
Pfffffffffft Morgen mag ze dit lezen.
Ik hou van je.Met of zonder wl liefde blijft altijd.Een moeder geeft en een
dochter ontvangt.Zij geeft het weer door.
Gr. Celine

Hallo Allemaal,
Ik heb dit bericht van een goede vriendin gekregen en wil het jullie niet
onthouden:
Iedere woensdag wordt er in de Schager Courant een artikel geschreven dat
Recht & Krom als titel heeft.
Gisteren (1 maart 2000) stond er een artikel in getiteld Whiplash en
geschreven door de heer Mr Ed F. Klungers.
Misschien voor jullie ook een tip om dit artikel eens te laten lezen aan
vrienden en bekenden, zodat zij het nu bij monde van een advocaat horen en
het dan mischien beter snappen.
Het is een lang artikel, maar zeker de moeite waard.
==========================================================================
===================
Whiplash
Whiplash is geen ziekte. Het is een syndroom; een verscheidenheid aan
klachten die zich voordoet na een heftige en onverwachte beweging van de
nek, meestal veroorzaakt door een kop-staart botsing. De klachten variëren
van hoofdpijn, concentratie-, slaap-, spraak- en geheugenstoornissen,
nekpijn, lichtschuwheid, duizeligheid, extreme vermoeidheid tot seksuele
functiestoornissen. De ernst van de klachten wisselt sterk. De meeste
patiënten genezen binnen enkele maanden volledig.
Sommige patiënten blijven echter lichte hinder van deze klachten
ondervinden, anderen zijn zelfs niet meer in staat normaal te
functioneren en raken volledig arbeidsongeschikt. De klachten van deze
patiënten zijn moeilijk te objectiveren. Er is bijvoorbeeld zelden een
afwijking te zien op röntgenfotos. Voor de patiënt betekent dit dat hij
(of zij) vaak op onbegrip stuit en door de omgeving niet serieus wordt
genomen. Een adequate behandeling is eigenlijk niet mogelijk. Een gerichte
fysiotherapeutische behandeling wil nog wel eens verlichting geven, maar
de ziektekostenverzekeraar vergoedt maar een beperkt aantal behandelingen
en de meeste mensen zijn niet in staat zelf de kosten van deze
behandelingen te betalen.
Advies
U moet er maar mee leren leven, is uiteindelijk vaak het advies. Als de
klachten zo ernstig zijn dat het gevolg is dat de patiënt
arbeidsongeschikt raakt, het normale huishouden niet meer kan doen en ook
nog alle medische behandelingen moet betalen, dan kunnen - naast alle
lichamelijke ellende - ook nog financiële problemen ontstaan. Wanneer de
klachten het gevolg volg zijn van een ongeval waarvoor een ander
aansprakelijk is, is er in financieel opzicht nog hoop. De
verzekeringsmaatschappij moet dan alle schade vergoeden. De
whiplashpatiënt ondervindt bij de schaderegeling echter vaak veel
moeilijkheden.
Geen twijfel
In een eerder artikel heb ik uitgelegd dat het slachtoffer moet bewijzen
dat het letsel en de schade het gevolg zijn van het ongeval. Maar het
probleem bij whiplashklachten is juist dat ze niet of erg moeilijk zijn
te bewijzen. Gelukkig is er in de medische wetenschap geen twijfel meer
over het bestaan van dit syndroom. In bijna iedere letselschadezaak,
waarbij sprake is van whiplashklachten, wordt na enige tijd een onderzoek
verricht door een onafhankelijke deskundige om de blijvende gevolgen
vast te stellen. Wanneer deze arts, op grond van de klachten van de
patiënt en het onderzoek, tot de conclusie komt dat er sprake is van een
whiplashletsel, is de verzekeringsmaatschappij in principe gebonden aan
deze conclusie. Toch blijft de verzekeringsmaatschappij dan vaak
twijfelen of het slachtoffer daadwerkelijk deze klachten
ondervindt.
Natuurlijk mag de verzekeringsmaatschappij kritisch kijken of het
slachtoffer inderdaad letsel heeft opgelopen als gevolg van het ongeval.
Zij moet immers betalen en bij moeilijk te bewijzen letsel bestaat kans
op fraude. Maar dat mag geen reden zijn om bij iedere whiplashpatiënt de
klachten in twijfel te trekken, hetgeen maar al te vaak gebeurt.
De verzekeringsmaatschappij hoeft alleen de schade te betalen die het
gevolg is van het ongeval. Wanneer het slachtoffer voor het ongeval al
dezelfde klachten had hoeft de verzekeringsmaatschappij die schade niet
te betalen.
Om eventuele bestaande klachten te kunnen aantonen, wil de
verzekeringsmaatschappij vaak kennisnemen van het gehele medische dossier
van het slachtoffer.
Klachten
In het geval dat een slachtoffer ooit in het verleden een keer bij de
huisarts is geweest voor hoofdpijnklachten komt het voor dat de
verzekeringsmaatschappij zich op het standpunt stelt dat de klachten niet
het gevolg zijn van het ongeval. De belangenbehartiger van het slachtoffer
dient er voor te waken dat door deze handelwijze van de
verzekeringsmaatschappij het slachtoffer niet te kort wordt gedaan.
Ook het niet dragen van de veiligheidsgordel tijdens het ongeval wordt
vaak als reden aangevoerd om een deel van de schade niet te betalen. De
verzekeringsmaatschappij meent dat het niet dragen van de
veiligheidsgordel bijdraagt aan de ernst van het letsel. Vaak zal dit bij
lichamelijk letsel inderdaad het geval zijn. Aangenomen wordt dat het
slachtoffer in die gevallen voor een deel zelf schuldig is aan het letsel.
Nooit is echter aangetoond dat de kans op whiplashklachten wordt vergroot
door het niet dragen van een veiligheidsgordel.
Detective
Regelmatig komt het voor dat de verzekeringsmaatschappij op deze wijze de
schaderegeling vertraagt.
Ik heb meegemaakt dat de verzekeringsmaatschappij zelfs een detective
had ingeschakeld die mijn cliënt dagelijks volgde en al zijn gedragingen
op video vastlegde om te kunnen aantonen dat zijn klachten niet zo ernstig
waren als hij stelde.­
De zaak is inmiddels geregeld, maar hij heeft nog steeds het gevoel dat op
iedere hoek van de straat en achter iedere boom een achtervolger staat.
Lange weg
Naast alle lichamelijke en vaak ook psychische klachten, die een
whiplashslachtoffer ondervindt na een ongeval waar hij zelf geen schuld
aan heeft, is het schaderegelingproces nog steeds een moeilijke en lange
weg. Door het toenemend aantal schadeclaims van whiplashpatiënten en het
moeilijk te leveren bewijs van het letsel en de beperkingen die daar uit
voortvloeien, zijn de verzekeringsmaatschappijen steeds kritischer
geworden.
In de meeste gevallen wordt echter toch uiteindelijk met de
verzekeringsmaatschappij een regeling getroffen die het slachtoffer recht
doet.
In de gevallen dat een dergelijke regeling niet mogelijk blijkt, is
altijd nog de tussenkomst van een rechter mogelijk.
Mr. Ed F. Klungers is advocaat, met aansprakelijkheidsrecht met name
medische aansprakelijkheid en letselschade als specialisatie.
Bron: Schager Courant d.d. 1 maart 2000, auteur Mr Ed F. Klungers
Groetjes Margriet.

Hallo allemaal,
Alvast bedankt voor jullie goede wensen.
Ik geloof dat mijn mailtje niet helemaal goed is gegaan. Tenminste, ik heb
een paar reacties waaruit blijkt dat mijn privéadres niet is doorgekomen.
Voor alle zekerheid dan hier nogmaals mijn adres:
Linda Bäcker
Willeke Joostenstraat 8
4744 BN BOSSCHENHOOFD
Ik zou het erg leuk vinden een beetje op de hoogte te worden gehouden door
jullie.
Daar ik plat lig, vrees ik dat het vooralsnog niet mogelijk zal zijn jullie
terug te schrijven.
Excuses hiervoor, ik maak het dubbel goed als ik weer kan emailen. Wacht
maar af :-))
Groetjes,
Linda
*Verjaag de vliegen
van het voorhoofd van een vriend
niet met een bijl*

Hallo Linda,
Ik wilde niet meer lastig vallen met de advocatenzooi:)))) grin komen we
later nog wel op terug. Maar ik zie misschien een weg, maar dat komt nog.
Maar ik wist niet dat je in Bosschenhoofd(Brabant toch) woonde,
daar woont nog een oude collega van mij, leuk,
heeft daar een reisbureau.
Grappig!!!
Ben er vaak geweest, in mijn tijd als vertegenwoordigster, mooie kerk:)))
Nou Linda ik wens je heel veel sterkte en je hoort nog van me hoor.
Groetjes en veel Kracht,
Margriet
P.s. ik heb er ook nog een voor je:)
* Wie in het Dal blijft
ziet nooit de andere kant van de Berg*

Beste allemaal,
Heerlijk, vanmiddag even bij een lotgenoot op de koffie geweest. Even
samen weer bijgekletst en lekker gek gedaan. Knapt een mens wel weer van
op.
Ik heb haar gelijk wat werk bezorgt. Voor een actie van onze school
willen we kaarten verkopen. Ik heb voor het ongeluk ontzettend veel
gefotografeerd. Nu ook nog wel, maar in veel mindere mate. Van die
foto's maak ik nog wel eens kaarten. Toen ik nog hele dagen thuis zat
hebben we ook al eens zo'n actie gehad. Het was voor mij toen een
heerlijk tijdverdrijf om de kaarten te vouwen, foto's op te plakken en
ze vervolgens in een zakje te doen. Het werd helemaal leuk toen bleek
dat het zo goed verkocht.
Omdat ik er zelf zo'n plezier van heb gehad heb ik het andere whippie
maar eens opgebelt en gevraagt of ze er wel oren naar had. Geweldig vond
ze het, dus heb ik haar het hele spulletje vanmiddag gebracht. We zien
wel wanneer ze er mee klaar is. We hebben nog tijd zat.
Leuk is dat om een ander op die manier weer even een plezier te doen.
Ze puzzelt ook ontzettend veel. En dat is nu een werkje waar ik helemaal
beroerd van word. Dus ook de puzzel maar meegenomen.
Zo houden we elkaar tenminste aan het werk.
En het voelt tenslotte ook veel beter om een ander te helpen dan dat
jezelf geholpen moet worden. Alhoewel ik wel merk dat ik daar
tegenwoordig beter tegen kan dan voorheen!
Groeten,
Christien

Linda,
Heel veel sterkte de komende tijd. Fijn dat je je adres in het
ziekenhuis hebt doorgegeven. Dan kunnen we op die manier ook nog aan je
denken en kun je tegelijk op die manier meegenieten van de mailgroep.
Ik zou het inderdaad ook wel leuk vinden als je je adres van thuis
doorgeeft. Want ik begreep dat je daarna nog 8 weken plat moet? Het
lijkt me zo dat je dan ook wel post kunt gebruiken.
Sterkte!
Christien

Linda,
Heel veel sterkte de komende tijd.
Is het misschien een idee dat je je adres in het ziekenhuis doorgeeft
met eventuele tijdsduur van de opname en als je wilt voor daarna
je gewone adres?
Dan kunnen we je van gewone gezellige post voorzien
(en je hoeft niet terug te schrijven;-))
Er zijn als het goed is in het ziekenhuis speciale brillen te leen
voor als je plat op je rug moet blijven liggen (periscoopbril of zoiets)
en wilt lezen, zodanig dat je je boek (of zo) gewoon plat neer kunt leggen.
groetjes en sterkte,
Anneke

Hallo allemaal.
Vandaag weer eens een onderzoek gehad door mijn neuroloog.
Een EMG.
Plakkertjes hier, stroomstootjes daar.
Ach een naaldje hier, een naaldje daar.
Spant u de spieren maar eens aan.
'Nou, dat lukte dus niet'. Daar kwam ik mede voor.
Met veel inspanning, heel veel concentratie en het van te voren laten
voelen hoe
de beweging voelde,lukte het dan toch om de spieren die ik
moest aanspannen aan te spannen.
Dit nadat ik ipv mijn re. tenen eerst mijn linker tenen had geprobeerd:)
Bij het gestrekt aanheffen van mijn been, bleek dat hij in een dakje stond:)
etc. Ik dacht dus nou vast niet goed, maar
op de tests was dus niets te zien. Dat vertelde de neuroloog al tijdens het
onderzoek.
Maar, meteen na het onderzoek kwam de diagnose!
Mw. ik zie het al, uw automatische piloot is kapot!
Niets werkt meer samen en dat moet u weer leren
Nou dat moet toch te doen zijn:))
Kreeg ik eindelijk het idee, dat het niet tussen mijn oren zat
Dit laaste was voor mij al wel een tijdje duidelijk.
Maar dat eindelijk mijn neuroloog eens toegaf dat er iets fout zat,
ook al was het niet zichtbaar, dat doet goed.
Groetjes Jolanda.

Hoi Anneke,
Hoezo?????? Ben je van plan om in Antwerpen te blijven?
Lief van je dochter. Probeer er zoveel mogelijk van te genieten. Heel veel
plezier en tot volgende week.
Groetjes,
Karin

Hallo Martine,
Dank je wel voor alle info. Ik kan er zeker wat mee.
Het heeft mij over de streep getrokken om er mee te beginnen, als alle
partijen het er mee eens zijn natuurlijk.
veel sterkte en kracht
groetjes van Astrid

Ruud,
Bedankt voor je uitgebreide bericht en uitleg over de MRI. Ik vind het
in meerdere opzichten zeer interessant.
Ik heb inderdaad mijn foto's opgevraagt maar hier in het ziekenhuis lijk
je alleen maar kopieën te kunnen krijgen, waar je nog een x bedrag voor
moet betalen ook. Dit heb ik inmiddels al opgestuurd, maar ga nu toch
via mijn revalidatie-arts proberen om de originelen te krijgen.
Wat ik het vervelende bij Medag vind: als ik hun uitleg goed begrijp kun
je alleen bij Bonati of Peperkamp terecht als je serieuze plannen hebt
om je door Bonati te laten helpen. Terwijl ik wel eens wil weten wat hij
van mij scan vindt. Kijk, ik ben blij dat ik weer 2 1/2 dag kan werken.
Maar het kost me enorm veel energie. Een dagje uit is idem dito. Ik heb
altijd gehoopt weer voor 5 dagen aan het werk te kunnen. Die hoop lijkt
nu een beetje ijdel te zijn. Ik sta er ook niet om te springen om direct
naar Amerika te vertrekken. Voor mijn gevoel zijn mijn beperkingen nog
niet uitgedokterd.
Ik zal in het kort even aangeven hoe mijn ongeluk is gebeurd:
Op de snelweg werd ik van achter aangereden door een automobilist die
100 km p/u reed. Ik stond bijna stil omdat ik moest remmen doordat er
voor mij op dat moment iets onverklaarbaars gebeurde. Achteraf bleek dit
een afgewaait dekzeil te zijn.
Ik had direct wat lichte hoofdpijn en een zwaar gevoel in mijn li.
schouder.
Nu heb ik nog last van o.a. concentratie-stoornissen, veel misselijk en
duizelig, hoofdpijn, kaakpijn, nog altijd last van mijn nek etc etc.
Ik hoop dat je hierdoor wat meer info hebt.
Jullie sterkte met alles en geniet van alle dingen die er nu weer zijn
en waar je zo lang gehoopt hebt dat ze weer eens terug zouden komen.
Groeten, Christien

Christien,
Als jij je MRI scan wilt laten beoordelen of een uitgebreid onderzoek wilt
door dr Peperkamp kan je gewoon een afspraak met hem maken in Eindhoven.
Zijn adres is eerder in een bericht op deze site vermeld. De kosten van zo'n
onderzoek zijn echter wel voor je eigen rekening. Dit kan ook buiten Medag
om.
Ik heb begrepen dat dr Bonati regelmatig voor een paar dagen naar Nederland
komt om patienten te onderzoeken. Het aantal wordt, mede door deze site,
steeds groter. (de bekende olievlek). Ik kan me voorstellen dat Medag
hierdoor een soort selectie maakt tussen mensen die serieurs behandeld
willen worden en mensen die alleen willen weten wat hij van een scan vindt.
Succes met de volgende stap(pen).

Hoi Anneke
Hoeveel nietjes (neutjes) had je al op??? :-)))
Groetjes, Bernard

Hoi Astrid
Ik weet dat je inmiddels ook een mail terug hebt gekregen van Martine maar
daar stond in dat je bij de gezonde zaak niet intern kan. Nou dat kan dus
wel want ik ga 13 maart beginnen met een revalidatie daar.
Ik heb ongeveer een week geleden daar ook al iemand een mail over gestuurd,
je moet maar even terug zoeken of je die nog hebt (de kop begon in ieder
geval met REVALIDATIE)
Als je het niet weer kan vinden laat het me dan even weten dan schrijf ik de
boel wel weer op nieuw op
Ze staan ook op internet
http://www.paramediair.nl/degezondezaak/index.htm

--- Astrid Eleveld <DISNEYDONALD@...
<HR
<html
<tt
"Astrid Eleveld"
&lt;DISNEYDONALD@...&gt;</tt
<br
<tt
Hallo Martine,<BR
een poosje terug las ik jouw pos. ervaring omtrent de
gezonde zaak. Ik hoop<BR
niet dat je het erg vind dat ik nu pas reageer maar ik
wil wel graag meer<BR
hierover weten. Mijn arbo-arts begon nl. ook over het
MEDPLAN en ik heb hier<BR
opzich wel oren naar. Alleen weet ik niet wat ik mij
erbij voor moet stellen<BR
en dat ik misschien wel te gemotiveerd en te fanatiek
ben. Ben je intern<BR
geweest of niet ?<BR
Wat wordt er van je partner verwacht? Waar zitten die
centra?<BR
Kun jij (of als iemand anders die dit leest) mij daar
informatie over<BR
mailen?<BR
veel sterkte en kracht<BR
groetjes Astrid.<BR
hallo Astrid,
Medplan is een reintegratieplan gebaseerd op
arbeidsrevalidatie. In eerste instantie word je
lichamelijk onderzocht om te lokaliseren waar je
klachten vandaan komen b.v nek en schouder. Aan de
hand van de klachtlokatie wordt er een behandelplan
opgezet. Dit houdt concreet in dat er een lijst van
oefeningen voor je specifieke klachten op papier
komen te staan. Het doel van de oefeningen is dat je
lichaam weer een balans tussen belastbaarheid en
belasting vindt. Er wordt uitgegaan van het principe
van "graded activity", dus de belastbaarheid wordt
geleidelijk verhoogd en de belasting tijdelijk
verlaagd tot een aangepast niveau.
Verder wordt er ook aandacht geschonken aan het leren
omgaan met pijn. Je moet leren de pijn los te
koppelen van de activiteit en soms zul je dus ook door
de zure appel moeten bijten.
Maar zo te zien zal je dat wel lukken... en wat
betreft je overdosis enthousiasme...die zul je hard
nodig hebben want je eigen inzet is erg belangrijk.
Met een goede motivatie kom je al een heel eind.
Biomechanica is een belangrijk onderdeel van de
behandeling, maar niet de enige want er wordt ook
ruimschoots aandacht besteed aan de psycho sociale
consequenties van je beperkingen en aan het leren
omgaan met frustratie en stress. Ik zou de
behandeling beschrijven als zelfmanagement , stap
voor stap leren je leven weer op orde te brengen door
jezelf te trainen, zowel lichamelijk als psychisch.
De centra liggen verspreid over heel Nederland en
voorzover ik weet kun je niet opgenomen worden in
zo'n centra.
Ik hoop dat je wat aan die informatie zult hebben en
wens je heel veel succes.
groeten
Martine<BR
</tt
<hr
<!-- begin banner runid: 1403 crid: 699 --
<a target="egnewwin"
href="http://click.egroups.com/1/1403/4/_/142826/_/951943493/"
<img width="468" height="60"
border="0"
alt=""
src="http://adimg.egroups.com/img/1403/4/_/142826/_/951943493/bluebanner.gif"
center
color="white"
<!-- end banner --
<hr
<tt
+++++++++++++++++++++++++++VRIJWARING++++++++++++++++++++++++++<BR
De informatie in dit e-mailbericht is uitsluitend voor
privegebruik door de lijstleden.<BR
Verstrekking aan en gebruik door anderen, en
publikatie elders, is niet toegestaan.<BR
================================================================<BR
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&n\
bsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;
Ga je mee verdwalen
?&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;
Ik weet de weg !<BR
================================================================<BR
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;
LET S.V.P. OP EEN CORRECT ONDERWERP INCLUSIEF
CATEGORIE.</tt
<br
</body

Hallo Martine,
een poosje terug las ik jouw pos. ervaring omtrent de gezonde zaak. Ik hoop
niet dat je het erg vind dat ik nu pas reageer maar ik wil wel graag meer
hierover weten. Mijn arbo-arts begon nl. ook over het MEDPLAN en ik heb hier
opzich wel oren naar. Alleen weet ik niet wat ik mij erbij voor moet stellen
en dat ik misschien wel te gemotiveerd en te fanatiek ben. Ben je intern
geweest of niet ?
Wat wordt er van je partner verwacht? Waar zitten die centra?
Kun jij (of als iemand anders die dit leest) mij daar informatie over
mailen?
veel sterkte en kracht
groetjes Astrid.

Welkom nieuwe leden.
Graag had ik jullie even persoonlijk welkom geheten, maar komen te snel
achter elkaar nieuwelingen om jullie uit elkaar te houden.
Ik hoop dat jullie net als ik, ik heb WL sinds jan '98 en ben ong. 6 weken
lid van de lijst. hier steun, info, (her)kenninng vinden en ook kunt lachen
om bijv. blunders.
Groetjes, Esther.

Hallo allemaal,
De rem moet er even op bij mij (maar waar zit dat ding?)
ik heb weer eens teveel gedaan, eigen schuld.....enz.
Maar ik heb ze nu allemaal op een rijtje, ja ja ;-))
Nou ja, allemaal, wat dat inhoudt komen jullie nog wel eens achter.
Mijn map "beantwoorden" bevat nog een aantal berichten waar ik
voor die tijd niet meer aan toe kom, (o.a. pubers en whiplash en
boeken lezen) maar halverwege volgende week zal ik
wel weer een poging doen.
Wij zwalken het komend weekend op kosten van onze dochter
(verjaars- en hulpcadeautje, lief hé?) naar Antwerpen.
En gezien de stoot pillen die ik meeneem om te survivalen,
wachten we maar af of we van de rijkswacht nog terugmogen :-))
En áls we terugkomen;-) eerst even bijtanken.
iedereen sterkte
en groetjes,

Hallo allemaal,
Wie heeft er ervaring met keuringen bij het Uzso, zowel van keuringsartsen als
arbeidsdeskundigen ?
Krijg je van de keuringsarts een copie van het rapport ?
Bij voorbaat dank
groetjes
Joop van Beek

Hallo allemaal,
weet iemand van jullie de overeenkomst tussen een glas port
en een nietmachine? Nee?
Kunnen jullie me dan uitleggen waarom ik met een nietmachine kom
aanlopen als ik een glaasje zal gaan inschenken?
En me dan vervolgens sta af te vragen wat ik ook alweer met die
nietmachine ging doen?
Nou ja, ik hoef in ieder geval niet aan de alcohol te gaan
om te "vergeten", dat scheelt alweer ;-)
groetjes
Warhoofd Anneke

Hallo allemaal
Een moeder met WL.
Niet allen voor pubers is net rot. Ook kleine kinderen snappen dat alles
anders is. De oudste , nu bijna 6.5 jaar , mist mijn oude ik. Voor ongeluk,
2 jaar geleden, fietste ik veel met de kinderen. De oudste mist dat . Laatst
werd hij boos en zei ;" Wij gaan helemaal nergens meer naar toe en dat is
jouw schuld " .
ook confronterend.
Ik heb moeite met knopen dicht doen. Dus krijg ik niet altijd alle knopen
dicht. Dan moet een van de kinderen op school vragen aan de juf w il jij
dit doen?
. Soms wordt de jongste , bijna 5 jaar, dan boos en zegt het is niet eerlijk
hoor!!!
De oudste vroeg 2 dagen na het ongeluk :" Mama, waarom ben jij niet dood? "
De kinderen moeten zelf veel onthouden want ik vergeet veel.
Ze worden hier niet slechter van hoor. Maar leuk is anders.
Aam de andere kant geven ze ook wel eens een kusje tegen de pijn, in de
veronderstelling dat de pijn ook echt minder is.
Groetjes, Esther.

Hoi Christien,
Dan had je in ieder geval niets te klagen over een lege postbak bij
terugkomst, gelukkig zit er op iedere computer nog een knop verwijderen!
Heerlijk dat je zo genoten hebt, even de boel de boel en alles even van je
afzetten. Gelukkig dat je een stel lieve ouders hebt waar je terecht kan als
het even nodig is.
Afleiding is af en toe hard nodig!
NEE TOCH HE???? Wat een thuiskomst zeg, dat is balen. Hopelijk kan je
advocaat er nog iets aan veranderen voor je. Hoe krijgen ze het voor elkaar
zeg.
Ik hoop dat je inmiddels over de eerste schrik heen bent. En als je terug
moet betalen, valt er altijd een renteloze regeling te treffen, het is
tenslotte hun fout.
Maar hopelijk is zo'n regeling niet nodig.
Kop op hè, laat de moed niet zakken.
Groetjes,
Linda
*Tel alleen de zonnige uren*

Hallo allemaal,
Morgen ga ik er even een paar dagen tussenuit.
Deze zomer zijn we om duidelijke redenen niet op vakantie geweest (nu is
dat wonende in Drenthe niet zo'n vreselijke ramp) maar we zijn er nu
echt even aan toe.
Met de nachttrein naar Praag (met de auto leek mij niet zo'n goed plan
en schiphol ligt ook niet echt naast de deur), hotelletje in het centrum
zodat ik eventueel in de middag nog even kan gaan liggen en mijn man er
eventueel even alleen op uit kan gaan. Ik ben benieuwd hoe het bevalt,
maar dat horen jullie nog wel.
Alle mail die ik nog niet beantwoord heb zal ik beantworden zodra ik
terug ben.
Groetjes Barbara

HAllo Barbara,
Ik zou zeggen geniet ervan want daar knap je van op.
Wij hebben dat ook al eens gedaan en we doen het nog wel eens vaker want
het is mij goed bevallen.
Groetjes R van Nuil

Hallo mede-whippies,
Ik ga jullie een weekje verlaten,vrijdagmorgen om half 5!!! vertrekken we.
Wim en ik gaan onze oudste zoon opzoeken in Falmouth (England). Hij studeert
daar aan de kunst-academie.
Ik verheug me er erg op om hem weer te zien, maar ik zie ook erg op tegen de
reis! Van hier naar Schiphol is maar een uurtje dus dat valt wel mee,
vliegen vind ik ook niet erg, maar vanaf Londen naar Falmouth is het nog een
6 a7 uur rijden! Nou ja ik zie wel, een aanhanger met pijnstillers en
nekkragen mee en het komt allemaal wel goed!
Linda, ik wilde jou HEEL VEEL STERKTE toewensen in het ziekenhuis, hou je
taai meisje! Er komen voor jou ook vast wel weer betere tijden.!!
Dat was het weer even voor nu,
Veel liefs,
Ria

Je hebt gelijk, de problemen zijn voor iedereen verschillend, maar toch denk
ik dat je hier veel herkenning zal vinden.
Inderdaad gelukkig dat ze er zo goed vanaf gekomen zijn. De schrik zal er
wel goed ingezeten hebben zeg.
Wat voor pijnstillers gebruik je? ik heb volgende week een afspraak bij de
pijnpoli, en zal waarschijnlijk medicijnen krijgen. Ben dus nu veel aan het
lezen over verschillende medicijnen.
Natuurlijk wordt je er niet vrolijker van als je slecht slaapt, maar is dat
geen karakterverandering tgv je whiplash? Ik denk wel dat het van invloed is
hoor, ik dacht eerst ook dat het kwam omdat ik slecht sliep. Maar nu blijkt
dat er wel veranderingen in mijn karakter te zien zijn.
Dat hoop ik uiteraard ook. Zoals je misschien al gezien hebt kan je hier
alles kwijt.
Groetjes terug, en tot schrijfs,
Nan.

Hi Celine,
Ik wist niet, dat je twee ongelukken hebt gehad en dat er reeds een
psychologisch onderzoek is. Vergelijking zou een reden kunnen zijn om je te
laten testen.
De bedrijfsarts heeft het onderzoek aangevraagd en de werkgever betaalt.
Kennelijk zijn de wacht lijsten hier in de regio niet zo lang.
Weet je nog wat welke testen je bij het vorige onderzoek hebt gehad?
Bye, Ellen.

Hoi ik wilde even wat kwijt.Het is niet positief dus klik maar weg als je er
geen behoefte aan hebt
Mijn dochter van 15 confronteerde me vanavond toch echt wel met het feit dat
ze lijdt onder de situatie zoals die nu bij ons is.
Ze was best kortaf de laatste tijd en dan denk je al snel het zal de
puberteit wel zijn.
Maar nee ze had problemen met het feit dat de laatste tijd we alleen maar
negatieve berichten krijgen en ze me erg veranderd vind na het tweede
ongeluk.Sneller geïrriteerd en zo en natuurlijk meer dagen met meer pijn en
ed.
Ze vindt het ook niet reëel dat we al 13 maanden bezig zijn om maar ergens
een poot tussen de deur te krijgen en alleen maar aftwijzigingen van
ziekenfonds en rev. centrums krijgen.
Als ik pijn heb komt dit bij haar nog harder aan en voelt ze zich zo
machteloos want ze wil zoveel voor me doen maar in plaats van dit tegen ons
te zeggen loopt ze dus al maanden met een probleem rond en vertoond gedrag
wat we niet gewend zijn.
Op zo´n moment klap ik dicht en weet niet meer wat te zeggen dan dat ze zich
echt geen zorgen hoeft te maken maar ja dat was makkelijker gezegd dan voor
haar gedaan.
Op deze lijst zijn toch meer mensen die kinderen hebben of hadden in de
pubertijd?
Hoe hebben jullie zo´n probleem opgelost?
Natuurlijk weet ik dat we dit zelf op moeten lossen maar leuk om te horen
is anders.
We waren weer bijna op de top van de berg en nu glijden we weer hard naar
beneden.
En zoals je je wel kunt indenken is dit weer zo´n dip dag geworden.
Het regende niet alleen buiten maar ook binnen, zou morgen de zon weer
schijnen?
Van je af schrijven lucht op zegt men, hopelijk voel ik me morgen ook zo
Van een Whippy met een dippy
Slaap ze Celine

Ik ben zelf whiplashpatiënt, en ik heb de whiplashlijst gevonden middels
internet, ik was op zoek naar EuroClaim, en ben dan verder beginnen te
zoeken. Ik heb zo'n 5 jaar geleden twee maal op drie maanden tijd een
auto-ongeval gehad, waarbij ik in de passagierszetel zat. Sindsdien sukkel
ik met nekklachten. Voor jullie waarschijnlijk het bekende liedje: nekpijn,
schouders, uitstraling naat mijn rechterarm, vermoeid, soms ernstige
hoofdpijnaanvallen, concentratiemoeilijkheden (nogal lastig, want ik studeer
nog), en al die dingen natuurlijk net op die momenten dat ik optimaal zou
moeeten kunnen presteren (examens, stress, ...)
Bij beide ongevallen waren wij niet in fout. Het eerste ongeval is voor de
verzekeringen afgesloten, de tweede zaak staat nog steeds open. Zij stellen
mij nu voor om een minnelijke medische expertise te ondergaan, zoniet moet
ik me tevreden stellen met een schadevergoeding van zo'n 11000 BEF (zo'n 600
gulden). Ik heb een dokter gevonden die me wil vertegenwoordigen, maar vraag
me af of ik geen juridische bijstand nodig heb. Het is al zo moeilijk om te
bewijzen dat je er nog steeds last van hebt, bovendien is de tegenpartij bij
dezelfde verzekeringsmaatschappij als ik, en heb ik schrik dat ze de oorzaak
zullen proberen af te wentelen op het eerste ongeval.
Ik hoop een beetje respons te vinden bij andere patiënten die dezelfde
problemen hebben ondervonden en wellicht met dezelfde lichamelijke klachten
zitten, en eventueel te weten te komen waar ik voor die rechtsbijstand
terecht kan (in België).

Beste,
Mijn berichtje om tijdelijk van de lijst af te kunnen heeft dus niet
gewerkt. Eigen stomme fout, want dit bericht had naar de lijstbeheerder
moeten gaan. Foutje...
Maar goed, ik ben weer terug. Lekker een paar dagen genoten bij mijn
ouders. Me lekker laten verwennen.
Morgen nog een dagje strand en daarna ga ik maar weer eens aan mijn werk
denken.
Ik merkte dat ik hard aan vakantie toe was. Even lekker eruit en geen
gezeur van verzekeringen en toestanden.
Kom ik vanmiddag thuis, ligt er een brief van USZO ze hebben me teveel
aan ziektewet-uitkering gegeven. Bijna F4000,= terugbetalen!!!! Leuk
thuiskomen hoor. Eerst de advocaat maar gebeld. Die gaat het nu eens
even haarfijn voor mij uitzoeken.
FFFFFFFFFf, 'k hoop dat het allemaal nog een beetje gaat meevallen, maar
ik vrees het ergste...
Groeten,
Christien

Karin, wel een beetje laat maar ik wil even reageren op jou matrasvraag.
Ik heb een Tempur-matras en ik vind het heerlijk. Ik heb ook dito
kussen. De afgelopen dagen heb ik bij mijn ouders weer op een 'gewoon'
matras geslapen en ik merk het direct.
Ik zou niet meer anders willen!!
Wil je nog meer weten? Laat het me dan even weten.
Groetjes, Christien
Karin schreef:

Beste R. van Nuil,
Ik wil even reageren op je onderstaande berichtje over de wet REA.
Mijn werkgever heeft vorige week juist een bezwaarschrift geschreven
richting de wet REA. Gelukkig hoef ik dit zelf niet te doen omdat hij de
aanvraag heeft gedaan en het dus grotendeels van de werkgever uitgaat.
Natuurlijk steunen we elkaar wel in adviezen en tips. Maar heel de
rompslomp van achteraan bellen etc hoef ik niet te doen.
Het hele beroerde van het verhaal vind ik dat mijn WAO-keuringsarts een
vinger in de pap heeft ook bij deze uitspraak. En het gevoel van onder
een hoedje spelen komt hier steeds meer naar boven.
Heb je ook een hoorzitting gehad?
Ik heb pas begrepen dat je ook bijv. een revalidatie-arts bij zo'n
zitting mee mag nemen. Aangezien mijn revalidatie-arts bij veel dingen
al heeft meegewerkt is het niet onwaarschijnlijk dat ze toestemt om
hierin ook mij te verdedigen. Tenminste... ik hoop dat er een
hoorzitting komt, want ik weet totaal niet of dit bij deze wet wel de
gewoonte is.
Kun je me misschien meer vertellen over de gesprekken?
Wat denk je, zal het uiteindelijk zijn positieve uitwerking bij jou
hebben ik bedoel: krijg je uiteindelijk je gelijk??
Hoe zit het met aanpassingen? Heb je die nodig en zo ja heb je ze nu al
gerealiseerd zonder dat je weet hoe de uitkomst van REA is?
In afwachting op je antwoord,
Christien
R van Nuil schreef:

Hallo Linda,
Ik heb net je hele verhaal over je ongeluk gelezen. Het is schandalig hoe de
politie , de verzekering en die jongens met je zijn omgegaan. Mensen maken
misbruik van je situatie. Jij bent kwetsbaar door het ongeluk, je bent je
kapot geschrokken , je voelt je ziek en dan dat nog.
Vier maanden op bed liggen is ook verschrikkelijk. Wie heeft je verzorgd?
Had je ook thuiszorg?
Nu Linda ik wilde je even laten horen dat ik erg met je meeleef.
Sterkte en groetjes
Anja Boelema.

Hallo Harriette e.a.,
Ik zou jullie op de hoogte houden met betrekking tot het middel triptysol.
Ik ben nu 2 weken op 2 tabletten voor het naar bed gaan en het is echt waar
ik slaap stukken beter en wordt s'morgens dus veel uitgeruster wakker.
Voordien sliep ik vrij snel in, maar was na 1 uur alweer wakker en wist dan
niet meer hoe ik moest gaan liggen, dus draaien, draaien en nog eens
draaien.
Dit draaien is nu veel minder en ik word ook niet na 1 uur alweer wakker.
Dit scheelt best wel, kan nu overdag redelijk overeind blijven en hoef niet
meer iedere middag te gaan liggen.
Vorige week gesprek gehad met de arts van de pijnpoli, volgens hem is het
ook zinloos door te gaan daar ik na de laatste behandeling (dec99) totaal
geen verbetering heb betreffende de hoofdpijn klachten. De rare dode plek op
mijn achterhoofd is nog steeds aanwezig ( vervelend gevoel, gaan
stroomstootjes doorheen), volgens hem kon dit nog wel wegtrekken(ben
benieuwd) en zoniet heb ik er dus nog een klacht bij.
Groetjes,
Karin

Hoi allemaal,
Eindelijk heb ik door hoe het werkt met die mail lijst dus hier komt mijn
eerste mailtje... Ik ben dinsdag bij het GAK geweest, waar ik 100% goed
ben gekeurd op basis van een salaris indicatie!!! Ik wist niet waar ik
het zoeken moest en was helemaal uit het veld geslagen... gelukkig was
mijn vader meegegaan zodat ik niet de enige was die perplex stond en
samen zijn we afgedropen naar buiten...
Ik ben nog steeds helemaal van slag af... heb vanaf volgende week
sollicitatie plicht en heb geen idee wat ik moet doen... ( hoop dat m'n
advocaat snel met een oplossing komt!) Maar goed... zoals ik al een jaar
roep komt het wel een keertje goed... positief blijven denken!
Ik had nog een klein vraagje aan de dames onder ons... het klinkt misschien
stom maar zodra ik menstrueer heb ik nog meer last van mijn klachten, kan
dan bijna niets oppakken of het tintelt in mijn armen en de pijn is nog
erger !! zijn er dames die dit herkennen en tips voor mij hebben want ik
heb al vanalles geprobeerd....
Nou in ieder geval wens ik iedereen veel sterkte en veel positieve zin!!
Dikke knuffel van michelle

Hallo allemaal
ik heb een vraag aan jullie tenminste ik hoop dat jullie me een antwoord kan
geven.
De eerste wp was in 97 de tweede in oktober jl , ik heb nu zoveel klachten
die ik bij de eerste niet had. Maar ik heb ineens last van aangezichtspijn
dat is erg pijnlijk , maar ben ook reuma patient ik weet niet meer wat bij
wat hoort. Maar nu is mijn vraag komt het wel meer voor dat je ineens last
van aangezichtspijn kan krijgen door een wp ???
Ik hoop dat jullie me kunnen helpen
groetjes
carla

Aan allemaal.
De AWBZ heeft hiervoor een regeling en die heet "zieken taxi". Voor mensen
die in het ziekenfonds zitten gaat het alsvolgt, je vraagt een formulier aan bij
het ziekenfonds en vult dat hele ding in. Van hun krijg je een taxicentrale toe
gewezen die je moet bellen (voor mijn moeder in Alphen was dat Amsterdam)
en dan komen ze je halen en brengen. De eerste (ongeveer) 150 piek betaal
jezelf en daarna hoef de ritten alleen maar af te tekenen.
Particulier lukt het als je daarvoor bent verzekerd (even in de polis kijken of
anders even bellen) en als het niet gaat en je huisarts geeft een verklaring
voor het gebruik van taxi af, kun je kosten gewoon declareren bij de tegen
partij. Let op: je moet wel dat taxi briefje bij je huisarts vragen!
Groetjes, Bernard

Wel eerst maar even wat "zakelijke" dingen vragen. Hebben ze bij jou een
whilpash geconstateerd of heb je alleen maar een hele doos vol klachten?
Verder alles goed met de verzekering? De auto zal wel geen probleem zijn,
maar heb je een goede (Letsel Schade Advocaat) advocaat? En hoe zit het
met je gezinssituatie? Je zult merken dat je hier op de lijst gewoon allemaal
vragen kunt stellen en dat de meesten van ons je wel ergens mee kunnen
helpen. Dus... maak het je zelf gemakkelijk en kom er lekker bij zitten.
Ik begrijp dat je twee keer naar therapie bent geweest (fysio?) en dat het
natuurlijk veel te weinig is. Maar troost je, het zal je toch niet van je WL af
helpen en alleen maar verlichting geven in de omgeving van je klachten.
Helaas is dit meestal van korte duur en als je een uurtje buiten staat is
het effect meestal al weer weg. Ik zie ook dat je pijnstillers neemt, kun je
vertellen welke dat zijn? Ook niet echt de goede benadering, maar wellicht
nu even een oplossing. Merk je trouwens enige verbetering ten opzichte
van net na het ongeluk? Heb je een goede huisarts die je probleem erkent
en je ook helpt?
De klachten die je beschrijft zijn typerend voor de whippies en zul je hier
ook regelmatig tegenkomen. Wat je man betreft, wees blij dat hij je "zo goed
en kwaad" als het gaat helpt. Jullie hebben alletwee een moeilijke tijd achter
de rug en als jouw klachten een wat meer blijvend karakter hebben of krijgen
zul je elkaar hard genoeg nodig hebben. Zo'n whiplash is letterlijk "De klap
die je leven verandert", helaas. Maar troost je, op den duur kun je er wel
weer mee verder leven hoor, al is het niet altijd plezierig. Kijk maar eens
rond op de lijst, je zult er een hoop dingen herkennen en in principe mag
alles. Zelfs als je in een dip zit, of je hebt het even moeilijk, schrijf
gewoon
of maak een afspraak met mensen die je aanspreken en bel af en toe eens.
Hartelijke groeten, Bernard.

Hallo iedereen,
een tijdje terug heb ik geschreven dat er iemand van een re-integratiebureau
zou komen. Iemand vroeg toen wat zo' n persoon nu doen kan als je nog niet
voor 100% mee kunt draaien.
Nou, ik heb gisteren Eric Rooze van Entree op visite gehad en het gesprek
was wel interessant en vrij positief. De bedoeling is dat hij op het werk
kijkt wat voor aanpassingen er nodig zijn zodat ik met m' n wl toch naar
behoren kan functioneren. Is het niet mogelijk om dus m' n werkplek te
verbeteren, wordt er ander werk voor mij gezocht.
Zo' n figuur is er dus voor mij en niet voor de tegenpartij.
Ik wens iedereen waar het allemaal niet zo pos. verloopt veel sterkte en
succes.
groetjes van Astrid.
P.S. het moet natuurlijk nog wel gebeuren.

Hi Celine,
Bedankt voor je reactie. Voor mij hoefde het onderzoek niet. Ik weet wel wat
er met mij aan de hand is. In mijn situatie is het wel belangrijk, dat een
neuro-psycholoog na een neuroloog, dat heeft bevestigd.
Waarom zou jij een neuro-psychologisch onderzoek willen? Het kost
waarschijnlijk een paar duizend gulden en wat levert het op: een bevestiging
of niet. Ik zou het alleen maar doen als het ergens toe bij zou dragen.
Na alle negatieve berichten in de groep, wilde ik ook mijn positieve
ervaring vermelden.
Het onderzoek bestaat uit een (anamnestisch) gesprek en een aantal testen
(intelligentie-onderzoek, persoonlijkheidsvragenlijsten, geheugentests
(korte termijn geheugen en wat langer termijn geheugen). Het gesprek duurt
ruim een uur. Het aantal tests is afhankelijk van de vraagstelling. ( 1 à 3
dagdelen).
Voor de problemen kan noch een neuroloog of een neuro-psycholoog een
oplossing bieden.
Acceptatie is de enige remedie. Ik wilde eigenlijk ook geheugentraining in
het AMC doen, maar dan ga je juist weer te veel van jezelf eisen.. Het is
beter te accepteren, dat het allemaal niet meer zo goed werkt.
Wachtlijst: in Alkmaar kon ik binnen een paar weken terecht.
Bye, Ellen.

Hoi Linda,
Ik wil even wat vragen over je ongeluk, sorry, maar ik begrijp je verhaal
niet helemaal, whippie misschien:))) Nee maar ik ben geïnteresseerd in je
verhaal, beetje vak-idioot(rij-instructrice:)))). Hoe lang is dit ongeluk
geleden,
of heb ik dat gemist.
Dus ik begrijp dat je dus al op de voorrangsweg reed,alleen met een lage
snelheid, en hoe hard mocht je daar rijden(max-snelheid).???
Kun je mij dit verhaal mailen Linda, want ik begrijp er niks van,mag ook
prive hoor.
Politie fout,
verklaringen fout (van wie) ik ben geinterreseerd zoals ik al zei, want
zoals ik het lees
ben je door fouten van anderen de dupe(raar is dat) sorry hoor(niet voor
jou
hoor), hoe was de toestand ten tijde van het ongeluk,
maar lag jij meteen in de kreukels, was je bij kennis, enz.
Maar vooral mijn laatste vraag, wie heeft verteld dat er niets te verhalen
is.
DIT begrijp ik dus niet, waarom een tractor wel en jij niet, jullie zijn
allebei motorvoertuigen, dus dezelfde rechten, alleen een tractor is
een motorvoertuig met beperkte snelheid. Wat voor soort weg was het?
autoweg, binnen of buiten bebouwde kom. Sorry hoor voor mijn vragen
maar ik probeer het een beetje duidelijk in te schatten. Als je er niet
over
wil praten hoor ik het wel.
Nou dit was het weer voor nu,
groetjes Margriet(nieuwsgierig aagje:)))

Hallo Ingrid,
Niks te danken hoor, we zijn er op deze lijst voor elkaar!
Ingrid voor ik verder ga even een paar opmerkingen.
Je bent nieuw op deze lijst dus dit weet je waarschijnlijk nog niet.
Je hebt mij jouw verhaal prive gemailed. Nou mag dit van mij gerust hoor,
maar het is ook fijn voor de anderen op de lijst als ze met jouw verhaal mee
kunnen lezen. Ook voor jezelf trouwens, hoef je niet aan ieder apart je
verhaal te vertellen, en bovendien krijg je dan meer reacties.
Dus de volgende keer bovenin de adresbalk bij Aan: niet mijn emailadres
invullen, maar:
whiplash-nl@onelist.com
Je kunt je mail die je aan mij verstuurd hebt, ook evt. nog aan de lijst
sturen, dan is iedereen weer op de hoogte (als je wilt tenminste)
En dan nog iets (niet vervelend bedoeld hoor, ik deed het eerst dus ook)
Wil je bij je volgende berichten je tekst niet meer met HTML versturen. Die
zwarte letters op een witte achtergrond doen pijn aan onze ogen. Even
wijzigen bij opmaak, en dan tekst zonder opmaak kiezen. Zo komt de post
binnen op ieder zijn eigen instellingen.
Op deze lijst vind je meer begrip dan waar dan ook, allemaal mensen die
weten wat het is en waar je het over hebt. En het is toch belangrijk om de
dingen (zowel goede als slechte) van je af te praten. Bovendien kun je hier
ook veel info en tips vinden. Soms wel erg handig, hoef je niet alles zelf
uit te vinden.
Bij mij had de jongen die mij aanreed ook niks, sterker nog ik zie hem nog
regelmatig in de krant of op tv voetballen. (het is een voetballer) Ook hij
heeft helemaal niets van zich laten horen, ook niet nadat mijn man een keer
had doorgegeven dat het met mij zo slecht ging.
Niet erg netjes inderdaad. Ben daar ook erg boos om geweest, en mijn man
helemaal!!
Hoe oud zijn je kinderen eigenlijk? Red je het een beetje thuis met ze, want
dat valt niet mee he?
Zelf heb ik 2 zoontjes van bijna 3 en bijna 5, dus ik weet waar ik het over
heb.
Bij mij zaten ze godzijdank niet in de auto, een geluk bij een ongeluk...
linksaf sloeg konden wij
gebeurd
Begrijpelijk dat je je dat afvraagt, maar probeer je niet heel erg hierop te
richten. Het is toch gebeurd, en valt niet meer terug te draaien. Je
aanrijder heeft het neem ik aan ook niet expres gedaan. Mijn verhaal is
bijna hetzelfde, en ook ik had die gevoelens. Het is tenslotte ook je hele
leven wat in 1 seconde overhoop ligt, doordat iemand niet goed oplet. Maar
ik heb dat gedeelte een beetje losgelaten, omdat ik de energie die ik nog
heb liever aan andere dingen besteed.
Als ze dan nog iets van zich laten horen, is het gevoel inderdaad een beetje
anders, maar ja vaak gebeurt dat dus niet.
Werk je nu nog eigenlijk? Wat voor werk doe je, en houden ze daar een beetje
rekening met je?
Slaapgebrek breekt inderdaad op. Een goede nachtrust lijkt me heerlijk, maar
ook ik slaap erg slecht. En zo zijn er velen op de lijst hoor? (schrale
troost, maar ja)
Fijn voor je dat je steun krijgt van je man. Waar de omgeving het vaak laat
afweten, is het toch heel hard nodig tenminste thuis begrip te kunnen
vinden. Al kan hij je niet van je klachten afhelpen, gewoon dat hij er voor
je is, is al heel wat. Want ook voor hem zal het niet gemakkelijk zijn.
Bij mij reden ze er met ongeveer 100 km per uur achterop, waar ik net optrok
met zo'n 20 km per uur. Zelf draaide ik linksaf de voorrangsweg op, was ook
al recht rijdende, toen die jongens van achter de bocht (niet te zien) met
een te hoge snelheid en zonder te remmen op mij klapten.
Wegens fouten van de politie en verkeerd opgenomen verklaringen (!!), enz.
enz. (heel lang verhaal) is mijn tegen partij niet aansprakelijk en draai ik
dus overal zelf voor op. Het was trouwens een jongen van 19, net zijn
rijbewijs, in een geleende auto met de radio op 10, samen met een vriend. Ze
hebben mij ook totaal niet gezien. Als ik een tractor was geweest die daar
op dat moment reed, waren ze wel fout geweest, maar ja.
lles, en tot schrijfs
Bedankt Ingrid, jij ook heel veel sterkte, en de moed niet laten zakken he?
Groetjes, Linda
*Wie sterk is
maar niet aan zichzelf werkt
zal zwak worden*

Hoi Esther,
Met mooi weer gaat het meestal wel iets beter. Nu ben je dan ook automatisch
vrolijker (ikke wel tenminste) dan wanneer je buiten kijkt en het zo'n
sombere, druilerige dag is.
Daar heb ik nou nooit last van, ik vergeet gelukkig nooit iets. (Waarom
wordt mijn neus nu opeens zo lang?)
Weet je wat zo vervelend is? Dat ik altijd op mijn geheugen kon vertrouwen,
het was bij wijze van spreken onfeilbaar. En nu, nu gebeurt het regelmatig
dat ik iets echt compleet vergeet, bijv. dat Frank (mijn wederhelft) mij
iets heeft verteld, waar hij dan later op terugkomt. En dat ik dan echt van
niets weet. Ik weet niet eens meer dat ik het vergeten ben.
Vooral in het begin na het ongeluk dacht ik dan echt dat ik gelijk had en
dat iets niet verteld was ofzo. Maar ja, als het zo vaak gebeurt en ook bij
andere mensen enz., dan kom je er toch achter dat het aan je eigen geheugen
ligt.
Ach dat ene been van mij doet er ook een beetje langer over, maar hij doet
het gelukkig nog wel.
Bij mij is het inderdaad ook zo dat ik eigenlijk meer thuiszorg nodig heb,
maar ja dat kan ik dus inderdaad niet betalen. En zo zijn er nog wel meer
kosten.
Het moeilijke met kinderen is dat ze zo afhankelijk van je zijn, zeker als
ze nog klein zijn, en dat ze nog geen rekening kunnen houden met een zieke
mama.
Dus je moet altijd door, vaak ook door je grenzen heen.
Bij mij is dat hetzelfde. Ik heb deze computer nog niet zo lang, en een
internetaansluiting al helemaal niet.
Veel mensen om je heen haken af als je ziekte te lang duurt. Contacten
verwateren, begrip is ver te zoeken, want het