Web Notes

Dag Jannet,
Over de uitslag heb ik al eerder op deze lijn bericht. A.s. vrijdag heb ik
een nabespreking met de neuropsychologe.
Voor het lichamelijk onderzoek mag je je uitkleden tot onderbroek + bh en
het omvat:
- wat bewegingen met je nek
- eenvoudige gehoortest
- eenvoudige gezichtstest
- lang met lampje in je ogen turen
- reflexen testen
- wat eenvoudige bewegingstesten
- de rest ben ik vergeten dus dat zal wel meegevallen zijn.
Je mag altijd contact met me opnemen als je meer informatie wilt,
groetjes,
Jeannette

Dag Jeannette,
Ontzettend bedankt voor je reactie en de uitgebreide uitleg. Als het zo ver
is zou ik inderdaad graag nog wat meer gedetaileerde info van je ontvangen.
Laat je ons trouwens weten hoe jouw rapport is als je hem krijgt.
Ik zou alleen nog wel graag willen weten wat het lichamelijk onderzoek
inhoudt want hier kan ik me eigenlijk heel weinig bij voorstellen.
Ik ben trouwens blij dat het bij jou zo ontzettend is meegevallen. Ik denk
dat het er ook absoluut aan ligt welke zenuwarts je krijgt want ik heb ook
horrorverhalen gehoord over een bepaalde zenuwarts die bij voorbaat al niet
in whiplash geloofd en iedereen die dat heeft volledig goedkeurt en gezond
verklaart.
In ieder geval bedankt en als ik meer wil weten zal ik je absoluut mailen!
Als er persoonlijke dingen zijn die je liever niet via deze manier vertelt
kun je me ook gerust naar mijn prive e-mail adres mailen.
Groetjes, Jannet

Beste Marieke,
Je geeft niet aan om welke arts het gaat.
Ook ik was bij het AZM in Maastricht in behandeling, ook op de geheugenpoli.
Behandeld door Dr. v.d. Weg. ook mijn ervaring was bitter en
teleurstellend.\
Ook een gesprek met Dr, Verhey gehad, niets meer en minder, ben uiteindelijk
op zoek gegaan naar andere behandelaars, mede door hun rapportage is degene
die het ongeval heeft veroorzaakt gedeeltelijk vrijgesproken in het straf
proces, van alcohol misbruik, nee heb geen hoge pet op van dat gerommel in
Maastricht.
P-Bosman@...
bosmanp@...

Dag Marieke,
Gewoon doen wat een ander mens met een ongewoon ongemak ook zou doen: een
second opinion vragen bij een goede neuroloog.
Dat zou ik doen. Deze arts neemt jou niet serieus.
Waar woon je? Wie weet kan iemand je helpen aan een adres van een betrouwbar
iemand.
Veel succes!
Jeannette

Hallo allemeal,
Ik heb iets gehoord over een regeling die niet echt bekend is,
wanneer iemand in de ZiekteWet of de W.A.O. terecht komt:
Bij meer dan 20 % gedaald inkomen, wordt er door de Gemeente een gedeelte
bij betaald. Dit heet "Vang Net Regeling."
Geen Gemeente die hier ruchtbaarheid aan geeft.
Wie weet hier meer van ???
vriendelijke groeten
Wouter van Eldik
_ " _
(_ \ | /_ )
( / | \ )

Dag Jannet,
Ik ben zelf net gekeurd op verzoek van de tegenpartij. De gang van zaken is
als volgt:
De tegenpartij kwam met een naam van een zenuwarts aan, waarmee mijn
advocaat absoluut niet mee accoord is gegaan. Daarop heeft mijn advocaat een
andere zenuwarts gesuggereerd (dr. Stenvers) waarmee de tegenpartij accoord
is gegaan. De adviserende arts van mijn advocaat heeft een aantal vragen
geformuleerd ten behoeve van het onderzoek door de zenuwarts. Met deze
vraagstelling is de tegenpartij accoord gegaan. (zijn er verbeteringen te
verwachten, wat zijn de beperkingen in het dagelijks leven, in het huis, in
het werk, in de sportuitoefening etc.)
Het onderzoek door de tegenpartij omvatte tientallen vragen die allemaal te
beantwoorden waren (maar wel steeds goed bij de les blijven en je realiseren
waar het om gaat!!!):
- toedracht ongeval
- wat doe ik de hele dag
- pijnklachten
- situatie op mijn werk voor het ongeval
- situatie direct na het ongeval
- beperkingen in de beweging
etc. etc.
- lichamelijk onderzoek dat niet zo veel voorstelde
Aangezien mijn klachten vooral van cognitieve aard zijn, adviseerde de
zenuwarts een onderzoek door een neuropsychologe. Ook dit onderzoek heeft
inmiddels plaatsgevonden. De neuropsychologe was alleraardigst en het
onderzoek viel mee. Inmiddels heb ik de uitslag binnen. Alle klachten zijn
zonder meer toe te schrijven aan het ongeluk. Alhoewel het ongeluk pas een
jaar geleden heeft plaatsgevonden, meent zij dat er geen verbetering van de
klachten te verwachten zijn. Ik heb een afspraak met haar gemaakt om het
rapport volledig met haar door te spreken.
De zenuwarts moet nu een eindconclusie formuleren. Daarvan krijg ik ook een
kopie. Laat me weten indien je gedetailleerdere informatie wilt, eventueel
via mijn prive e-mail of telefoonnummer
Groetjes,
Jeannette
020-6766892

Hallo allemaal.
Net ontving ik post van de revalidatie-arts. Ik wist al dat ik niet ik
aanmerking kwam voor congitieve klachtentraining in een rev.cetrum zolang de
juridische procedure loopt met de tegenpartij. We proberen haar al 2 weken
telefonisch te bereiken, maar dat wil niet lukken. Ook voor ons terug te
bellen heeft ze nog geen tijd gehad. We willen weten waarom dit is. Net
kraag ik een brief van haar met nog een reden waarom ik niet vooor de
training in aanmerking kom. Ze formuleert het ongeveer zo : "Esther
compenseert haar slechte geheugen door alles in een grote agenda op te
schrijven. "
Waas slaat dit nu op ? Ik moet alles opschrijven en tig. X per dag in mijn
agenda kijken anders gaat het verkeerd.
Moet ik dan geen agenda bij houden en alles in de soep laten lopen ?????????
Ik dank dat we haar maar een brief gaan schrijven. Zucht
.Groetjes , Esther.

Hallo allemaal,
Ik ben weer terug van weggeweest. Ik hoop dat het met jullie (naar
omstandigheden) goed gegaan is!
Ik heb ook meteen 2 vraagjes...
Toen ik net lid was las ik iets ivm de Pals-kliniek (of was het Pels
kliniek?) maar dat was denk ik het einde van de discussie aangezien ik er
nooit meer iets over heb gelezen. Wat zijn jullie ervaringen hiermee?
De tegenpartij wil dat ik gekeurd word door een zenuwarts (die ik niet zelf
mag uitzoeken). Wat houdt zo'n keuring/onderzoek nou precies in?
Alvast bedankt!
Hartelijke groeten, Jannet

hoi allemaal,
hebben jullie al eens op zaterdagmorgen om 10.30u gekeken naar het
programma: Ze zeggen dat ik zo veranderd ben op Ned.2 ?
Het gaat over mensen met niet aangeboren hersenletsel en hun weg naar er- en
herkenning.
Volgende week gaat het over behandeling en levenswijze.
Er is ook een boek over deze serie en is verkrijgbaar bij de betere
boekhandel en bij Teleac
voor 49.95 en heet hetzelfde als de serie.
In iedere regio is er een centrum voor mensen met niet aangeboren
hersenletsel, daar kunnen ze je helpen aan informatie en hulpverlening.
Gr.van Celine

Dag Sabine,
HTML staat voor Hyper Text Markup Language. Dit is een taal die teksten,
afbeeldingen, links enz in Internetpagina's giet. Dus als je een Site
bezoekt op het net heb je veel kans dat dit in HTML geschreven is. Hier
wordt vaak de voorkeur aan gegeven omdat JAVA bijvoorbeeld vrij zwaar om
laden is.
Groetjes
Kris

Hoi allemaal,
het lijkt wel een stroomversnelling.
MRI scan vandaag gemaakt, kopieën opgestuurd naar Dr. Peperkamp en of ik
woensdag even wil bellen voor enig commentaar ? Nu al vroeg ik !! Ja wij
werken wel door hier in Eindhoven :))) Nou ja, oké dan (verbaasd) heeft hij
dan wel al tijd voor mij,
nou en of, de patiënt is voor ons het belangrijkste, zijn/haar belang gaat
ons voor alles, mits het natuurlijk serieus is, en we hebben zoveel
ervaring, mede door het feit dat hier alleen maar Whiplash patiënten werken,
dat we redelijk kunnen inschatten of iemand de zaak wilt besodemieteren.
Mijn waaedering voor Dr. Peperkamp en zijn aanhang.
En dat voor 378,- all in :))) Spam reclame (lol)
Peter.
De voorlopige uitslag van de MRI volgende week, is toch niet te geloven naar
al dat gehannes !! :)))
P-Bosman@...
bosmanp@...

Dag Celine,
Ik heb een afspraak gemaakt met de neuropsychologe voor volgende week
vrijdag. In het rapport zijn een paar onduidelijkheden die ik haar zelf wil
vragen. In het rapport geeft zij aan dat ik het leven goed heb opgepakt maar
toch noemt zij dat mogelijk psychotherapie misschien verbetering zou kunnen
brengen. Die boodschap mag zij mij nog maar eens duidelijk vertellen.
Groetjes,
Jeannette

Hoi Celine,
Ik hoop dat je een beetje gedachten kunt lezen, dan weet je
wat ik je schrijven wil ;-) moet het nog kort houden.
(mijn positieve 'oogjesnieuws' komt later)
houden zo, geen beter gevoel dan een goed gevoel,
groetjes,
Anneke

Hoi allemaal,
vele van jullie weten dat ik op zoek was naar een revalidatiecentrum in
Brabant omdat ze me in Tilburg niet serieus namen en in Doorn niet mocht
komen omdat het ziekenfonds dat niet goed keurde.Een bezwaarschrift
ingediend, hoorzitting gehad en het ziekenfonds zei probeer in Brabant want
daar zijn er genoeg en zolang wordt het bezwaar even terzijde gelegd.Weet je
nu het weer een beetje, dan hier het vervolg.
Vandaag was ik bij mijn huisarts die me alle papieren liet lezen
Eindconclusie:
Helaas mevr. u bent bij niemand welkom want ieder heeft als standpunt
niemand aannemen van buiten de regio.En zoja is er een wachtlijst van
minimaal 2 jaar:-))))
Allemaal raden ze u aan om het in Tilburg te proberen maar ja daar heb ik
zeer nare ervaringen mee en mijn huisarts vond dit nou ook niet zo´n goed
idee dus....einde verhaal revalidatie.
Dus het ziekenfonds maar gebeld en hoofd juridische zaken aan de lijn: God
mevr. wat erg voor u!
Het zou toch niet mogen volgens mij dat ze u hierom afwijzen en ik ga meteen
zorgverlening inschakelen om te kijken of dit zo maar kan en bel u zo snel
mogelijk terug.
En ja hoor 3 uur later de telefoon:Ja mevr. ik heb het eens nagekeken maar
helaas kunnen wij niets voor u doen en snap ik er ook niets meer van.Goh wat
erg dat iedereen u in de steek laat,
ik wou dat ik iets voor u kon doen #%$&%$$ Zij wel ja, me naar Doorn
sturen
zeg ik nog maar ja dat mag van jullie niet!!En ik krijg maar voor 2 weken
behandelingsuren vergoed van jullie en het programma duurt in Doorn 10
weken
dus...Einde verhaal.
Het bezwaarschrift gaat nu naar de ziekenfonds raad en als u daar een
afwijzing voor krijgt kunt u altijd nog naar de rechter en dat duurt zeker
nog een week of 10 voor dat het bezwaar behandeld wordt.Nou zeg ik Doe maar
en tot ziens!!
Samen met mij huisarts nog een fijn gesprek gehad, hij vond het zo erg voor
mij en ik vertelde hem dat ik er toch al niet meer op zat te hopen.Ik wist
dat het zo zou aflopen en sinds mijn weekend Texel heb ik mijn wl en mijn
beperkingen volledig geaccepteerd.Ik kom er morgen niet vanaf en wie is er
ooit helemaal van genezen?Ik heb rust gevonden en wil die ook zo lang
mogelijk vasthouden, ik heb lang genoeg in de put gezeten en maar gehoopt
...en maar teleurstellingen verwerkt.
Samen met mijn maatsch.werkster wil ik nog verder werken om sterker te
worden en hoop ik dat binnenkort de letselschade zaak beëindigd wordt.
2 aanrijdingen in 6 jaar tijd was niet niks vond mijn huisarts en hij roemde
mijn positieve kijk op het geheel.Dat ik het al die tijd zo volbracht heb
met hier en daar een flinke dip, hij snapte niet hoe ik me iedere keer weer
omhoog wist te helpen .
Met rode wangen van al die complimenten ging ik lachend de spreekkamer uit
.Dank je wel voor de lieve woorden het doet een mens weer goed.YES YES we
komen er wel!!!
De zon schijnt en ik ook
gr van Celine

Hoi Nanda,
Ik wist niet dat de HTML ingesteld was, en problemen gaf voor anderen aan
deze lijst. Ik heb het verandert in Tekst zonder opmaak.
Wat betekent HTML eigenlijk en wat is het? Ik heb deze computer pas en ik
internet en email ook pas, dus vandaar.
Groetjes Sabine

Hoi allemaal,
Van mw.Odink ontving ik bericht.
Het staat onder mijn reactie.
Hans

Hallo San,
Ik zal je eerst wat meer vertellen over de opleiding zelf.
Ik deed sociale dienstverlening 1 dag in de week naar school en 20 uur
stage, bij een stichting in schulhulpverlening. De eerste reaktie van
mede-studenten en collega's was erg begripvol. Kaartjes, bloemen, doe rustig
aan enz. Zelfs van docenten kreeg ik uitstel van verslagen en toetsen.
Natuurlijk veranderde dit na verloop van tijd. Er word na een aantal weken
toch van je verwacht weer volledig mee te draaien. Er is niets te zien aan
je dus kom op schouders eronder en gewoon doorgaan met ademhalen. Als er
opdrachten in groepjes gemaakt moesten worden was het wel de bedoeling dat
je mee dacht en er een mening op na hield. Ik kon niet eens denken laat
staan dat ik ergens een mening over had soms wist ik niet eens meer waarover
het ging. En die verslagen, ja ik kreeg wel uitstel maar uiteindelijk moest
er wel iets op papier komen. Op mijn stage-plek ging het al niet veel beter.
Telkens liep ik mijzelf te controleren want ik wist niet eens meer wat ik
deed. Het ging steeds slechter met me, steeds meer pijn. Ik had zelf een
clienten-bestand onder m'n hoede en dit ging echt niet meer, die mensen
waren voor een deel afhankelijk van mijn hulp en ik maakte er een puinhoop
van. Dus moest ik maatregelen treffen. Ik had besloten(met veel pijn in m'n
hart) om er een studie-blok van 3 maanden tussenuit te gaan. In die
tussentijd heb ik met uitzondering van 1 niets van mijn mede-studenten
gehoord. Als ik wel eens belde hadden ze het druk. Het is natuurlijk ook
druk, velen hadden ook nog een gezin naast de studie maar een beetje begrip
had ik zo nodig in die tijd. Trouwens met Ria dat is die ene heb ik wel nog
steeds contact en dat is ook heel hecht geworden. Hoe is dat met jou gegaan?
Ik hoop dat jij betere ervaringen hebt.
groetjes Helen

Hoi Celine,
Ik ben erg geschrokken van je verhaal over het zinloos geweld, ookal
lijkt het redelijk goed afgelopen.
Ik vind het echt hartstikke goed hoe je daar op in bent gesprongen en de
jongen geholpen hebt. Dat geeft een goed gevoel, maar ik hoop ook dat je
snel weer zelf tot rust komt. Beterschap!
Ik ben zelf (alweer 8 jaar geleden) zelf bijna slachtoffer geworden van
zinloos geweld. Omdat we met de auto vanuit een parkeerplaats (bij
stoplichten) naar de mening van een andere automobilist voordrongen
(terwijl wij dachten dat hij zoveel ruimte liet om ons ertussen te
laten). Hij bleef vlak achter ons rijden en toeteren en met zijn lichten
seinen. Mijn man heeft toen de auto aan de kant gezet vlak voor een
overvol terras waar wij veel kwamen en is uitgestapt met een metalen
sleutelhanger in zijn hand in zin broekzak. De andere automobilist kwam
gelijk op hem af en begon te schelden en kwam steeds dichter bij hem.
Inmiddels begon het publiek op het terras (onder leiding van de eigenaar
van het restaurant die wij goed kennen) op te staan en te joelen. Die
agressieve man schrok daarvan en ging met de staart tussen zijn benen er
vandoor. Het was dus met een sisser afgelopen, maar ik realiseer mij
heel goed dat het ook anders af had kunnen lopen. De metalen
sleutelhanger diende als verweer, maar gelukkig heeft hij dat niet
hoeven gebruiken.
Een zelfde soort geval gebeurde 5 jaar geleden, alleen toen waren wij
getuigen. Bij een overvol terras stopte een auto met een oudere invalide
man, vlak daarachter stopte een auto met piepende remmen met een viertal
vechtersbazen daarin. De bijrijders stapten uit met een knuppel in zijn
hand en trokken de man uit de auto. Inmiddels was een deel van het
terras leeggelopen richting de auto's. En ik ging op zoek naar een
telefoon om de politie te bellen (op dat idee waren gelukkig meer mensen
gekomen). Toen ik terugkwam zag ik tot mijn grote verbazing dat enkele
vrienden van ons (drie Hagenezen, maar niet zo gespierd) met die jongens
stonden te praten. Ik schrok enorm want de vechtersbazen stonden in de
omgeving bekend als zeer gevaarlijke figuren. Het duurde even, ze
probeerden de agressieve types tot rust te brengen door op ze in te
praten, inmiddels kwam ook de politie en weer liep alles zonder ernstige
delicten goed af. Het bleek dat de vechtersbazen vonden dat de man niet
hard genoeg had doorgereden. Nu vraag ik je.
Wat ik daarvan geleerd heb, en dat is ook waarom ik het hier vertel, als
zoiets je overkomt (met je goede gedrag) probeer dan een plek te vinden
waar veel mensen zijn, heel veel mensen. Zodat je er niet alleen voor
staat. Zo maak je tenminste nog een kans. Ondanks de geluiden dat
niemand meer helpt. Een enkele voorbijganger kan ook niet veel doen,
maar een terras vol mensen kan net dat verschil uitmaken.
Groetjes Barbara

lieve allemaal
hoe kl... kan een mens zich voelen. denk je na een vorig bezoek aan de
bedrijfsarts dat je begrepen wordt. blijkt vandaag dus dat hij je alleen
maar zo snel mogelijk weer op het werk terug wil hebbem en dan maakt het
blijkbaar niet uit hoe jij je voelt (dit heeft hij namelijk niet gevraagt)
volgens berichten die bedrijfsartsen gehad hebben is een wl het snelst over
als je weer gaat werken.
waar baseert hij dit op???????/
een onderzoek tussen twee groepen wl-rs heeft aangetoond dat de groep die
was gaan werken sneller genezen was en zich prettiger voelde dan de groep
die niet was gaan werken. en dit had niks te maken met de ernst van de
klachten, want als je niet gaat werken ga je alleen maar hangen imn je
probleem. en dat lost niets op. mijn dochter, die erbij was, werd behoorlijk
giftig en gaf aan dat ik echt iets mankeerdeer en me niet aanstelde. ze
probeerdde hem ieta duidelijk te maken, ze studeerd zelf fysio dus weet ook
wel waar ze over praat.
Ze zei" ons wordt geleerd op school, de pijn die een patient aangeeft is
zo ernstig als de patient hem aangeeft, hier had meneer geen antwoord op.
zijns inziens kan ik 3x per week 1 uur op het werk aanwezig zijn om alleen
met bewoners te praten. voorbij gaant aan het feit dat ik me niet eens kan
concentreren. moet je me goed met bejaarden mensen die ook nog slecht horen
laten gaan praten. wordt vast gezellig. hij heeft zelfs aangegeven dat de
baas vervoer moet regelen (taxi)
waar ik het meest kwaad in wordt is dat je dus blijkbaar niet gelooft wordt.
mijn afd, hoofd heeft bij de bedrijfsarts aangegeven dat ik eind vorig jaar
problemen heb gehad met een agresssieve zoon van een bewoner. dit heeft toen
bij mij behoorlijk wat losgemaakt(trauma vanuit het verleden). een maand
later ben ik ook 3 weken ziek geweest met flinke astma aanvallen. volgens
haar speelt dit nog mee en vond zij het nodig om dit zonder overleg bij de
bedrijfsarts neer te leggen. ZO DE STEMPEL IS GEZET. ik heb gezegt dat die
problemen al lang opglost waren en dat ik een ongeval heb gehad en mijn
klachten echt zijn en niet tussen mijn oren zitten.
ik slik niet voor mijn lol zoveel pijnstillers.]
volgesn mijn unithoofd heeft ze dit gezegt omdat ze vindt dat ik meer hulp
nodig heb, ze weet niet eens welke hulp ik al heb. ze zei ook dat al deze
klachtebn niet aan een ongeval konden liggen, heeft ze ook al verstand van,
dus hadden ze nog steeds te maken met verleden jaar. en zij ziet duidelijk
aan mijn houding dat er psychisch iets speelt. toch makkelijk he zo,n
simpele ziekenverzorgster die denkt het beter te weten dan mijn artsen.
sorry ik wil niemand voor de schenen schoppen en niemand onderuit halen,
maar ik ben gewoon vreselijk kwaad. hoe kan zo, n lomp iemand beslisingen
nemen voor mij en bepalen wat ik heb. ze weet niet eens wat ik voel.
ik vroeg of ze wel wist wat een impact zo`n ongeval heeft, ze zei van wel.
ook verstand van wl vroeg ik toen, toen was ze stil. heb het gesprek
afgebroken door te zeggen dat ik mijn postvak leeghaal en naar huis ga. ik
heb nog wel even de papieren van de tegenparty, schulderkenning en
plitierapport bij de personeelsfunctionaris afgegeven. lekker he zoveel
plichtsgevoel, toch zeker als je zoveel begrip krijgt.
ik wil eigenlijk nog veel meer kwijt, maar laat ik stoppen met spuien en
mijn aandacht nu ff richten op morgen. dan ga ik terug naar de neoroloog
uitslagen van foto`s en scan. daarna kan mijn fysiotherapeut de behandeling
vaststellen. misschien allemaal kliene stappen richting herstel. laat me
hier aub in geloven. dat maakt het allemaal nog even draaglijk voor mij.
je kunt deze mail ook gwoon weggooien, ik wilde gewoon ff mijn vrhaal kwijt
bij mensen die me snappen. eigenlijk wil ik nog veel meer kwijt, maar is het
nu wel even genoeg.
liefs
corina

Dag allemaal,
Afgelopen week heb ik het verslag ontvangen van mijn neuropsychologisch
onderzoek, dat de tegenpartij had georganiseerd.
Even een korte historie;
- in februari 1999 van achteren aangereden
- in maart 1999 gestopt met werken
- in maart 2000 volledig afgekeurd
- klachten zijn vermoeidheid, hoofd- en nekklachten, pijn in beide handen
en slapeloosheid.
De neuropsychologe was buitengewoon aardig. Haar rapport is uitvoerig. Mijn
klachten zijn volledig toe te schrijven aan de aanrijding en het daaruit
voortvloeiend WL-syndroom. Alhoewel het pas 1 jaar geleden is, meent zij dat
er geen verbetering meer mogelijk is.
Mijn - zeer begripvolle - neurologe heeft mij op Topaxam gezet, een nieuw
anti-epilepticum, ter bestrijding van de hoofdpijn. Ik denk dat het gaat
helpen. Ik slik het pas 1.5 week.
Vorige week heb ik bij de Essence een persoonlijkheidstraining gevolgd, die
mij een geweldige positieve kick heeft gegeven. (voor belangstellenden:
http://www.essence-trainings.com/essence.htm)
Het is goed te weten dat die hele administratieve medische molen ook wel
eens goed kan lopen. Ondanks de klachten zie ik de toekomst met vertrouwen
tegemoet. Er is nog zoveel!!
Jeannette

Hallo Allemaal;
Hier wat gegevens over Dr.Peperkamp.
Hij is neuroloog en zit in Eindhoven.
Adres: Pastoor Petersstraat 156,
World Trade Center Eindhoven
Gebouw ,De Kroon, receptie 5 de etage
tel: 040-2443080
Over de Bonati laser methode kan je alles lezen op: www.bonati.nl
Ook kan je informatie aanvragen bij Medag Europe
tel: 020-5753297
020-5753297
Zij zitten in Amsterdam en vertegenwoordigen het Bonati Instituut uit
Amerika.
Je krijgt van ze uitgebreide informatie over de operaties en revalidatie.
Ook informatie over allerlei zaken daaromheen.
Ik hoop dat jullie hier iets aan hebben.
Groetjes Anja Boelema.

m.d.a. Ria van der Jagt
==================
Het komt uit de Kompas dat in Sliedrecht en omgeving wordt uitgegeven.

Hallo allemaal,
Je hoort niet veel van mij, maar achter de schermen blijft het druk. We zijn nog
lang niet klaar met de vernieuwingen van de internetpagina's , maar een
tusssenstand wilden we je niet onthouden.
Zo is de huispagina van de lijst al behoorlijk vernieuwd, maar moet deze nog
verder geactualiseerd worden door de continue veranderingen bij Onelist/Egroups
(de naam Onelist is aan het verdwijnen uit de publiciteit, maar blijft gewoon
bruikbaar (nog?). Kijk op http://hello.to/whiplash Deze pagina is ook handig
voor als je vragen hebt m.b.t. tot allerlei extra mogelijkheden van de lijst en
voor diverse makkelijke opties om bijv. bij vakantie je deelname even op
'verzamelbericht' of 'geen post' te zetten.
Ook de forumpagina is herstijld en is nu ook voor Netscape-gebruikers en stuk
fraaier geworden. Inmiddels heeft Willem Croese -whiplashpatient in behandeling-
alweer z'n 21e kolom geplaats. Zeker interessant om dat te volgen en eventueel
op z'n mening in te gaan. Kijk op http://messages.to/whiplash voor al het
nieuws.
En tenslotte zijn er op de huispagina van het Praathuis wederom ook enkele
belangrijke wijzigingen (de stijl is nog niet aangepast). Was er enkele weken al
een volledig nieuw en aangenaam JAVA-applet om makkelijk te kunnen kletsen via
de internetpagina, nu is er een totaal nieuwe pc-versie van mIRC speciaal voor
het Whiplash Praathuis Nederland op te halen (in twee verschillende versies).
Het betreft de nieuwste versie van mIRC (5.7) die weer een stukje verbeterd is,
en een totaal nieuwe installatieprocedure, alhoewel nieuw... Het programma
installeert zich nu precies zoals een normaal programma zich installeert met een
aantal keuzevensters en vervolgens zijn er snelkoppelingen in je programmamenu
en op je buroblad. Een kind kan de was doen :-)) Natuurlijk zijn de kleuren al
whiplash-vriendelijk ingesteld, en kunt je die altijd nog veranderen, maar ook
gebeurt het verbinding maken en inloggen dus automatisch. Als je ook je
inlognaam en wachtwoord erin wilt hebben, moet je ons even bellen.
Kijk op http://talk.to/whiplash
Als u op- of aanmerkingen over onze pagina's hebt , of over andere zaken,
schroom dan niet contact met ons op te nemen, zie hieronder voor alle
mogelijkheden. We doen onze uiterste whiplash-best alles zo goed en snel
mogelijk naar uw wensen te regelen.
Tot zover deze mededelingen, binnenkort volgt weer meer, want we zijn er nog
lang niet !! Een ieder die meer betrokken wil zijn bij het reilen en zeilen en
z'n steentje wil bijdragen het allemaal nog beter en te maken wordt dringend
opgeroepen contact met ons op te nemen. vele handen maken licht
werk en hoe meer ziel hoe meer vreugd :-)
groetjes Wouter

Beste Jan
Beetje verlaat, maar alsnog welkom op de lijst.
Hopelijk ben je hier inmiddels al een klein beetje thuis.
Je vertelt al even over je medicijn gebruik, maar misschien wil je daar
nog even iets meer over vertellen.
En wie weet kun je ons uitleggen hoe je je werk combineert met je
Whiplash klachten.
Wij zijn benieuwd.
Vriendelijke groeten
Mariaa.

Van harte gefeliciteerd Helen!
Ik hoop dat je een fijne dag hebt (gehad).
Groetjes,
Liesbeth.

Beste allemaal,
Nou wat een gedonder toch allemaal, eindelijk een goede neuroloog gevonden,
met begrip voor het Whiplash probleem, krijgt de man ernstige hartklachten.
Eindelijk een goede Neuro- Psycholoog gevonden wordt deze ook ziek. Kan
allemaal gebeuren, maar je wordt er moedeloos van. De tegenpartij wilt nu
eindelijk ook wel eens wat weten, maar erkend het medisch causaal verband
'nog' niet !
Bovenstaande deskundigen hadden hier definitief een eind aan kunnen maken.
Ik heb dus de stoute schoenen maar aangetrokken en Dr. Peperkamp gebeld,
schijn een privé kliniek te hebben in Eindhoven. Het telefoonnummer had ik
gekregen van Esther en Martin. Ik werd zeer vriendelijk behandeld en mij
werd verzekerd dat in hun rapportage zeker het medisch causaal verband
aangetoond zou worden.
Tevens zou mijn MRI van morgen, waarvan ik kopie vraag, beoordeeld worden en
een eind gesprek met Dr. Peperkamp en eind juni met Dr. Bonati.
Kosten fl.378,- inclusief alles.
Er was zoveel begrip daar, dat ik spontaan een grienbui kreeg ! Ik schaamde
me er verschrikkelijk voor en voelde me een echte lul, maar eindelijk werd
er eens geluisterd en eindelijk krijg ik op voorhand al de gewenste
rapportage, of er moet sprake zijn van simulatie, maar dat is er niet. Dus
eindelijk kunnen we aan de slag met die k.. verzekering.
ook de wachttijd verbaasde mij 25 april kan ik al komen, om 1 uur geloof ik,
dien dan de kopieën van de MRI scan van morgen, mee te nemen, als ik er
eerder over beschik kan ik ze opsturen en worden ze al telefonisch, als daar
mijnerzijds behoefte aan is, al behandeld. Is het echt !!!
Ik krijg een route beschrijving en de rekening krijg ik op gestuurd en kan
ik betalen, wanneer het goed uitkomt, het lijkt wel of ik droom.
á have á dream
P-Bosman@...
bosmanp@...

Hoi Kris,
1/2 miljoen BEF lijkt gigantisch veel maar het is maar NLG 25.000.
Gezien de klachten, de emoties en de advocaatkosten is dit toch
een schijntje.
Groetjes, rob

Beste mensen,
Vandaag telefoon gekregen van mijn vriendin. Haar zaak is afgesloten. Zij
heeft 4 punten toegekend gekregen met inspanning. Concreet komt dit neer op
250 000 Bef. hier zit dan nog niet haar emotionele schadevergoeding bij, en
nog niet haar tijdelijke invaliditeit. Alles samen zal ze dus een half
miljoen trekken. Ik gun het haar van harte, maar het wringt toch een
beetje. Zij heeft niet half zo veel last als mij. Finacieel kwam ze al
niets tekort, want haar pa is een zeer succesvol advocaat die aan het hoofd
staat van een immens advocatenkantoor. Die weet volgens mij zelf niet hoe
rijk hij is.
Ik wou dus dat ik het had. Ik heb namelijk vandaag de bank een bezoekje
gebracht en............. ksta droog. Gene frang niet meer. Ik moet dus
dringend ergens werk vinden, naast al de andere jobkes, of ik kan het
schudden. Als jullie niet meer van mij horen, dan weten jullie hoe dat
komt. Wie weet verkoop ik mijn pc (dat laat ik dan wel weten hoor).
Hou jullie goed allemaal en bedankt voor alles.
Vele vriendelijke groeten
kris

Hoi Linda.
Hoe is het nu met jou ?
Is de pijn om uit te houden?
Is het plafond al beschilderd?
Ik hoop dat iemand voor jou de mailtjes voorleest. Anders heb je zo weinig
aan dit mailtje.
Misscien een itp : er bestaan gesproken boeken op cassette, bij de bieb
verkrijgbaar, misschien wil iemand dan de casette voor jou aanzetten.
Krijg je door het liggen nog extra last van je nek ? Ik hoop het NIET
natuurlijk, je hebt al zoveel.
Hoe lang moet je nog plat ? Veel ta lang natuurlijk.
ik wens je heel veel sterkte met deze ellende.
Knuf. , Esther.

Hallo 'nieuwelingen'.
Welokm op deze lijst . Jammer dat het nodig is. Ik wens jullie veel her-en
erkenning. Ook hoop ik dat jullie antwoord vinden op de vragen die jullie
hebben. En dat je hier leuke contacten aan over houdt ( net als ik ).
Groetjes, Esther.

Lieve Jannet,
Zijn jullie weg geweest, naar het buitenland? Heb je wel van je vakantie
kunnen genieten? Komt het door de vakantie dat het slechter met je gaat?
Lief van je, dat je dat ons laat weten. We hebben er alle begrip voor, als
mensen alleen meelezen en niet kunnen reageren, door welke reden dan ook.
2 maanden, dat zijn me nogal een berichten dan.....pffff.
Ik zou inderdaad ook de berichten eruit pikken die me echt interresseren,
alles lezen en dan ook nog onthouden dat is een onmogelijk karwei, volgens
mij.
Als het mij te veel is, dan lees ik ook de berichten die me aanspreken, de
onderwerpen die me interressant lijken, en voor de rest, delete ik het dan.
Natuurlijk zou ik ook het liefs alle berichten willen lezen, maar dat lukt
nou eenmaal niet altijd.
Heel veel sterkte, neem de tijd voor jezelf, en we horen het vanzelf wel,
als je de energie er weer voor hebt om te reageren.
Veel liefs,
Nicole

-----Oorspronkelijk bericht-----
Van: lijstbeheerders <whiplash-nl-beheerder@...
Aan: + whiplashlijst <whiplash-nl@onelist.com
Datum: donderdag 6 april 2000 3:50
Onderwerp: [whiplash-nl] Fw: WELKOM Terezinha v.d. Goorberg
Hallo Trezinha, welkom
stoplicht te wachten
moest niezen en dus op het
leven voorbij. Ik bevroor en heb me niet meer
snel en werd met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht
controle.
Tjonge wat een herkenning bij mij. Ik stond voor een zebrapad en de
"achtervolger" raapte even iets op, dat was gevallen.
Jij hebt geluk dat het zo snel serieus genomen werd. Ik werd na 10 dagen
letterlijk het ziekenhuis uitgezet.
geconstateerd.
Helaas herken ik en met mij iedereen wel op deze lijst al die klachten.
is.
Wees zuinig op begrip volle vrienden en geniet ervan!!!
Het is jammer maar ik ben bang dat het onbegrip van velen ook een deel van
je "nieuwe leven" zal zijn.
Het zal een heel gevecht worden (is bij mij al afgesloten) maar hier kun je
terecht voor steun, advies, hulp, uithuilen enz. en dat helpt je om de
strijd aan te gaan en vol te houden.
Groetjes en sterkte,
Marijke de Waal.

Hallo Angelique Saat,
Ik jou ook en veel beterschap. Leuk je via de email te hebben ontmoet.
Het beste.
Angelique Nossent

Hallo alle nieuwelingen,
Van harte welkom op de lijst. Ik laat niet zoveel van me horen maar lees
regelmatig alle mails.
Ik ben zoals Tjibbe in zijn verslag vertelde ook op de lezing van Bonati
geweest. Dit was in de ochtend en erg boeiend. Rond zeven uur s'avonds was
ik aan de beurt voor het persoonlijke gesprek met hem en dr. Pepperkamp.
Alles was wat uitgelopen. Jullie begrijpen wel hoe zwaar zo'n dag dan is. Na
de lezing de stad in geweest en eigenlijk niets anders gedaan dan zitten
wachten, iets eten en drinken en weer wachten. Tegen zes uur was ik best op
van de pijn en van de zenuwen, je krijgt ineens erkening. Ik ben toch erg
nuchter geworden ondertussen maar dit maakt toch veel emoties los.
Toen we binnen waren bekeek Dr. Bonati eerst de MRI-scan van mijn rug en
daarna die van mijn nek. Hij zei: je hebt pijn in je rug maar meer in je
nek, schouders, handen en hoofd. Ik hoefde dit alleen maar te bevestigen.
Dit was voor het eerst dat een arts niet aan mij vroeg:' wat denk ik zelf te
hebben' en 'waar heeft u pijn'.
Waar ik zo blij mee ben is dat een Whiplashletsel dus niet alleen in je nek
hoeft te zitten. Tijdens de botsing komen er zoveel krachten op je hele
ruggewervel dat er overal bloeding plaats kunnen vinden. Bij mij zijn er dus
twee hele ernstige goed te zien op de scans.
Hij heeft ingeschat drie operaties en maand verblijven in florida. Ik weet
nog niet of ik het ga doen of hoe verder. De kosten worden nergens vergoed.
Ik laat alle info even voor wat het is en probeer me nu te concentreren op
as maandag dan moet ik naar de WAO-arts bij het USCO in Rotterdam. Ik hoop
dat er uit komt wat ik aan kan dat is een gedeeltelijke afkeuring.
Ik werk nu drie dagen met een dag rust er tussen en dat gaat redelijk. Tot
zover mijn verslag
Groetjes
Angelique Nossent

Hallo allemaal,
Het zit er weer op gelukkig.
vorrige week heb ik geen mail gestuurd puur vanwege het feit dat het de
derde week wel erg vemoeiend was.
De afgelopen week was helemaal niet vol te houden. Gelukkig vond de rest dat
ook zodat we collectief besloten hebben om de laatste avond sessie niet bij
te wonen (daar waren ze van de gezonde zaak niet blij mee).
Als ik achteraf bekijk hoe deze 4 weken geweest zijn moet ik eerlijk
toegeven dat ik er veel geleerd heb en dat ik me (als ik uitgerust ben) een
stuk fitter voel.
Ik kan het iedereen die hier wil gaan revalideren van harte aanbevelen, het
is zwaar maar zeer de moeite waard!
Dit is revens m'n laatste mailtje op deze lijst, al een tijdje geleden heb
ik besloten om met deze lijs te stoppen, maar ik had beloofd een verslag te
geven van deze vier weken.
Ik heb veel aan deze lijst gehad en ik hoop dat deze lijst nog veel mensen
kan helpen met de dingen die ze weten willen of gewoon kwijt willen.
Ik wens iedereen heel veel sterkte en geluk toe in de toekomst.
Angelique Saat

Zaterdag en zondag heb ik geen post ontvangen. Ik heb daarom een andere
account genomen.
Sorry, als ik geen mail heb beantwoord.
Bye, Ellen

Zaterdag 3 april om 17.32 Koos Postema ter Plekke
DE PLEK IS DE NEK.
Postema bezoekt de speciale whiplashgroep in revalidatie-centrum
"het Roesingh" in Enschede.
Ellen.

Hallo Celine
Bij het OMC in Haarlem is de wachttijd ook ruim 6 weken,
en ik heb zooooooo weinig geduld momenteel.
Kan nog wel goed in de verte zien hoor en knipogen gaat
ook nog best ;-)
Toevallig ontdekt dat in onze eigen omgeving een opticiën
meer gespecialiseerde onderzoeken doet dan de gemiddelde.
Daar schijnen ze ook contacten te hebben met een oogarts
waardoor het sneller zou gaan. Morgen kan ik al komen voor een
eerste onderzoek, afhankelijk van dat alles maak ik eventueel
een afspraak in Haarlem.
Wat de ziektekostenverzekering betalen gaat merk ik later wel.
Dank jullie wel en ik hoop dat jullie, je dochter en haar vrienden
snel over de nare ervaring met het zinloze geweld heen komen.
Het gebeurt vaker dan we allemaal denken. Mijn echtgenoot
heeft iets dergelijks kunnen voorkomen door maar weg te lopen,
bij de jongelui lukte dat helaas niet.Sterkte ermee.
Fijn dat jullie toch weer even lekker hebben kunnen lachen.
Het 'lag' al even klaar maar ik vergat het op te sturen.
Nu was de timing dus goed ;-)
wazige;-) groetjes,
Anneke

Beste,
Ik ben tegenwoordig niet zo heel erg aktief meer op de lijst.
Er zijn zoveel verzekeringszaken te regelen. En met mijn werk daarnaast
is het teveel om ook nog eens te reageren op de lijst. Vandaar dat
jullie even niks van mij gehoord hebben. De komende dagen zal daar ook
niet veel van komen.
Morgenavond hoop ik naar een concert in Utrecht te gaan. Heerlijk! Maar
ik verwacht wel dat ik helemaal aan mijn eindje ben als ik daar vandaan
kom. Dus vrijdag en de rest van de dagen flink bijkomen. Gelukkig belde
een oud-collega dat ze vrijdagavond wel wil komen en dan gelijk ook voor
warm eten zorgt. Hoef ik dat lekker niet te doen.
Zaterdag hoop ik voor een paar dagen naar mijn ouders te gaan. M'n
moeder hoopt zondag jarig te zijn. Kan ik het gelijk mee vieren.
Zoals jullie zien. Genoeg bezigheden. En daarom ook dan niet aktief
hier.
Toch moet ik zeggen dat ik graag alle mails lees. Ik ben blij (hoe
triest ook) met zoveel mede-lotgenoten!
Alle nieuwelingen van de afgelopen tijd: hartelijk welkom op deze lijst.
Jullie leven is net als dat van ons, totaal op de kop gezet. Hopelijk
vinden we met elkaar weer een nieuwe wending. Maar dat heeft erg veel
tijd nodig hebben. En zelf denk ik wel eens: word je het ooit wel eens
met al die veranderingen. Telkens weer probeer je toch weer je grenzen.
Maar hier kunnen we schelden, janken, vreugdegehuil doen horen etc.
Kom maar op met al je vragen. We zijn niet voor niets lotgenoten.
Groeten, Christien

hoi allemaal,
bedankt voor de leuke reacties van jullie vooral voor de bos tulpen!!! die
zet ik naast de bloemen die ik van die jongen heb gehad.
Vandaag was hij op toch op school zei Stephanie en liep ie ontzettend
kreupel van de spierpijn en van de schaafwonden, vooral die op zijn handen
vond ze er vies uit zien vooral omdat er niks opgeplakt zit en zo moet
genezen.
En als een lopend vuurtje ging het over het schoolplein en kreeg hij en
Stephanie en eefje de vriendin erg veel aandacht en was het het gesprek van
de dag.Toch leuk voor hun zo´n medeleven.Iedereen vond het maar erg stom dat
zoiets maar kan gebeuren !!
Maar ja dat hoort er schijnbaar bij tegenwoordig als je gefrustreerd bent
omdat maar op een onschuldig iemand los te laten.
Als jullie willen hou ik je op de hoogte, maar depolitie zei dat zo´n
berechting wel erg lang op zich kon laten wachten. Och ja waarom haasten ??
Bedankt voor de complimentjes en groetjes van Celine

Hoi allemaal,
wat me gisteren is overkomen brengt weer allerlei herinneringen naar boven
en schiet ik weer meteen uit mijn slof. Maar sommige dingen heb je geleerd
van je eigen ervaringen en daarmee kun je anderen weer erg goed helpen.
Mijn dochter en haar vriendin fietsten samen met een jongen die ze net kende
naar huis toen ze ingehaald werden door een auto. De bestuurder keek door
het rechter raampje naar hun en de jongen dacht: O die zal de meisjes wel
kennen en zwaaide naar de bestuurder. 3oo meter verder bij een parkeerplaats
van een autobedrijf stond de auto en die man hun op te wachten en schreeuwde
hard van :Ja je hoeft niet zo uitdagend te zwaaien god non......Met z´n
drieën hadden ze zoiets van He waar slaat dit nu weer op en fietste verder
zonder er op te reageren.
Nog geen 2 sec. later hoorde ze een auto met piepende banden en met een hoge
snelheid razen langs hun heen en dachten ze oeps nu moeten we uitkijken!!!
100m verder stopt de man en komt uit zijn auto en komt rennend op hun af met
als gevolg....
hij slaat die jongen hardhandig van zijn fiets en wanneer die weer probeert
op te staan duwt hij hem weer.Mijn dochter begint te gillen en zegt waar
slaat dat nu op, hij deed toch niks en daarop rent de man richting auto en
scheurt weg.
Heftig geschrokken en bloedend komen ze met die jongen bij mij aan, ik
probeer rust te créëren en zoek snel de verbandtrommel om de wondjes een
beetje af te dekken en de jongen belt de politie.Gelukkig hadden ze een goed
signalement en het kenteken .
Een uur later nog geen politie, ik bel opnieuw want die jongen moet toch ook
nog naar de EHBO
nee mevrouw wacht daar maar ze bellen zo terug en we sturen iemand
3 kwartier later nog niemand ik bel weer en krijg te horen dat ze op dit
moment hogere meldingen hebben en die gaan voor.krijg ik daar een snauw miep
aan de telefoon en we krijgen woorden zinloos geweld is schijnbaar niet
belangrijk!?!?
Eindelijk na 2 ½ uur wachten komen ze binnen en zeggen : zo jongeman je bent
van je fiets beroofd nou toen werd ik kwaad en vertel voor de derde keer wat
er gebeurt is en de agenten schrokken he he dat werd tijd zei ik.
Na de verklaringen op te nemen word aan de jongen gevraagd of hij
slachtoffer hulp wil want als die man gearresteerd is sta je er alleen voor,
ik zei ja meteen doen en hij moet naar de EHBO.
De agent kijkt me raar aan en vraagt hoezo mevr.?
Nou zeg ik als je zelf slachtoffer bent geweest van aanrijdingen kun je maar
beter alles op papier hebben staan voor dat er later een heel touwtrekkerij
ontstaat of je wel of geen letsel hebt.
Zo zegt de agent mevr. heeft ervaring! Ja zeg ik en goed ook waar een wl op
dat moment niet goed voor is.Goed dat mijn geheugen door de schrik niet weg
is en ik precies weet wat te doen.
Zogezegd zogedaan en zijn wij met de jongen naar de EHBO geweest gelukkig
viel alles mee en had hij alleen maar verschrikkelijke schaafwonden maar ja
wat hij morgen heeft ........?
De jongen weet niet goed hoe mij te bedanken voor de goede hulp en ik zeg
dat zit wel goed als je er maar niks aan overhoud !!!!
Ik hoop alleen maar dat ze hem snel oppakken en berecht word voor het geen
er gebeurd is want dit is pure mishandeling met letsel.
4 uur later zit ik samen met Ben en Stephanie op de bank en ben ik helemaal
op.
Wel met een blij gevoel dat ik iemand heb kunnen helpen en bidden we samen
dat alles goed afloopt.
Snel naar bed want zo´n ervaring kost weer de nodige energie.
Nu één dag later voel ik aan mijn lijf en mijn hoofd dat het een beetje
teveel is geweest maar ja dat gaat weer wel over.
Gr.van Celine

Hallo Helen,
welkom bij deze lijst en ik hoop voor jou dat je er vind wat andere mede wl
ook gevonden hebben , nl.een groep mensen die vrij met elkaar schrijven over
alles wat ze bezig houd en wat ze op hun wl pad tegen komen.
Ik hoop voor jou dat je hier wel her-en erkenning vind want we hakken
allemaal met het zelfde bijltje.De een wat erger dan de andere maar samen
helpen we elkaar door de dagen dat we balen.
Welkom en veel groetjes van Celine

Hallo Anneke,
ik hoop voor jou dat ze in dit oogcentrum iets voor jou kunnen doen zodat je
binnenkort weer beter gaat zien.Het lijkt mij best lastig want die twee
bolletjes kun je toch niet missen bij je dagelijkse bezigheden.Succes van
ons gewenst.
Ook nog bedankt voor het Blunderboek, ik vond hem zondagmorgen en ben gelijk
gaan lezen. Samen met Ben hebben we heerlijk zitten lachen...( sorry
warhoofden) maar als je het zo aan elkaar leest dan kunnen we toch lekkere
blunders begaan.
We hebben in pocket formaat al dik 40 pagina´s bij elkaar en als dat maar
van 2 maanden is zal hij uitgroeien tot een dik boek.
Weet er nog iemand wat ik toen ook al weer voor titel verzonnen had of zijn
er ideeën?
Laat ze maar komen!!!
vriendelijke groetjes van Celine
Warhoofd 10

Hallo allemaal,
Ik ben Helen en nieuw op deze lijst. In 1997 werd ik door een vrachtauto op de
snelweg van achteren aangereden. Ik weet nog goed dat ik dacht dit is het einde.
De schok was dan ook groot dat ik levend uit de auto stapte en alleen bont en
blauw was en een grote wond op m'n achterhoofd. Helaas bleef het hier niet bij.
De volgende dag kreeg ik pijn in mijn nek, hoofdpijn. Ik kon mij nauwelijks
bewegen, vreselijk vermoeid, last van duizelingen en nog veel meer klachten. Ik
was bezig met een opleiding, werkte (stage) en deed op de school van mijn
kinderen nog allerlei dingen. Uiteindelijk kon ik dit niet meer opbrengen. Het
ging steeds slechter.
Daar zat ik dan thuis met overal pijn en een knots van een depressie.
Door de huisarts ben ik toen doorverwezen naar Pels een polikliniek voor
whiplash-patienten. Hier ben ik begonnen met conditie-trainen wat toch wel fijn
om te doen is want je kan dingen ervaren die je nog wel kunt. Ook heb ik voor
verschillende zaken zelf een trainings-progamma opgezet. Ik vond het namelijk
vreselijk dat ik niet meer kon lezen. Terwijl ik boeken verslond. Heel langzaam
ben ik begonnen met kleine stukjes lezen en dat had resultaat.
Op dit moment gaat het redelijk een hoop klachten zijn verdwenen maar ik heb nog
veel pijn in nek en rug en moet voorzichtig omspringen met m'n energie.
Voor mijn gevoel ben ik uitbehandeld ik probeer met de klachten die ik nu nog
heb te leven. Ik ben wel bezig met yoga omdat ik merk als ik mij wat meer kan
ontspannen dat ik beter met pijn om kan gaan.
Waarom dan tocht aangemeld voor deze lijst?
Omdat er toch regelmatig momenten zijn dat ik vreselijk BAAL en wie kan mij dan
beter begrijpen als lotgenoten.
groetjes van Helen

Verkeerd post.

Verzonden: 29 maart 2000 22:07
Onderwerp: [whiplash-nl] LEZING - dr Bonati
From: "Ingrid van Tuyl" <oj.tuyl@...
Ingrid,
Beetje late reactie, had je bericht over het hoofd gezien
maar de info die eerder op deze lijst stond is naar je onderweg.
groeten,
Anneke

Hallo iedereen,
Ik geloof dat ik op dit momment boos ben op iedereen en het meest op
mijzelf.
GETVER, wat heb ik een pesthumeur.
Ga ik lopen met mijn kleine poepiepuppy, van een vriendin zo'n klein flex
lijntje gekregen voor katten.
Kan net 1 1/2 vinger van mij door het gaatje, maarja was leuk geprobeerd.
Komt er iemand aanlopen, ik kijk op en wat gebeurd er. Ik ben van mijn
vingers afgeleid en laat dat domme ding los @#$%&#@#me.
Hond dat ding tegen zijn kont en wegwezen.
(was de persoon die ik tegenkwam mijn buurmeisje, die weet dat ik slecht
loop, is een klein detail hoor)
Nou ga ik weer verder, hond al gillend en piepend over straat met dat ding
achter zich aan. En ik KAN ER NIET ACHTERAAN RENNEN. Grrrrrrr.
Snel mijn andere hond afgelegd.
Zo snel ik maar kon erachteraan proberen te gaan, vond ik hem terug in een
tuin zielig in elkaar gedoken. :(((((
Kon wel janken.
Loop ik helemaal overstuur weer terug, staat daar nog mijn buurmeisje, go
lopen gaat wel beter he. Wat beter de @#$$. Kan nu dus van vermoeidheid
bijna niet meer op of onder.
Had zij niet even achter die hond aan kunnen gaan. Was hij eerder
gevonden!!!
HIj minder overstuur geweest, ik uit de brand en ook niet zo overstuur.
Maarja, staat ze daar te wachten tot ik terugkom, met het riempje van mijn
andere hond in de hand. Terwijl ze weet dat deze supergehoorzaam is en
absoluut niet van zijn plek komt als de riem op de grond ligt.
Nou ik heb de hele avond erom liggen janken.
Om haar reactie, en om het feit dat mijn handen dat ding loslieten. Dat
laatste vond ik nadien eigenlijk nog het ergste.
Verdorie kan dan ook niets fatsoenlijk werken.
Ik ga hem nu nog eens lekker knuffelen ( de hond)
en dan maar proberen te slapen.
Morgen is weer een nieuwe dag.
doggy-s@...
Jolanda#

Beste Hans P.
Ik heb jou mail net eens rustig zitten lezen. Omdat ik zo ontzettend
veel herkende even een reactie terug.
Ik begrijp dat jij je een speelbal begint te voelen en niet meer weet
waar je goed aan doet.
Ik denk dat jij allereerst eens contact op moet gaan nemen met je
advocaat en het verhaal moet voorleggen. Hij hoort je tenslotte met raad
en daad terzijde te staan. Vervolgens moet je hard overwegen of je wel
werkelijk naar een psycholoog wil.
Ik heb eenzelfde probleem en had net mijn revalidatie achter de rug. Ook
ik dreigde er finaal aan kapot te gaan. En heb toen de revalidatie-arts
verzocht om nog een tijdje maatschappelijk werk te krijgen. Dit was voor
mij een vertrouwd persoon en zij wist inmiddels al heel wat van de
ingewikkelde situatie af.
Wanneer je naar een psycholoog gaat gaan ze vaak in het verleden
wroeten. Terwijl dat totaal niks met heel dit verhaal te maken heeft.
Jij krijgt op dit moment gewoon veel teveel over je heen en kunt dit
eventjes niet meer zelf trekken. Daar heb je hulp nodig en dan ook daar
alleen. Wanneer je een psycholoog gaat inschakelen kan de tegenpartij al
snel komen met: zie je wel, ook bij u is het psychisch. En dat is denk
ik het laatste wat je wilt.
Probeer nu inderdaad te werken wat je kunt en niet meer. Willen ze toch
dat je meer gaat werken dan meld je je maar gewoon ziek. Dat ben je dan
ook. Letterlijk en figuurlijk. Ziek van al het gezeur, ziek van het niet
meer kunnen etc.
Probeer je hoofd boven water te houden. Barst maar los op deze lijst.
Hier kun je al je frustraties kwijt die je kwijt wilt.
Sterkte met alles.
Christien

Beste mensen,
Ik begrijp er niets meer van. Ik heb jullie een tijdje verteld dat ik naar
Pellenberg moest voor een medische expertise. Wel, dit is afgelast om de
een of de andere duistere reden.
Ik ben dat beu he. Ik bel naar dat Ziekenhuis, ze zetten mij op een
wachtlijst van 2 maanden, en als ik dan eindelijk kan gaan blaast de
verzekering alles af, wegens niet nuttig. Begrijpen wie kan hoor. Ik vraag
mij af of het hun hobby is om met de mensen hun voeten te spelen.
Ik krijg er zowaar de wubbes van, maar dat gebeurt wel bij meerdere dingen.
Allé, ik ga een sigaret (of meerdere) roken.
Nog een prettige dag allemaal!
groetjes
Kris

Beste Hans,
Helaas het bekende probleem met medici en bedrijfsartsen die de feiten van
whiplash weigeren serieus te nmen en hangen aan hun eigen (on)geloof.
Jezus is terug op aarde ??? Waar haalt ie ie kennis vandaan. Dit slaat nergens
op.
Iemand die zo goed kan voorspellen had allang een andere (geen) baan gehad.
"Als je maar wilt dan kom je er wel, je wilt niet hard genoeg" suggereert men,
maar als je capaciteiten geblokkeerd zijn, is er niks meer te willen. Dat zijn
de feiten.
Het bekende verhaal van nogmaals niet seriues nemen en iemand onder druk zetten
en dan zal het wel loslopen. Praktijk is dat het bij een stevige whiplash altijd
misloopt, want als er iets is waar je niet tegen kunt is het wel extra druk van
de omgeving.
Je hebt je lang goed gehouden, maar de basis is echt ontwricht en dat begint
zich langzaamaan te wreken.
Is wel een goed antwoord lijkt me. Maakt hij een medisch rapport op voor de
arbeidskundige ?
Ik ben bang dat je dan nog verder van 'huis' raakt.
Je hebt een whiplash, luister vooral goed naar de signalen van je lijf. Whiplash
is een ernstige lichamelijke ziekte/handicap die je geestelijke en emotionele
capaciteiten ernstig ontwricht !!!!!!!!!!!!!!!
Je in ieder geval heb je nu beslist een goede letselschade-advocaat nodig die
wellicht ook een brief kan sturen naar de bedrijfsarts, maar die bedrijfsartsen
mogen beslissen wat ze willen. Maak je er niet te druk om, want in geval van
meningsverschillen moet je gewoon in beroep gaan tegen de beslissing van de
bedrijfsarts. Eventueel een proces aanspannen in laatste instantie, vrijwel
zeker dat een rechter de medische rapporten wel serieus neemt.
sterkte en groetjes
Wouter van Eldik

Beste mensen,
Hier ben ik weer. Mijn weekend bij mijn vriendin is alweer voorbij. Ja,
soms gaat de tijd nu eenmaal vlugger dan anders. Tinneke (mijn vriendin) is
nu meegekomen naar mij thuis, maar ze slaapt al. Zij heeft namelijk het
Chronisch Vermoeidheids Syndroom (CVS), en ze had een van haar slechtere
dagen.
Het was eigenlijk een raar weeken. Het begon op vrijdag al. Ik moest
bijles geven aan een goeie vriendin van mij in oa Word Excel, ACCESS en C++.
Dit kon ik enkel doen in ons computerlokaal en daarvoor moest ik langs het
secretariaat gaan om de sleutel te vragen. Ik kreeg hem op 1 voorwaarde...
Ik moest de vrouw achter de balie, nota bene het hoofd van het secretariaat,
beloven dat ik haar volgende week woensdag bijles zou geven over Word. Ik
snap dat niet. Die noet niets anders dan briefjes typen en dergelijke
(begrijp me niet verkeerd: MET ALLE RESPECT), maar die moet ik dan bijles
Word gaan geven. Zou het niet andersom moeten zijn?!
Soit, dit het rare leuke gedeelte van de dag.
s'avonds ben ik met Tinneke naar de bioscoop gegaan, Girls Interrupted was
onze keuze. Ja zeg, dat had ik beter niet gedaan hoor. Ik was compleet van
de kaart en heb zowat mijn lip moeten stukbijten om niet te beginnen wenen.
Kort samengevat gaat de film over een meisje dat om de een of de andere
reden, als gek werd bestempeld en drugs gebruikte. Daarom werd ze in een
instelling geplaats. het verloop van de film was dan eigenlijk de evolutie
van het meisje en de werking in die instelling. Ik heb echt de moed niet om
er dieper op in te gaan waarom dit alles me zo trof, maar geloof me ik was
kapot.
Er is 1 zin die ik met jullie wil delen. Het meisje zij:" Ik maak mezelf
kapot aan de buitenkant om daar mijn aandacht op te kunnen richten, zodat ik
even vergeet hoe kapot ik ben aan de binnenkant.". Zo voel ik me ook. Ik
wou dat ik nooit geen whiplash had opgelopen, maar het heeft inderdaad ook
zijn goede kanten, hoe bizar het ook mag klinken.
Voor de rest was het weekend heel normaal. Ik heb samen met Tinneke een
hamstertje gekocht (t'is zo lief!!), waar we dan samen voor kunnen zorgen.
Ons kindje zeg maar. Klinkt misschien dom, maar met Tinneke haar ziekte
zullen we waarschijnlijk nooit zelf kindjes kunnen hebben, hoe graag we dat
ook zouden willen.
Zo mensen, ik hoop dat jullie weekend veel rust heeft gebracht en de moed
om weer een nieuwe (voor mij zware) week aan te gaan.
Hou jullie sterk he!
Vele groetjes,
Kris

Dag Celine,
Voor ik verder op deze mail reageer, zou ik u eerst iets willen vragen. Mag
ik u persoonlijk mailen? Ik zou dit wel leuk vinden, maar het hoeft niet
hoor. Mijn persoonlijk adres (ook voor iedereen wie dit leest), is
Kris.Pilaet@...
Groetjes
Kris

Hallo mede whippies,
Ik wil iedereen bedanken voor de lieve emailtjes en degene die ons
persoonlijk een kaartje hebben gestuurd.
Dit doet mij ontzettend goed, zoveel mensen die gereageerd hebben, thanks ;-))
Joris maakt het erg goed, hij is een zeer tevreden knulletje waarmee je
lekker kan knuffelen.
Hij is zeer temperament vol manneke en kan me een keel opzetten vooral als
de luier afgaat, grin.
Geloof dat nanda of eshter al heeft gezegt hoe zwaar hij was , 3290 gram en
+/- 47 cm een klein manneke dus.
met mij gaat het dus een heel stuk minder helaas. Heb volledige bedrust en
dat is niet echt prettig maarja moet het ff volhouden maar krijg vanaf
morgen volledige gezinshulp omdat ik helemaal niets mag doen, ja plassen
mag ik nog wel zelf doen hihihihih
Mijn fybromyalgie (weke delen reuma) is weer helemaal terug en mijn bekken
instabiliteit is ook nog in hevigheid aanwezig
We hopen maar dat het langzaam weg zal gaan, de tijd moet het leren
Ik zal rob vragen om zo nu en dan ff op de lijst de stand van zaken hoe het
hier gaat te zetten of jullie horen het wel van nanda of esther waar ik
contact mee heb
In ieder geval allemaal nogmaals bedankt voor de fijne reacties
greetz tanja en haar mannen

Hallo allemaal,
Op het moment loop ik tegen het volgende op; via het GUO
(bedrijfsvereniging) wordt er op
het moment gewerkt aan een reïntegratie bij m'n werkgever.
Dit lopt allemaal niet erg soepel aangezien de bedrijfsarts denkt dat ik
wel met aangepast werk 20 uur belast kan worden. (veegt het
neuro-psychologisch rapport zo
van tafel met de woorden dat dat nix voorsteld, en dat hij overweegt het
onderzoek opnieuw
zal moeten gebeuren. Op mijn reactie om dan maar meteen een afsapraak te
regelen zei hij;
"ik zal het in m'n achterhoofd houden, nu is dat nog niet
nodig"??????????????
ook het fijt dat ik 24 uur p/d pijn heb in m,n nek oorzuizen, licht gevoel/
duiizeligheid , consentratieproblemen,
geheugenproblemen en zware vermoeidheid heb kon hem niet overtuigen dat die
20 uur erg veel is.
Tijdens een gesprek met een arbeidsdeskundige en de personeels manager
van ons bedrijf, kwam er dan ook naar voren dat de personeels manager in
mijn directe
omgeving en bij mij zelf reeds lange tijd de ontwikkelingen omtrend mijn
functioneren
in mijn arbeidstherapeutische werkzaamheden had gevolgd. Hieruit blijkt dat
ik met de 3x4 uur p/w aan
m'n plafond zit en dat 20 uur veel te veel zou zijn (zeker nu er in de
andere dagen een therapie gevolgd wordt
bij het OCA.
met onderandere deze kennis ging de arbeidsdescundige weer naar de GUO-arts
die aangaf dat hij voor 3mnd 3x4 uur wil accepteren,
maar dat dan de 20 uur haalbaar moeten zijn.???????
alleen al bij de gedachte werd ik al helemaal niet goed
Toen kreeg ik een telefoontje van een zeker persoon van nationale
nederlanden.
of ik even een afspraak met hem wou maken (bij mij thuis om te spreken over
reïntegratie mogelijkheden
dit was al eens eerder aan de orde gekomen tijdens een gesprek met de
tegenpartij , m'n adfocaat en ikzelf.
heb er toen niet zoveel op gereageerd, en dacht dat dat allemaal wel los zou
lopen aangezien het GUO
hier de aangewezen instantie voor is.
toch knaagt dit allemaal op een zeeeer indringende manier aan mijn
persoonlijke basis, (voel me net een speelbal)
begin gevoelens van overspannen worden te krijgen ook de eerste huilbuien
zijn losgebarsten.
ik weet niet meer wat ik er mee aanmoest dus ik ben naar de huisarts gegaan
aangezien al m'n medische rapporten onvoldoende leken moest er nog maar
even het een en ander bij komen (mri, röntgen enz.) hij vond dit niet nodig
aangezien
mijn medische gegevens volgens hem duidelijk genoeg zijn. toen ik hem meldde
het niet meer te trekken en dat ik zo langzamerhand in een crisses beland
verwees
hij me naar een psycholoog voor een oriënterend gesprek.
weet hier iemand wat ik met nationale nederlanden aan moet???
ik hoop op reacties met eventuele handvaten
bij voorbaat bedankt
hans p.
alias the "butcher"

Hallo allemaal,
Weet iemand van jullie misschien iets meer over het
OMC (Oog Meetkundig Centrum) in Haarlem?
Naar maar waar, bij de opticiën kunnen ze me niet helpen,
en oogartsen hebben enorme lange wachtlijsten.
Nou ja, er kan in ieder geval niet gezegd worden dat ik 'teveel
focus op mijn whiplash'. Ik kan niet meer focussen met de oogjes ;-((
groetjes,
Anneke

Beste Hans,
Sorry, ik weet dat het goed bedoeld is maar dit soort zgn. waarschuwingen zijn
allemaal nep ! E-mailberichten worden trouwens door de meeste e-mailprogramma's
automatish geopend en kunnen zelf nóóit een virus bevatten, alleen als het een
bijlage met een virusprogramma bevat. en die moet je apart openen altijd.
Dit bericht zelf c.q. de verspreiders van het bericht zijn helaas het virus zelf
want zij doen de verspreiding. En op de whiplashlijst s.v.p. alleen berichten
die iets met whiplash te maken hebben.
Even voor iedereen:
Bijlages (en html) kunnen niet op deze lijst. Daar is de zweepslaglijst voor.,
maar het artikel uit de Margriet is in tekstvorm al op deze lijst geplaatst. Als
daar vragen over zijn of over enig andere zaak die niet met whiplash te maken
heeft, dan kun je het beste direct kontakt opnemen met een lijstbeheerder.
groetjes Wouter van Eldik
==========================================
als u vragen of opmerkingen hebt bent u altijd welkom
lijstbeheerders Whiplash Nederland
Nanda Heitkönig Wouter van Eldik
internet: http://start.at/whiplash
e-mail: whiplash-nl-owner@onelist.com
tel: 0223-613028 b.g.g. 06-51465211 (n)
tel/fax: 036-5386170 b.g.g. 06-51790026 (w)
==========================================

Hoi Joop en andere whippies,
Ik zou mensen met whiplash problemen op het neurologisch vlak willen
waarschuwen dat het niet risicoloos is het programma en de visie van het
R.A.C. te volgen. In mijn geval konden zij op het neurologsich vlak ook
niets voor mij betekenen, maar dat zij spelen dit dan handig terug naar de
client, zij stellen dan dat je niet genegen bent om te herstellen en profijt
hebt bij ziektewinst. Mijn keuringsarts heeft dit klakkeloos overgenomen en
rapportage van andere artsen aan de kant geschoven, met dat gevolg dat ik
uit de wao ben gegooid.
Toen ik destijds aangaf dat zij op het neurologisch vlak mij niet hadden
kunnen helpen, kreeg ik te horen van de psycholoog van het R.A.C. dat ik dan
maar naar een whiplashcentrum had moeten gaan, terwijl zij het R.A.C. dus
prentendeert er voor rug en nekpatienten incl. whiplashpatienten te zijn. Ik
vind en dat is mijn mening dat zij er een enge visie t.a.v. whiplash
patienten op na houden.
Ik heb hier ook de nodige gesprekken daarover gehad, maar zij zijn mijn
inziens niet genegen om te luisteren.
Groetjes Yvonne Beekhuis.

Beste mensen,
Op de eerste plaats welkom aan alle nieuwelingen. Ik ben op dit moment niet
zo actief maar volg de mailtjes wel.
Ik ben, jammer genoeg, langzamerhand een oude rot binnen deze lijst.
Zoals beloofd hier mijn indrukken van de begeleiding van het RAC.
Let wel het zijn mijn indrukken, mijn ervaringen, mijn kijk.
Voor de goede orde wil ik nogmaals aangeven dat het voor mij, en dus ook
voor de begeleiders op het RAC, soms best moeilijk was.
Dit omdat ik zelf al zo'n 30 jaar in de hulpverlening werk.
Wat doet het RAC?
Het RAC gaat er vanuit dat men de vicieuze cirkel wil doorbreken.
Veel cliënten (want zo heten we dan ineens) hebben al veel doktoren
afgelopen en raken in een neerwaartse spiraal. In de begeleiding van het RAC
spreek niet over je pijnen maar meer over wat je nog allemaal wel kunt. Ze
gaan er vanuit dat je door een betere lichamelijke conditie beter zult gaan
functioneren.
Dit laatste is m.i. zeer juist. Door je pijn ben je minder gaan bewegen en
word je wat banger. Het gevolg is minder bewegen en daardoor ga je je weer
minder lekker voelen en je ook minder actief wordt.
Het programma van het RAC behelst eigenlijk twee onderdelen. Het eerste
onderdeel is de fysiek operante training. Eenvoudiger gezegd een training om
je conditie weer op peil te brengen.
Dit onderdeel heb ik zelf als zeer prettig ervaren.
Op een verantwoorde wijze ga je stapsgewijs werken aan het verbeteren van
je conditie.
Het resultaat is, bij mij tenminste, dat je je lekkerder voelt zitten in je
vel. (dat na het ongeluk toch wat uitgerekt was).
Het tweede onderdeel de gedragsmatige training is een training in hoe om te
gaan met allerlei problemen die je op je weg tegenkomt.
Men gaat er vanuit dat je door je ongeluk en je reageren daarop je
"onbewust" ook in een neerwaartse spiraal terecht gekomen bent.
Met deze opstelling was en ben ik het pertinent oneens.
Het zou kunnen zijn dat dat voor sommige mensen wel is maar je kunt deze
stelling niet op iedereen loslaten.
De trainingen die ik gehad heb waren herhalingen van trainingen die ik zelf
al diverse keren in mijn opleidingen gehad heb en ook heb gegeven.
Men spreekt van een training op maat maar daar heb ik, helaas, niets van
kunnen merken.
Het is voor alle deelnemers hetzelfde. o.a. assertiviteit, hoe is mijn
werksituatie, je privé-situatie, hoe is je omgang met collega's, hoe zou je
weer aan het werk willen, welke valkuilen zijn er voor jou etc.
Voor mensen die naast hun Whiplash problemen hebben met hun persoonlijk
functioneren, omgaan met collega's, niet assertief zijn etc kan deze
gedragsmatige training een goed hulpmiddel zijn.
In mijn geval heb ik daar helemaal niets aan gehad.
Wel werd duidelijk dat ik een werker ben/was die vooruit wil en niet de
kantjes er vanaf loopt.... en daar ben ik blij mee en wil dat ook zou
houden.
Wat me wat verbaasd is dat de mensen met rugklachten het zelfde programma
krijgen als mensen met een whiplash.
Ze hebben we niet duidelijk kunnen maken waarom dat zo gebeurd.
De problemen van mij, concentratie, cognitieve stoornis is niet aangepakt en
de middelen waren daar helaas niet voor.
Men gaat er vanuit dat je na een stoornis, of het nu rugpijn of whiplash is,
de zich ontwikkeld tot een chronische stoornis hun aanpak voor iedereen
werkt.
Ik ben het daar met hun dus pertinent mee oneens.
Men werkt naast de twee onderdelen ook aan een arbeidsintegratie. De werker
van het RAC gaat mee naar je werkplek en bewaakt de gemaakte afspraken
tussen jou en je werkgever.
Naast de training van vier weken zijn er nog vier terugkomdagen.
Deze zijn bedoeld om de ontwikkelingen te volgen en een soort controle voor
jezelf en je groepje om te kijken of je de doelen die je je gesteld hebt
gehaald hebt.
Samenvattend.
Het RAC is een goede mogelijkheid voor mensen die in een neerwaartse spiraal
terecht gekomen zijn.
Voor mensen die ook al voor hun whiplash zowel op lichamelijk en
emotioneelgebied wat problemen hadden is hun aanpak perfect.
Voor mensen met concentratiestoornis, cognitieve problemen kan m.i. het RAC
niet dat bieden wat ze beloven.
De training kost ongeveer 20.000 die wordt, meestal betaald, door de ARBO
75% en je werkgever 25%.
In mijn geval was een training op een sportschool wat goedkoper geweest...
Ik hoop dat ik door mijn "ervaringen" de mensen op deze lijst wat inzicht in
de aanpak van het RAC heb kunnen geven.
LET WEL het is mijn kijk.
Indien er vragen zijn wil ik die natuurlijk graag beantwoorden.
Tot slot. Het is nu drie weken na de training van het RAC. Ik voel me
lichamelijk nog steeds lekker. Ik ben veel meer in beweging dan voorheen.
De problemen op cognitief- en concentratiegebied zijn nog dezelfde.
Ik werk nu op therapeutische basis 2 uur per dag (thuis en soms op het werk)
na zes weken kijken we hoe het gaat en passen de situatie dan aan.
Als de problemen niet minder worden ben ik bang dat het me niet zal lukken
om terug te keren op mijn werkplek. Ik zal me in inzetten want werken zou ik
toch wel graag weer willen.
Groet.
Joop van Pruijssen.

Graag wil ik Ria en eventuele anderen, die het artikel zo mooi hebben
verzorgd hartelijk dank voor hun moeite!!
Dank, Ellen.

Hoi Kris en iedereen,
je vroeg hoe mij dag verlopen was, nou hier komt ie dan.
Ik zal je eerst vertellen dat ik heel veel droom en dit was dus weer zo´n
nacht, ik was bij mijn schoonbroer op visite en we hadden ruzie.Hij was zo
boos op mij dat hij mij aan mijn armen trok .Ik gilde het uit van de pijn en
hij wilde maar niet los laten voor dat ik gezegd had dat ik geen wl had.
Omdat ik dat niet zei liet hij mij los en viel ik meters naar beneden
......en toen werd ik wakker,
gillend en rechtop in mijn bed zoals gewoonlijk.
Toen ik op de wekker keek was het 5.40...pfff en omdat ik weet dat ik dan
niet meer kan slapen ben ik maar naar beneden gegaan en heb een sigaretje
gerookt.Rond half 7 ben ik weer naar bed gegaan in de hoop mijn oogjes nog
dicht te krijgen.
7.15 liep de wekker af van mijn dochter en hebben we samen nog even
gekletst.
Rond 8.45 denk ik dat ik weer in slaap gevallen ben om weer wakker te worden
om 11.45 van mijn dochter die toen alweer thuis kwam van school vanwege de
proefwerkweken.
En dan sta je op met zo´n zombie gevoel :-((((((
Zo´n dag is dan helemaal kapot en rest er niets meer dan rust rust rust.
Gelukkig komen deze dromen steeds minder voor en moet ik mijn Rivotril
druppels die ik daar voor heb gekregen even weer omhoog schroeven en
geleidelijk weer verminderen tot ik weer "gewoon" slaap.
Je zult je afvragen is dit waar dit verhaal ..ja dus gevolg van mijntweede
aanrijding is dus meer van zulke dromen met gillend wakker worden.
Gelukkig niet meer zo erg als een half jaar geleden toen dit zo ongeveer
ieder nacht voor kwam.
Dus hoop ik weer op een paar rustige nachten om weer bij te tanken.
Als je dit leest ben je het weekend weg geweest naar je vriendin en hoop ik
dat jullie het leuk hebben gehad samen .
Vriendelijke groetjes van Celine

Hallo allemaal,
Door o.a. oogproblemen zie ik het af en toe letterlijk niet meer.
Vandaar dat ik zo lekker rustig ben op de lijst de laatste tijd ;-))
Heb ook geen idee wie wie is van degenen die nieuwgekomen zijn,
sorry.
Het wordt er niet beter op en eigenlijk moet deze dame dus aan een
andere bril.
Vanmorgen dus de tocht naar de opticiën gewaagd.
Was dat even schrikken voor de dame die mijn ogen ging opmeten.
Bijna niet te meten die ogen. Niet stil te houden, (maar dat wist ik al)
wat is er beter lens 1 of 2, wat ziet u nu mevrouw?
eh, sorry even niets meer alleen vlekken...........en eh.....
wat was er nu 1 en wat twee? Kunt u het iets langzamer doen misschien,
het duurt even voor het bij mijn hersentjes aankomt merk ik.
Resultaat, ik ga nog maar een paar keer laten meten,
en tot dan is het kijken/lezen/licht dus een puinhoop,
maar goed, dat ben ik zelf ook.
tot schrijfs,
Anneke

m.d.a. Ria v.d. Jagt.
===============
"'De pijn wordt meestal veroorzaakt door een verkeerde beweging. Eén keer naar
beneden kijken staat bijvoorbeeld garant voor een week extreme hoofdpijn"
Jeannie (38)
'Ik wist dat er iets niet in de haak was toen bonbons mij niet meer smaakten'
Als ik mensen vertel dat ik een whiplash heb, vragen ze meteen: heb je een
ongeluk met de auto gehad? Nee, dus. Ik ben gevallen met skiën. Ik herinner me
dat ik een hellinkje afsuisde en kwam te vallen. lk stond vrijwel meteen weer
op, ik had een klein beetje hoofdpijn, maar het was niet zo ernstig dat ik naar
het hotel terug wilde. Het viel me wel op dat ik me een beetje wazig voelde,
alsof ik watten in mijn hoofd had.
Die avond werd de hoofdpijn erger, dus werd er een dokter bij gehaald. Die dacht
dat ik een lichte hersenschudding had. Met een paar dagen rust zou het vanzelf
wel weer goed komen. Toevallig zouden we, ik was met een groep vrienden, de dag
daarna naar huis gaan. De busreis was erg onprettig, ik was zo misselijk dat de
bus een paar keer speciaal moest stoppen. Toen ik weer thuis was, werd ik in
plaats van elke dag een beetje beter elke dag een beetje beroerder. Niet alleen
werd de pijn erger, ik werd ook steeds misselijker en draaierig. En ik voelde
me slap, het leek op de slapheid die je voelt bij een griep.
lk wist dat er iets niet in de haak was toen een vriendin bij me op bezoek kwam
en bonbons meenam. Ik ben een ontzettende zoetekauw en nam meteen een
bonbonnetje. Maar het smaakte als karton. "Waar heb je die gekocht?" vroeg ik.
"Gewoon bij de banketbakker," zei mijn wiendin. Ze proefde er ook eentje en zij
vond ze heerlijk. Dus ik nam er nog eentje, en weer smaakte het ronduit vies.
Het leek wel alsof ik geen zoet meer proefde. lk vond het doodeng. Wat was er
toch met me aan de hand? Ik belde mijn huisarts. "Morgen kom je meteen op het
spreekuur," was zijn reactie.
Zijn praktijk is twee straten van mijn huis vandaan, maar toen ik bij de dokter
aankwam, was ik zo moe. Alsof ik naar de Noordpool en weer terug was gelopen!
Hij stuurde me door naar een neuroloog. Die neuroloog deed allerlei testen en
toen kwam hij tot de volgende conclusie: ik had een whiplash. Hij raadde me aan
twee maanden absolute rust te houden. Dan had ik de beste kans om te herstellen.
Om een lang verhaal kort te maken: ik ben nooit helemaal hersteld, In de loop
der jaren is mijn gezondheid wel verbeterd: ik ben bijna nooit meer misselijk en
slap en ik kan ook weer alles proeven, maar de pijn is nooit helemaal verdwenen.
Die komt en gaat en wordt meestal veroorzaakt door een verkeerde beweging. Zo
kan ik niet naar beneden kijken, dat staat garant voor een week extreme
hoofdpijn. Sporten heeft hetzelfde effect. Zelfs bij buikspieroefeningen span je
je nek al aan. Kortom: alles waarbij mijn nek wordt belast, veroorzaakt
klachten.
Ondertussen heb ik mezelf eraan gewend bepaalde bewegingen niet meer te maken.
Met vallen en opstaan heb ikeen heel arsenaal trucjes 'ontdekt' om een
langdurige pijnaanval te voorkomen. Als ik op straat wordt geroepen, draai ik
bijvoorbeeld mijn hele lichaam om. Nooit mijn nek. Wanneer ik kook, buig ik
vanaf mijn middel om te kijken of het water voor de aardappels al kookt.
Een paar jaar geleden ben ik terechtgekomen bij een polikliniek voor
pijnbestrijding en daar heb ik veel baat bij gehad- Ik kreeg zogenaamde
pijnblokkades waardoor de pijn niet verdwenen is, maar wel minder is geworden.
En dat heeft het voor mij een stuk makkelijker gemaakt: de pijnperiodes duren
korter. Jammer genoeg moest ik stoppen met werken, ik was systeembeheerder bij
een groot bedrijf. En omdat ik regelmatig uitviel, had mijn baas niets meer aan
mij, Als een computersysteem plat ligt, moet het immers zo snel mogelijk weer
draaien. Omdat ik mezelf te jong vond om thuis op de bankte gaan zitten, heb ik
een opleiding tot diëtiste gevolgd. Ik werk nu drie dagen per week in de
praktijk van een vriendin van me. Ik kon zo bij haar aanschuiven. pure mazzel.
En iot nu toe gaat het goed. Als ik pijn heb, kom ik die drie dagen wel door en
dan heb ik vier dagen om bij te komen.
Een enkele keer, zo eens in het halfjaar, komt het voor dat ik zo ziek ben dat
ik niets meer kan. Dan is het ook echt mis en ben ik wel een weekje zoet. Dan
duik ik mijn bed in met een zware pijnstiller en een boek. Of ik kijk een
videofilm, er staat namelijk een kleine televisie in mijn slaapkamer. Op deze
manier maak ik het mezelf zo comfortabel mogelijk, Gelukkig heb ik een paar
goede vrienden die boodschappen doen en af en toe een maaltijd voor me koken. Ik
heb geaccepteerd dat ik een whiplash heb en maak er het beste van.
MARGRIET NO 13, 24 MAART 2000
==========================================
als u vragen of opmerkingen hebt bent u altijd welkom
lijstbeheerders Whiplash Nederland
Nanda Heitkönig Wouter van Eldik
internet: http://start.at/whiplash
e-mail: whiplash-nl-owner@onelist.com
tel: 0223-613028 b.g.g. 06-51465211 (n)
tel/fax: 036-5386170 b.g.g. 06-51790026 (w)
==========================================

Beste Angelique,
Fijn voor je dat dit programma je de goede kant op helpt, ikzelf volg(de)
ook zo'n soort programma
bij het OCA in Amersfoort 2x per week van maart tot augustus 1999.
daarna 1x p/w medisch fitness om het behaalde resultaat öp pijl te houden.
nu sinds half februari is het weer opgevoerd naar 2x p/w aangezien het
langzaam slechter ging.
Als ik reageer op het stukje wat hieronder staat met mijn ervaringen zou ik
zeggen
verwacht hier niet te veel van.
ben nu ruim een jaar bezig en m'n consentratie en geheugen zijn nog altijd
!~@#$^*&^%
wel het lichamelijke is in de beginperiode verbeterd, maar de haalbaarheid
(bij mij) lang is geen 100%
ik wil je apsoluut niet demotiveren, maar al die hhoop en dan weer een dreun
maakt je ook niet blij.
Weten waar je aan toe bent en eerlijkheid is naar mijn mening veel
belangrijker.
Ik hoop dat deze behandeling bij jou beter zal aanslaan, en wens je er in
iedergeval veel succes mee
groetjes hans P.

Degene die hier al lang zijn zulen mij misschien nog wel herinneren maar
voor de nieuwkomers zal ik me nogmaals voorstellen.
ben de laatste maanden erg passief geweest voor wat betreft de WP-lijst,
aangezien het niet zo lekker gaat.
Maargoed hier is mijn relaas;
Mijn naam is hans, ik werd in juni 1998 door een vrachtwagen over het hoofd
gezien terwijl ik op een voorrangsweg reed en ook nog van rechts kwam.
Hierbij liep ik dacht ik in eerste instantie alleen een zwaar gekneusde
schouder op.
Na controle in het ziekenhuis werd ik heen gezonden.
Vanaf die periode begonnen er meerdere klachten zich te uiten zoals zeer
zware hoofdpijn, rare druk achter m'n ogen, pijn in m'n nek,
duizeligheid,vermoeidheid enz.
volgens de huisarts moest ik het eerst maar proberen met pijnstillers.
na deze enkele weken als smarties te hebben genuttigd kwam ik in opstand en
werd ik doorverwezen naar een manueel therapeut.
deze goede man dacht me binnen tien weken wel weer op de been te hebben,
maar dit werd al snel bijgesteld naar een half jaar.
toen het einde van die beloofde periode in zicht kwam plakte hij er nog maar
eens zes maanden aan.
ondertussen waren er al wel enkele klachten verminderd en of geheel
verdwenen.
in deze periode attendeerde een kennis van me op een artiekel over
melatonine.
dit zou een positieve werking hebben op de vermoeidheidsklachten bij oa
whiplash patienten.
dus ik hier achteraan want om op je 34e al iedere dag een middagdutje (2 tot
3 uur lang ) te moeten doen is voor mij niet acseptabel.
dit was moeilijker dan ik dacht aangezien we het hebben over een niet
geregistreerd medicijn.
maar uiteindelijk had ik mijn "engel" gevonden.
deze arts waar ik ondertussen ook maar begonnen was met het volgen van een
dieet (aangezien ik vanaf het ongeluk al 10 kg was aangekomen vanwege al
mijn drukke bezigheden zoals slapen etc) adviseerde me om naar een speciaal
whiplash centrum te gaan.
helaas wilde de tegenpartij nationale nederlanden (wat er ook gebeurt) dit
op al voorhand niet vergoeden.
toen maar naar het O.C.A. in Amersfoort. hier ben ik in therapie geweest van
maart tot augustus dit jaar.
hier ben ik best wel een stuk opgeknapt, maar er blijven toch wel erg veel
restklachten over. in het eindrapport werd mij aangeraden om 1x per week
medisch fitness te volgen en voor de klachten zls duizeligheid, oorsuizen,
consentratieverlies en storingen in m'n geheugen een neuro-psychologisch
onderzoek te laten plaatsvinden.
De resultaten waren belabberd, in princiepe weet je het al, maar toch hoop
je op een ander positiefer
bericht hé.
ondertussen ben ik al in de WAO gedumpt (want zo gaat dat in nederland) maar
heb op het bedrijf waar ik werk tot nu toe alle medewerking ik ga drie keer
per week op AT basis.
het is wel niet m'n normale werk (bedrijfskeurder pluimvee) maar op de
afdeling kwaliteitszorg en PZ is ook leuk maar ja wat is 3 x 4 uur in de
week en dan lukt het nog niet altijd even goed.
o en dan dit nog even ik heb een letselschade advokaat in de hand genomen
via de ANWB hij is soms wat traag maar tot nu toe gaat het wel goed denk ik
ik kan gelukkig niet uit ervaringen putten wat dit betreft maar misschien
heeft iemand van jullie wel meer ervaringen en wil dit met mij delen, ik huo
me aanbevolen.......
en heeft er al iemand ervaring met een revalidatie op neuro-psychologisch
gebied hier zou ik wel eens wat overwillen horen
schijnt er licht achter al die heuvels die we moeten beklimmen?
op het moment is de bedrijfsvereniging begonnen met het reïntegrerings
proces
tjonge vat een stelletje randdebielen zijn dat joh.....
ik moest laatst voor een herkeuring naar een (iedere keer een ander)
keuringsarts. die veegde alle raporten zo van tafel en zei"laten we maar
weer voor 20 uur aan het werk gaan"zelfs het neuro-psychologisch raport
deugde niet zei hij en hij dacht erover om dat onderzoek maar opnieuw te
laten doen.
toen ik daarop aangaf dat hij dan maar direct even een afspraak moest
regelen , krabbelde hij terug en zei "nee, ik hoe het even in m'n
achterhoofd" (DE LUL)
Nu begint ook de verzekering v/d tegenpartij zich met reïntegratie te
bemooeien, maar dan op hun eigen (solo) manier.
nix geen overleg of wat ook met de hiervoor toegewezen instantiesover een
dag of 10 komt er hier zo'n piepo langs
OM TE PRATEN OVER WAT IK WIL IN DE TOEKOMST
WEET IK VEEEL!!!!!!!!!!!!!!
KAN NIET MEER ZOVEEEL
nou ja maar even diep ademhalen.
mede WPers ik hoop dat jullie hier iets van begrijpen en sorry voor het
taalgebruik hier en daar
ik zal de lijst natuurlijk blijven volgen en als ik de energie heb kunnen
jullie m'n mailtjes en evt reacties weer tegemoet zien.
allemaal sterkte
Groetjes hans

Hallo allemaal,
Met het onderstaande verslag ben ik ruim 10 dagen bezig geweest, dus jullie
begrijpen, actieve deelname aan de lijst zit er nog niet in. Wel lees ik
inmiddels de mail, maar voorlopig ben ik nog niet bij, dus mocht ik ergens
niet op hebben gereageerd: mijn excuses, maar het schrijven lukt nog niet
erg.
Het is al met al misschien een beetje lang verhaal geworden, dus voor
diegene die geinteresseerd zijn, sterkte met het doorlezen, voor de rest:
bovenaan de knop verwijderen.
Op 8 maart ben ik 's morgens om 7.50 geopereerd. Na een langdurige operatie
werd ik in de loop van de middag weer "wakker", liggend in een cirkelbed.
De eerste dagen kon ik mij absoluut niet bewegen, geen centimeter, en lag ik
plat op mijn rug.
Nou kan ik thuis ook al nooit op mijn rug slapen, dus je begrijpt dat ik de
eerste nachten echt helemaal niet heb geslapen.
De napijn van de operatie vond ik meevallen. Maar ja, dat zal ook wel door
de morfinepomp komen, waar ik met tijd en wijle enigszins high van werd
(tenminste ik denk dat dat zo ongeveer aan zal voelen)
Maar toen....
Na 24 uur werd er een controle foto gemaakt, en nog voor de uitslag besloot
de verpleging dat ik moest gaan cirkelen. Ofwel als een tosti tussen 2
planken in electrisch op mijn buik gedraaid moest worden.
Uiteraard kwam op dat moment de chirurg verslag doen, zodat ik alleen de
neuzen van zijn schoenen tussen mijn haren door kon ontwaren.
En ja hoor, wat bleek, cirkelen had pas de volgende dag gemogen. Dat heb ik
weer.....
Vervolgens bleek het cirkelen niet echt te werken voor mij in combinatie met
whiplash, morfine en narcose.
Allemachtig, ik ben nog nooit zo ziek geweest in mijn leven.
De opgeroepen narcotiseur had een heel verhaal over teruggelopen vloeistof
vanuit het ruggemerg, prikkeling van het braakcentrum etc. Precies weet ik
het niet meer hoor.
Vier dagen aan een stuk heb ik liggen kokhalzen, zonder dat er iets kwam
behalve gal, want ja na zo'n operatie moet je dus nuchter blijven.
Nou, het was niet verschrikkelijk, het was heeeeeeeeeeel verschrikkelijk.
Moet je voorstellen, je ligt op zo'n verhoogd brancardbed, heel smal, heel
hard, je kunt je niet bewegen, en plat liggend moet je dus uren aan een stuk
overgeven, ook heel fijn in verband met de behoorlijk grote buikwond, dit
deed dus vreselijk veel pijn.
Ik dacht af en toe echt dat ik er niet door heen zou komen.
Geen enkel medicijn of spuit werkte, en dat alles omdat in verband met mijn
whiplash het cirkelen dus niet goed ging. Na 2 dagen zijn ze daar dan ook
mee gestopt.
Maar goed, de vijfde dag ging het gelukkig een stuk beter, en op de zesde
dag mocht ik voor het eerst een eetlepel water per uur drinken.
Dit werd in de loop der dagen opgevoerd naar vloeibaar etc.
De 8ste dag ging ik dan in de gips, en zag ik voor het eerst de buikwond,
die ruim 2 keer zo groot was als wat mij verteld was. Klein detail......
En vervolgens besloot de verpleging 's avonds dat mijn catheter uit moest.
Ik vroeg nog of dat dat niet een dagje kon wachten, want, hoe moest ik dan
plassen? en hoe kom ik omhoog? therapie had ik nog niet gehad.
Maar nee, dat kon niet hij moest eruit. Plassen kon dan op een postoel, en
ze zouden de nachtverpleging op de hoogte brengen.
Ikke 's nachts gebeld, komt de zuster: "U loopt naar de wc?" ???????/
Ja hoor, natuurlijk
Oh, gaat u dan op de po?
Ik mag en kan mijn billen dus niet heffen, en zit in het gips, ook mijn been
weet u wel?
Oh de postoel dan maar?
Daar kon ik dus niet op zitten, want ik kan helemaal niet zitten, ik ben net
een plank en kan niks buigen.
Afijn, uiteindelijk staand op een of ander rolwagentje naar de badkamer naar
een verhoogd toilet, alwaar ik met mijn hoofd op de stortbak als een plank
op de wc lag, en alles liep er dus naast.
Jeetje zei de zuster, ik snap niet dat ze die catheter niet nog even hebben
laten zitten...
#%&&*##% grrrrrrrrrrr
Vervolgens kreeg ik er ook nog gratis een flinke blaas ontsteking bij
Maar verder gaat het goed hoor.
Voordeel van het gips was wel dat ik in een normaal bed kwam te liggen en
dat scheelt echt heel veel.
Want als je nog geen rugklachten hebt, krijg je ze zeker in een cirkelbed,
die dingen zouden verboden moeten worden, ze liggen echt heel slecht
Na 14 dagen ben ik dus inmiddels thuis, op maandag werd ik ontslagen, en op
dinsdagochtend om 8.50 moest ik weer terugkomen op de gipskamer voor het
verwijderen van de hechtingen.
Heel handig, nog gevraagd of dat niet anders kon, de secretaresse zou
bellen, maar nee dat kon dus niet.
Kom ik dinsdagochtend in de gipskamer alwaar ik inmiddels door de jaren een
vertrouwd gezicht ben, en ook airmiles spaar, goed voor af en toe een
enkeltje gipsvlucht.
Heel makkelijk overigens, ik schuif zo de auto in en wandel zo het zieken
huis in, verdorie ik mag niet lopen, kan niet in een rolstoel, breek bijna
mijn andere been voordat ik in de auto kom, en was dus doodop bij aankomst.
Belachelijk, zeiden de gipsmeesters, en mijn inmiddels binnengekomen
chirurg, had zelf maar even gebeld, dat had gewoon gisteren gekund
Had die secretaresse dus gewoon niet naar hun gebeld.
@##%&*%$ nog es aan toe zeg, waarom gebeuren die dingen nu altijd bij
mij?????/
Nou ja, ik ben dus weer thuisgekomen, weet niet meer hoe, maar goed
En nu lig ik dus beneden op een bed van de thuiszorg naar het plafond te
staren.
Ik ben het dus behoorlijk beu, verveel mij ook, want plat op je rug kun je
niet echt veel beginnen.
Daarom ben ik ook zo blij met al jullie kaartjes, nogmaals bedankt hoor,
echt geweldig.
Dan nog meer goed nieuws, de pijn in mijn benen en heupen is totaal niet
verminderd, men hoopt dat dit door zwellingen bij het ruggemerg van de
operatie komt, maar anders......
Oh ja, en nu ik mijzelf af en toe moet opdrukken om omhoog tekomen voor te
plassen, en dan ook moet steunen op een kruk, heeft mijn pols het nu dus ook
begeven.
Dit hangt ook weer samen met mijn rugproblemen, behalve mijn rug zijn mijn
gewrichten ook niet zo goed afgewerkt.
Oplossing: mijn pols moet ook in het gips!
Hahahahahahahahah Weeeeeeeeeeeeeeeeeeh, ik word gek
Maar voorlopig kan dat dus niet, want anders kan ik niet meer omhoog.
Heel fijn allemaal, maar ja het zal ooit wel weer goed komen hoop ik,
slik..... toch.......?
Nou ik hoop de volgende keer goed nieuws te kunnen melden, en mochten jullie
nog ideeen hebben voor de beschildering van mijn plafond......
Iedereen de groetjes, en heel veel sterkte met jullie eigen problemen
Veel liefs
Linda
*Als je 's nachts treurt omdat er geen zon is
zul je nooit de sterren bewonderen*

Wie o wie kan mij vertellen hoe ik de door jullie bijgevoegde
attachments kan vinden?
Als voorbeeld noem ik de laatste message van Ria over dat ze het
artikel uit Margriet hierbij op de lijst achterlaat. Maar ik zie
alleen maar haar message, verder geen artikel. Kijk ik echt met mijn
neus, ben ik echt zo blond???
Wie kan mij helpen en vertelt mij hoe ik dit soort dingen kan vinden.
Want ook het verhaal over de lezing van Bonati heb ik dus niet kunnen
vinden en dit lijkt mij toch wel interessante informatie, die ik
graag wil lezen.
Alvast bedankt!

hoi allemaal
ook ik moet van mijn arboarts naar rac dus hij heeft me aangemeld
ik ben al door de rac keuring heen en mag komen ik laat het maar op
me afkomen en ze zeggen dat de keus aan mij is als ik wil sstoppen
dus lukt het niet of zie ik er geen heil in dan stop ik
groetjes
marcha verhoeven

Hi Christien,
Inderdaad ken ik Stenvers ook van twee jaar geleden. Ik gaf Jeannette de
gelegenheid als eerste te reageren, aangezien ze het meest recent bij hem is
geweest.
Stenvers staat zeker niet afwijzend tegen whiplash. Hij had toen ik er was,
had hij zelf een schuine lessenaar. Stenvers lijkt me een goed idee. We
horen nog wel wanneer je gaat.
Bye, Ellen.

-----Oorspronkelijk bericht-----
Van: martin & Esther <MacTup@...
Aan: Whiplash <whiplash-nl@onelist.com
Datum: donderdag 30 maart 2000 12:30
Onderwerp: [whiplash-nl] PERSOONLIJK Welkom nieuwelingen
Bedankt voor je goede wensen en ik hoop er net zoveel aan te hebben
als jij hebt.
Zo te zien zal dat best lukken ik vind dit een fantastische lijst.
Zelfs als ik niet in staat ben om te reageren dan nog is het fijn
om de "brieven" door te lezen.
Groetjes :-)))
Marijke de Waal.